Ἔχουμε ξεχάσει νὰ πολεμοῦμε!
Ἔχουμε γίνει μαλθακοί, σκύβουμε τὸ κεφάλι, λέμε σὲ ὄλα ΝΑΙ, ὑπομένουμε τὰ χειρότερα δίχως διαμαρτυρία καὶ τελικῶς οὔτε νὰ κλάψουμε μποροῦμε γιὰ τὴν κατάντια μας…
Ποῦ εἶναι ὀ ἐχθρός πού θά ἐνώσῃ τούς Ἕλληνες; Ποῦ εἶναι ὁ κίνδυνος πού θά μᾶς κάνῃ νά συνειδητοποιήσουμε πώς ἐδῶ τά πράγματα δέν εἶναι ἀστεῖα;
Ποῦ εἶναι ὁ φόβος πού θά μᾶς κάνῃ προσεκτικούς καί ἑτοιμοπολέμους; Συνέχεια
«Ἐπειδὴ τὰ ἐπαγγέλματα στὸν τομέα τῶν μεταφορῶν ἦταν τόσο κλειστὰ στὴν Ἑλλάδα, κοστίζει λιγότερο νὰ εἰσάγῃς ντομάτες ἀπὸ τὴν Ὁλλανδία παρὰ νὰ τὴν ἀγοράσῃς ἀπὸ ἕναν Ἕλληνα ἀγρότη. Ὑπάρχει κάτι λάθος σὲ αὐτό, καθὼς σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ ψυχρὸ καὶ ὑγρὸ κλίμα τοῦ βοῤῥᾶ, ἡ Ἑλλάδα ἔχει φανταστικὸ κλίμα γιὰ τὴν καλλιέργεια νοστιμοτάτου τομάτας»
Συνέχεια
Σήμερα γράφει ὁ ἀγαπητός μας Στράβων Ἀμασεῦς.
Εἶχα πολὺ καιρὸ νὰ ἀναρτήσω θέμα του καὶ δηλώνω πὼς τὸ παρακάτω μὲ συνεπῆρε!
Θεωρῶ πὼς εἶναι μία ἀπὸ τὶς καλλίτερες καταγραφὲς τῶν θεμάτων τῆς πολιτείας μας, ποὺ ἔχω διαβάσει ἔως σήμερα.
Τὸν εὐχαριστῶ ποὺ τὸ μοιράστηκε μαζύ μου καὶ σᾶς τὸν …παραδίδω!
Ἀφορμὴ γιὰ τὴν σημερινὴ δημοσίευσιν ἐστάθη τὸ σχόλιον τῆς Μαριάννας, πρὸ ἡμερῶν, γιὰ τὴν κατάστασιν στὴν ὁποίαν ἔχουμε περιέλθει ὥς κοινωνίες.
Γιὰ τὸ πόσο μακρὰν διαβιοῦμε τῶν πραγματικῶν μας ἀναγκῶν καὶ γιὰ τὸ πόσο ἔξω ἀπὸ τὴν Φύσιν μας ἔχουμε καταντήσει.
Μποροῦμε νὰ χαμογελάσουμε…
Μποροῦμε ὅμως καὶ νὰ κλάψουμε… Συνέχεια
Πόσο το λυπάμαι αυτό το κορίτσι την Φωφάρα, δεν λέγεται!
Τόση δουλειά, τόσος μόχθος, τόσα ξενύκτια για να προλάβει να Ελληνοποιήσει πριν τις εκλογές,το μισό Πακιστάν, Αφγανιστάν, Μπαγκλαντές και όλη την Ακτή Ελεφαντοστού και πρίν… «ακούσουμε το όνομα», σου την βγαίνει από δεξιά το Στε και πηγαίνουν όλα στράφι…
Αλλά επειδή εκεί στο Πασόκ, είναι αυτό που λέμε… «40 χρόνια φούρναρης», ξέρουν από καλά ζυμώματα και ψησίματα, δεν τους φοβάμαι!
Πάλιες καραβάνες σε αυτά, μέχρι τις εκλογές, κάτι θα βρούν για να προκύψει ένα ….«δημοκρατικό» αποτέλεσμα!! Συνέχεια
