Βαρβαρίζοντες Ἕλληνες:
Κακόμοιρα ἄχρωμα ἄοσμα ἀστοιχείωτα ἀνθρωπάκια, ποὺ ζοῦν τὸ ὄνειρὸ των εἰς τὴν ἀνωνυμίαν ἐπιδεικνύοντας ἀνεπιτυχῶς μίαν κατὰ φαντασίαν προσωπικότητα, σπανίως τὸ λεξιλόγιό των ξεπερνᾶ τὰς 200-300 λέξεις καὶ προσπαθοῦν γρυλίζοντας καὶ τρώγοντας Σανὸ (ἕτοιμη σκέψη) ἐκ τοῦ Σανοπωλείου (διαδυκτίου) νὰ ἐπιλύσουν τὰ ὑπαρξιακὰ των προβλήματα.!
Συνέχεια
Ἡ …«τιμή» ποὺ ἀπέδωσαν χαμερπεῖς καὶ ἀνιστόρητοι καννίβαλοι στὸν πρωθυπουργὸ ποὺ προετοίμασε τὴν Ἑλλάδα γιὰ τὸν ὑπέρτατο ἀγῶνα, ἐναντίον τῶν γεωπολιτικῶν ἐπιδιώξεων τῶν Ἰταλῶν…..
Ὁ ἀνδριὰς τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, εὑρίσκετο σὲ μία πλατεῖα τῆς Ἀνατολικῆς. Ἀττικῆς, ἐθρυμματίσοη ἀπὸ τὸν ὄχλο τῶν νεογραικύλων, στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 80…… Συνέχεια
Ἕνα σημεῖον ποὺ οὐδέποτε μὲ ἀπησχόλησε στὴν ζωή μου εἶναι ἡ δημιουργία περιουσίας.
Ἴσως διότι μέσα μου ἐπίστευα πάντα πὼς ἡ πραγματικὴ περιουσία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ σκέψις καὶ ἡ ἀντίληψίς του.
Τὰ ἀντικείμενα, ὅπως καὶ οἱ συνάνθρωποί μας, ἔρχονται καὶ παρέρχονται. Συνέχεια
Ἀνεφώνησε ὁ φίλος Μῆτσος, πρὸ ἠμερῶν.
Γελοῦσα… Ὄχι διότι ἐπίστευσα ποτὲ πὼς ὑπῆρχε περίπτωσις νὰ εἶμαι (ἐν ἀγνοίᾳ μου!!!) προδότης, ἀλλὰ διότι, ὅσο κι ἐὰν ἤμουν βεβαία γιὰ τὶς ἐπιλογές μου, κάπου μέσα μου πονοῦσα γιὰ τὶς κουβέντες ποὺ μοῦ εἶπε.
Ἀφῆστε δὲ ποὺ παραλλήλως αἰσθανόμουν πὼς ἦταν ἄδικο νὰ χάσῳ κάποιους καλοὺς φίλους, ἐπεὶ δὴ ἀμφισβήτησα μερικοὺς κοινοὺς καραγκιόζηδες.
Ἀναφέρομαι σὲ ἕνα κείμενον ποὺ ἔγραψα πρὸ δύο ἐτῶν περίπου κι ἀφᾠροῦσε στὸν νεο-ἐθνο-«σωτῆρα» ἈρτεΜΑΚΗ.
Τί κι ἐάν ἐξηγοῦσα τότε στόν φίλο μου πώς «ἄλλο τό «θέλω μου» κι ἄλλη ἡ πραγματικότης»; Συνέχεια
Το Πανεπιστήμιο ΔΕΝ ανήκει, ούτε στους φοιτητές ούτε στους καθηγητές.
Με την ίδια έννοια που η πυροσβεστική δεν ανήκει στους πυροσβέστες, η αστυνομία δεν ανήκει στους χωροφύλακες και τα σχολεία δεν ανήκουν στους μαθητές.
«Μου ανήκει κάτι» σημαίνει ότι αποτελεί τμήμα της περιουσίας μου, και ως τέτοιο μπορώ να το διαχειρίζομαι όπως θέλω.
Οἱ λέξεις «τούμπανο» καὶ «beast» σημαίνουν «πρησμένος» καὶ «κτῆνος»…
Ὄχι καὶ τόσο ὄμορφες στὰ ἑλληνικά. Ἔ;
Ἐκτὸς καὶ ἂν ἔχουμε χάσει πιά, ἐντελῶς το νόημα τῶν ὅσων λέμε.
Τὸ ὡραῖος ἁπλᾶ…δεν μᾶς κάνει πιά. Συνέχεια
