Μιλᾶμε γιὰ μεγάλα ἐγκλήματα πλέον.
Εἶναι τόσο μεγάλο ἔγκλημα ἡ ἀδυναμία πληρωμῆς τῶν λογαριασμῶν στὶς ΔΕΚΟ ποὺ ὁ καθεῖς ὅταν ἀδυνατῇ νὰ πληρώσῃ, καθίσταται ἔνοχος ἐσχάτης προδοσίας!
Ῥατσιστικόν;
Δὲν ξέρω ἐὰν εἶναι ῥατσιστικόν. Σίγουρα ὅμως καταδεικνύει τὸ μῖσος (κι ὄχι τὴν ἐχθροπάθεια πλέον) τῶν «κρατούντων» κατὰ οἱουδήποτε δὲν τοὺς στηρίζει.
Αναγκάστηκε να κλέψει ρεύμα και συνελήφθη
Γιατί άραγε δεν μπορούν να συναντηθούν οι ηγέτες των Κινημάτων/Μετώπων διά ζώσης; Γιατί ο λόγος πρέπει να διασχίσει δύο φορές τον Ατλαντικό μέχρι ν’ ακουστεί; Να καθίσουν όλοι σε στρόγγυλο τραπέζι χωρίς κορφές και πλευρές. Κι΄αν αυτή η πρωτοβουλία πρέπει να έλθει πέρα απ’ τον Ατλαντικό, ας γίνει έτσι. Όποιος νοιώθει ψηλότερος προσωρινά δεν έχει θέση. .Γιατί το “εγώ” του, τώρα, είναι ψηλότερο, όμοιο με των τριακοσίων. Θάρθει αργότερα κοντά. Το έθνος κινδυνεύει. Πρώτα να διώξουμε τους κατακτητές και τους δοσίλογους και μετά ας τσακωθούμε. Μα και πάλι κερδισμένοι θάμαστε. Συνέχεια
Τί ἀκριβῶς εἶναι βρέ παιδιά αὐτὴ ἡ Ἐθνικὴ κυριαρχία; Μήπως εἶναι κάτι ποὺ πραγματεύεται ἢ ὄχι; Κι ἀπό ποιόν;
Εἶναι δυνατὸν νὰ πᾶμε στὸν Γέρο, στὸν Καραϊσκάκη, στὸν Ἀνδροῦτσο, στὸν Νικηταρᾶ, στὸν Παππᾶ, στὸν Ὑψηλάντη, στὸν Μελᾶ, στοὺς ἥρωες τοῦ ’40 καὶ νὰ τοὺς ποῦμε πὼς τζᾶμπα ἔχυσαν τὸ αἷμα τους; Σοβαρολογοῦμε; Ἢ εἶναι δυνατόν νὰ συζητᾶμε γιὰ κάτι ποὺ οὔτως ἢ ἄλλως δὲν συζητᾶ ούδεῖς Ἕλλην; (Ἀναφερόμαστε πάντα σὲ Ἕλληνες κι ὄχι ἠλιθίους καὶ ἀθλίους!)
Ἀπὸ τὶς 26 Ἰουνίου ὅμως μᾶς ἐτελείωσε ἡ Ἐθνικὴ Κυριαρχία!! Τὸ γνωρίζατε;
Ἄλλο πάλι κι ἐτοῦτο!
Τελειώνει μωρὲ ἡ Ἐθνικὴ Κυριαρχία;
Σύμφωνα με τη συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία υπεγράφη το 2007 και -ως γνωστόν- επικυρώθηκε το 2008 από το ελληνικό κοινοβούλιο, η 26η Ιουνίου του 2011 ήταν η ημερομηνία που έληγε
η κυριαρχία των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αποτέλεσμα όλα τα δικαιώματα των πολιτών να χάσουν την ισχύ τους.
Μία ἐπιστολὴ ποὺ σὲ πολλὰ της σημεῖα μὲ εὑρίσκει σύμφωνη, ἀλλὰ ὄχι στὸ «θὰ πληρώσω».
Οὐδέποτε ἤμουν φυγόπονη. Οὐδέποτε ἀπέφυγα τὶς δεσμεύσεις καὶ τὶς ὑποχρεώσεις μου. Οὔτε ἀπεφάσισα νὰ φύγω ἐκτὸς γιὰ νὰ ξεφύγω ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἄθλιο σύστημα. Ἔμεινα ἐδῶ, ὅπως κι ἐσεῖς, πρὸ κειμένου νὰ ἀντιμετωπίσω μέσα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τὰ προβλήματά μας.
Ἐπὶ τῆς οὐσίας.
Ὁ Νίκος Διᾶκος ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον σὲ ὅσα γράφει. Μόνον στὴν ἀπόφασι διαφέρουμε. Ἐγὼ δὲν θὰ πληρώσω καὶ γιατί δὲν μπορῶ ἀλλὰ καὶ γιατὶ δὲν ἀναγνωρίζω πλέον συνενοχὴ στὰ ὅσα τὰ κουδουνισμένα διέπραξαν καὶ διαπράττουν εἰς βάρος μας.
Μά, κυρίως, δὲν θὰ πληρώσω, διότι εἶμαι, ἐδῶ καὶ αἰῶνες, θῦμα ἐξαπατήσεως καὶ ψευδολογιῶν καὶ βίας καὶ διαπλοκῆς καὶ ὑπεξαιρέσεων καὶ ἀνισονομίας καὶ ἀτιμωρησίας μά, κυρίως, θῦμα στοχευμένης ἀπαιδείας καί, καταληκτικῶς, συνειδητῆς καὶ στοχευμένης παραπληροφορήσεως. Ὄχι ἀπὸ δική μου εὐθύνη, ἀλλὰ ἀπὸ εὐθύνη τῶν (φερομένων) ὡς κυβερνώντων, ποὺ συστηματικῶς μὲ κρατοῦν στὸ σκοτάδι, μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ μὲ σέρνουν ὅπου τὰ ἀφεντικά τους ὁρίζουν.
Στὸ προχθεσινὸ ἄρθρο μαςΟἱ ἀλῆτες ἔγραφα γιὰ τὴν ὁμηρεία τῶν καθηγητῶν τοῦ τμήματος Φυσικῆς στὸ Πανεπιστήμιον Κρήτης. Εἶχα θυμώσει ἄσχημα. Ἀλλὰ κάποιοι μᾶλλον τὸ θεωροῦν χωράφι τους, τσιφλίκι τους, σαλόνι τους.. Δὲν ξέρω.
Πάντως ἐπὶ τέλους οἱ Φυσικοὶ ἀπεφάσισαν νὰ λειτουργήσουν Νομότυπα καὶ νὰ τοὺς στείλουν στὰ σπίτια τους.
Επίσημη πρόβα του νόμου περί ασύλου έγινε την Τρίτη στο πανεπιστήμιο Κρήτης, όπου μετά από ακραία περίπτωση «ομηρείας» καθηγητών από φοιτητές οι οποίοι δεν τους άφηναν να βγουν από τα γραφεία τους έως ότου ικανοποιηθούν αιτήματα σχετικά με την εξεταστική περίοδο, κλήθηκε τελικά η αστυνομία.
Συνέχεια
Μία πολὺ ἐνδιαφέρουσα παρουσίασις ἑνὸς σημαντικοῦ ἔργου τοῦ Ξενοφῶντος.
Ο Ξενοφών και ο εσωτερικός εχθρός
