Ὁ σύγχρονος πόλεμος ἀπαιτεῖ ἄλλου εἴδους στρατηγικές.
Ἔξυπνες καὶ ἀποτελεσματικές.
Οὔτε εἶναι σκοπὸς τοῦ συγχρόνου «στρατιώτου – δολοφόνου», ἡ ἀφαίρεσις τῆς ζωῆς σου. Ἂν εἶσαι νεκρός, εἶσαι ἄχρηστος. Ἑπομένως σὲ θέλουν δυνατὸ καὶ παραγωγικό. Ἡ λειτουργία σου εἶναι τῆς ἐταιρικῆς λογικῆς coca cola, ποὺ σοῦ προσφέρει ἰκανοποιητικὸ διάλειμμα, ζεστὸ καφέ, χορταστικὸ σάντουιτς, δωρεὰν ἀναψυκτικό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μένῃς στὸν χῶρο ἐργασίας καὶ νὰ νοιώθῃς βαθύτατα ὑποχρεωμένος γιὰ τὰ προσφερόμενα «ἀγαθά», ξεπληρώνοντάς τα μὲ τὴν μεγίστη παραγωγικότητά σου καὶ φυσικὰ ἐξαγορᾶς τῆς σιωπῆς σου. Ὅταν δὲ τὰ Χριστούγεννα καὶ τὸ Πάσχα σὲ καλοῦν οἰκογενειακῶς στὰ ἐταιρικὰ παιδικὰ party’s καὶ δίνουν καὶ ἔνα δωράκι στὸ παιδί σου, τότε εἶσαι τόσο ὑπόχρεος, ποὺ τὸ κεφάλι σου κοντεύει νὰ χωθῇ στὰ πόδια σου ἀπὸ τὴν βαθειὰ ἔνδειξη εὐγνωμοσύνης. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀλήθειες
Ὁ λαὸς ἐὰν δὲν μάθῃ, σύντομα θὰ πάθη…
Πέρα από την ολυμπιακών διαστάσεων κυβερνητική κωλοτούμπα-ακροβατικό (φράση του καθηγητή Aristides Hatzis), δεν πιστεύω ότι η Ελλάδα ταπεινώθηκε. Το αντίθετο, η ελληνική κοινωνία πήρε μια μεγάλη ανάσα να συνεχίσει να στέκεται στα πόδια της. Υπό αυτή την έννοια, ναι, είναι εν δυνάμει ανάσα αξιοπρέπειας.
Εκείνο που ταπεινώθηκε, και δεν δικαιούται να σηκώνει κεφάλι και να κουνάει το δάκτυλο, είναι η αλητεία της ψευτομαγκιάς και του τσαμπουκά. Είναι η απάτη των προεκλογικών υποσχέσεων που έβγαλε τον κόσμο στους δρόμους και τον έκανε να πιστεύει ότι ζούμε ημέρες κατοχής, άρα πόλεμος, άρα «νυν υπέρ πάντων αγών», άρα «ελευθερία ή θάνατος», άρα «Κούγκι».
Ντροπή σας χυδαίοι! Συνέχεια
Γιατί οἱ χῶρες ἔχουν χρέη;
Στὸ πατρικό μου μάθαμε τὸ ἐξῆς: «ΔΕΝ ἁπλώνουμε τὸ χέρι μας μακρύτερα ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ φθάνει».
Αὐτό, σὲ ἁπλᾶ ἑλληνικά, σημαίνει πὼς ΔΕΝ διαβιοῦμε μὲ πλαστὸ χρῆμα. Δῆλα δὴ μὲ δανεικά.
Ἔχουμε νά φᾶμε; Τρῶμε. Δὲν ἔχουμε, δὲν τρῶμε…
Αὐτὸ ὅμως συνέβη (καὶ συμβαίνει) στὸ πατρικό μου… Κι ἐδῶ συζητᾶμε γιὰ μίαν χώρα ὁλόκληρη, σὰν τὴν δική μας, ἀλλὰ καὶ κάθε ἄλλην χώρα στὸν πλανήτη.
Γιατί λοιπόν οἱ χῶρες ΔΕΝ εἶναι ἐλευθέρες; Συνέχεια
Ἡ βαρειά μας βιομηχανία…
Ἡ μόνη βαρειὰ βιομηχανία ποὺ διαθέτουμε, μὲ τεράστιες δυνατότητες ἀναπτύξεως εἶναι ὁ τουρισμός μας.
Οὐδέποτε ἤμασταν βιομηχανικὴ χώρα καὶ φυσικὰ δὲν θὰ γίνουμε τώρα.
Ὅλη μας σχεδὸν ἡ παραγωγὴ μπορεῖ νὰ ὑποστηρίζῃ τὸν τουρισμό.
Τουρισμὸ παραθεριστικό, θρησκευτικό, συνεδριακό, ἐνάλιο, ἰαματικό, χειμερινό, θεραπευτικό, ὀρειβατικό, μορφωτικό, ἀναῤῤιχητικό, ἀγροτουρισμό, ἀνασκαφικό, νεανικό, τρίτης ἡλικίας κ.ο.κ.. Συνέχεια
Δὲς λίγο πιὸ μπροστὰ ἀπὸ τὴν …μύτη σου!
Όταν μια χώρα έχει χρεωκοπήσει, δεν έχει μία στα ταμεία και ψάχνει από παντού λεφτά, και νοιώθει την ανάγκη να πάρει μέτρα για την «μεγάλη ανθρωπιστική κρίση», προετοιμάζει την επόμενη ΤΕΡΑΣΤΙΑ. Συνέχεια
Κοινωφελής ἐργασία;
Αὐτὴ ἡ κοινωφελὴς ἐργασία, σὰν νεολογισμός, στὸ λαιμὸ μοῦ κάθεται….
Ἡ ἐργασία, θεωρητικὰ σὰν ἔννοια, εἶναι κοινωφελὴς ἀπὸ τὴν φύση της, κατὰ τὴν γνώμη μου.
Τὸ κάθε ἐπάγγελμα κάτι προσφέρει στὸ κοινωνικὸ σύνολο, ἀλλιῶς δὲν θὰ ὑπῆρχε!
(Μιλῶ γιὰ ἐπάγγελμα, γιατί, ἂς ποῦμε, ἡ τοκογλυφία δὲν εἶναι ἐπάγγελμα). Συνέχεια