Εἶχα πάντα τὴν μεγάλη ἀπορία γιὰ τὸ τὶ εἶναι φασισμός.
Οὐσιαστικῶς ἀντιλαμβάνομαι τὴν ἔννοια ἀλλὰ δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὸ πῶς τὴν ἀντιλαμβάνονται οἱ γύρω μου.
Κι ἀκριβῶς ἐδῶ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα κοινωνικὰ προβλήματα τῆς ἐποχῆς μας. Ἡ ἀδυναμία τῆς ἐπισκέψως ὀνομάτων.
Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα, ἀρχὴ ἐπικοινωνίας, ὄχι σοφίας, διότι αὐτὴν τὴν χάσαμε, εἶναι ἡ κοινὴ ἐπίσκεψις ὀνομάτων.
Πόσους θά διώξῃ ἀπό τό δημόσιο (καί καλῶς θά πράξῃ, βεβαίως), εἴπαμε;
Καμαρῶστε τά ἔργα καί τά λόγια τοῦ ψεύτη: Συνέχεια
Μοῦ τὸ ἔλεγαν λοιπὸν καὶ δὲν τὸν πίστευα.
Ἄκουγα, διάβαζα, ἀντιλαμβανόμουν… Μὰ ἐπίσημο παραδοχὴ πουθενά…
Κι ἔτσι, ἐγώ, καθῶς κι ὅλη ἡ χώρα, περίμενα ἀπὸ τὸν τΣΥΡΙΖΑ νὰ ὑπερασπιστῇ τὸ ἀντίθετον, αὐτοῦ ποὺ ἀντιλαμβανόμασταν. Νὰ ὑπερασπιστῇ δῆλα δὴ ἐξόδους ἀπὸ μνημόνια, ἀκύρωσι τοῦ πλασματικοῦ χρέους, μηδενισμό…
ἡ φώτο ἀπό τήν Ἑλένη
Ἡ γνωστή συριζοσελίδα left.gr, φιλοξενεῖ τήν ὁμιλία τοῦ Alexis στό συνέδριο τοῦ «Συνασπισμοῦ τῆς μνημονιακῆς ἀριστερᾶς καί τῆς βλακείας». Ἔτσι μετονομάσθηκε ὁ γνωστός μας τΣΥ.ΡΙΖ.Α.
«”Εμεῖς εἴμαστε οἱ γκρεμιστές, γιατί ἐμεῖς εἴμαστε καί οἱ κτίστες», εἶπε ὁ Alexis στούς «προοδευτικοἀριστερούληδες». Τά πρόβατα, δηλαδή πού τόν ἀκολουθοῦν.
Alexis, ξέχασες τό «Σκαπανεῖς». Σοῦ θυμίζει τίποτα τό Συνέχεια
Τὸ ὅ,τι μία χώρα, σὰν τὴν Γαλλία (ἢ καὶ τὴν Ἰταλία, σὲ ἄλλες περιπτώσεις) ἀποφασίζει ἐπὶ τέλους νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα τῶν ἐμβολίων κατὰ τῆς γρίπης εἶναι πολὺ σημαντικό, διότι ἀνοίγει παράθυρα στὴν ἔρευνα, στὸν ἀπόδειξιν καί, καταληκτικῶς, στὴν ἀλήθεια.
Ἐπὶ πλέον συζητᾶμε γιὰ μίαν εὐρωπαϊκὴ χώρα, ἀπὸ αὐτὲς ποὺ πάντα συνήργουν κι ἐστήριζον τὸν τοκογλυφικὸ δικτατορισμό, τὸν ἐπεκτατισμὸ καὶ τὴν ἀποικιοκρατία, διότι, πολὺ ἁπλᾶ, …«ἔτυχε» τὸ ἔδαφός της νὰ εἶναι μία ἀπὸ τὶς βάσεις – ἕδρες αὐτῶν τῶν παγκοσμίων σαπροφύτων. Κι ἔτσι τοκογλῦφοι τῆς Γαλλίας καὶ …Γαλλικὸ κράτος, ἐν πλήρῃ ἀρμονίᾳ, ἀλληλο-ἀθωώνοντο γιὰ κάθε …«παρατυπία», πρὸ κειμένου, μέσῳ τῆς διαπλοκῆς καὶ τῆς σιωπῆς, νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν. Συνέχεια
