τοῦ Γεωργίου Δουρμούση – Μεταξᾶ

Γυναῖκες καὶ ἄνδρες τῆς ΕΛ.ΑΣ.,
ἀπευθύνω θερμὸ χαιρετισμὸ εἰς ἅπαντες ἐξ ὑμῶν, χαιρετῶντας την κάθε μία καὶ τὸν κάθε ἕναν ἀπὸ ἐσᾶς, ξεχωριστά. Πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια, χρόνια ποὺ ἀξιώθηκα νὰ ζήσω, εἶχα γνωρίσει ἕναν ἀστυνομικὸ ὁ ὁποῖος τότε ἦταν ὑπαστυνόμος Α’ καὶ ποὺ μοῦ εἶχε πεῖ: «μᾶς βλέπεις πῶς εἴμαστε σήμερα; σὲ λίγα χρόνια θὰ ντρεπόμαστε γιὰ τὴ στολὴ ποὺ φορᾶμε». Τὰ χρόνια πέρασαν καὶ ὁ τότε Ὑπαστυνόμος Α’ καὶ νῦν ἀποβιώσας, δικαιώθηκε. Ἀκούω πολὺ συχνὰ ἀπὸ ἀστυνομικούς, νὰ ντρέπονται νὰ ποῦν ὅτι εἶναι ἀστυνομικοί. Γεγονὸς ποὺ μόνο θλίψι μπορεῖ νὰ προκαλέσῃ. Συνέχεια →

του Γεωργίου Δουρμούση – Μεταξά  

Γυναῖκες καὶ ἄνδρες τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, 
ἀπευθύνω θερμὸ χαιρετισμὸ στὴν κάθε μία καὶ στὸν κάθε ἕναν ἀπὸ ἐσᾶς, ὡς πρώην -κατὰ τρόπον τινὰ- συνάδελφος, ἀφοῦ εἶχα τὴν τιμὴ νὰ ὑπηρετήσω ὡς ΕΠΥ στὰ Τεθωρακισμένα (1989 – 2003). Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, γνωρίζω πολὺ καλὰ τὸ τί βιώνετε καὶ πὼς ἀγωνίζεσθε νὰ ἀσκήσετε τὸ καθῆκον σας κάτω ἀπὸ τίς παροῦσες συνθῆκες. Ποτὲ δὲν ἔπαψα νὰ παρακολουθῶ ἀπὸ κοντὰ τίς ἐξελίξεις στὸν Ἑλληνικὸ Στρατό, ἀφοῦ γιὰ ἐμένα ἀποτελεῖ τὸ ὑπέρτατο ἰδανικό. Συνέχεια →