Χά! Μοῦ θυμίζει γνωστότατο ἕλληνα συνθέτη ποὺ σὲ συνέντευξή του εἶπε «αὐθόρμητα καὶ φυσικά: «Ἐγώ, ὅπως καὶ ὁ Μότσαρτ, ὁ Μπετόβεν, ὁ Ραχμάνινωφ καὶ ἄλλοι…συνάδελφοι, ἔχουμε…». Ὄχι τὸ ὄνομα δὲν τὸ λέω, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς εἶναι 100% πραγματικό. (Συνέντευξις στὸ 3ο πρόγραμμα, πρὶν ἀπὸ καμμιὰ δωδεκαετία).
Τὸ παρὰ ἔκανες.
Εἶναι δυνατόν νά βάλῃς μέσα στόν λογαριασμό τόν Σημίτη; Τόν Μπένυ; Τόν Πάγκαλο; Μά τί λέμε τώρα;
Καὶ καλὰ αὐτούς… Ἀναμενόμενον… Εἶναι κι ἐνεργοί, κατὰ μίαν ἔννοιαν. Τοὺς βλέπουμε διαρκῶς. Κάθε λίγο καὶ λιγάκι πετάγονται ὡς πορδές, γιὰ νὰ ποῦν τὸ κοντό τους καὶ τὸ μακρύ τους. Λὲς καὶ τοὺς ἔχουν βάλει κασετοφωνάκι στὸν ἀνύπαρκτον ἐγκέφαλό τους, καὶ ἐκόλλησε λόγῳ κακῆς χρήσεως.
Ἀλλά τόν Λαλιώτη; Τόν Λαλιώτη βρέ Ἄκη; Ποῦ τόν ἐνεθυμήθης πάλι αὐτόν; Αὐτὸς ἐλύσσαξε γιὰ νὰ κρυφθῇ. Νὰ χαθῇ ἀπὸ προσώπου γῆς. Κι ἐσύ τόν φέρνεις τώρα στό προσκήνιο; Δῆλα δή; Πᾶς νά τοῦ χαλάσῃς τίς παραγραφές, πού σαφῶς ἔχει κερδίσει μετά ἀπό τόσων ἐτῶν ἀπουσία;
Συνέχεια
Πῶς νὰ ἀλλάξῃ κάτι σὲ αὐτὸν τὸν τὸπο… σ΄αὐτὸν τὸν πλανήτη…
Τὸ χρῆμα εἶναι δύναμη. Εἶναι ἡ δύναμη ποὺ παραγράφει, ποὺ ἐξαφανίζει τὶς ἄσχημες πράξεις. Ποὺ σοῦ δίνει ἀσυλία καὶ σοῦ ἀνοίγει τὸ δρόμο γιὰ νὰ συνεχίσῃς νὰ πράττῃς.
Ἡ διάσωση τῶν τραπεζῶν εἶναι ὅπως πάντα τὸ ζητούμενον. Σώζουν τὶς τράπεζες γιὰ νὰ σωθοῦν καὶ αὐτοί, σώζουν τὶς τράπεζες καὶ πνίγουν τὸν λαό. Καὶ δὲν εἶναι τωρινὸ αὐτό…
Καὶ ὅπως πάντα, οἱ τραπεζίτες εἶναι συγκεκριμένης φυλῆς.
Ἔτος: 1795.
Τόπος: τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη.
Καλά… Μὲ ἔστειλε ἡ γυναίκα!
Αὐτὸ οὔτε …ἐγὼ δὲν θὰ μποροῦσα νὰ τὸ πῶ!!!
Μόνη της τό σκέφθηκε; Τῆς τό ὑπαγόρευσαν; Τό διάβασε κάπου;
Μά τί στά κομμάτια τρῶν ἐκεῖ μέσα; Μόνον Λένιν;
Στροφή 180 μοιρῶν ἀπεφάσισε ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ὄχι πώς ἦταν ποτέ του ἀντιμνημονιακός, ἀλλά ἀντελήφθη ὅτι δέν ἀπέκτησε ἔρισμα στό ἐκλογικό σῶμα καί ἔτσι συμπλέει μέ τούς ξένους ἀφεντάδες γιά νά πάρῃ «ἐξουσία». Σέ εἰσαγωγικά, βεβαίως.
Κάποιοι ἔλεγαν ὅτι ὁ Ἀντωνάκης εἶναι χειρότερος ἀπό τόν Γιωργάκη. Νά μοῦ τό θυμηθεῖτε. Ὁ Ἀλεξάκης θά εἶναι ἀκόμα χειρότερος. Ἄλλωστε σέ λίγο θά μάθουμε. Συνέχεια
Οἰκονομικὴ Κρίσις – Ὁρισμὸς
Ὁ ὅρος τοῦτος εὑρίσκεται πλέον στὰ χείλη ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἀλλὰ καὶ τῶν Εὐρωπαίων. «Ἔχουμε οίκονομικὴκρίση» μᾶς λέγουν οἱ «ἁρμόδιοι».
Τί εἶναι ὅμως ἡ «οἰκονομία» καὶ διατὶ εὑρίσκεται εἰς «κρίσιν»;
Ὁρισμὸςτῆς «Οἰκονομίας»
Ἐκτιμᾶται ὅτι τὸ προνόμιον ὁρισμοῦ τῆςἐννοίας τῆς λέξεως «οἰκονομία» ἀνήκει εἰς ἐκείνους οἱ Συνέχεια
