Στὴν ἀρχαία Ἀθήνα, κυριαρχοῦσαν δύο πολιτικὲς παρατάξεις… Οἱ δημοκρατικοὶ μὲ τὸν Θεμιστοκλῆ καὶ οἱ ἀριστοκρατικοὶ μὲ τὸν Ἀριστείδη… Οἱ καυγᾶδες μεταξὺ τῶν δύο, ἔχουν μείνει στὴν ἱστορία… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀλήθειες
Θά ἀναλογισθεῖτε ποτέ τίς εὐθύνες σας; Ἤ πάντα οἱ ἄλλοι θά φταῖν;
Τὸ παρακάτω εἶναι παλαιό, ἀλλὰ πιστεύω πώς, λόγῳ τῆς αὐριανῆς ἡμέρας, ἀξίζει νὰ τὸ ἀναδημοσιεύσουμε.
Ἀφῆστε δὲ ποὺ δὲν ἔχω ἀκούσει ἐδῶ κι ἕναν μήνα καμμίαν κουβέντα λογικῆς, ἀπὸ κανέναν κρατοῦντα καὶ μή.
Ὅλοι κυττοῦν τὶς καμποῦρες τῶν ἄλλων καὶ κανεῖς φυσικὰ τὴν δική του. Συνέχεια
Ἡ κεφαλὴ καὶ τὸ σῶμα.
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν συζητούσαμε μὲ κάποιους φίλους στὸ μουροβιβλίον, γιὰ τὸ ἐὰν τὰ ἄκρα-σῶμα θὰ μποροῦσαν ἤ ὄχι νὰ ὁρίσουν καὶ νὰ καθορίσουν τὴν γενικοτέρα λειτουργία τοῦ ὀργανισμοῦ. Βάσει τῶν ἰατρικῶν (ἀνατομικῶν κι ὄχι μόνον) δεδομένων πάντως ποὺ γνωρίζουμε, σὲ καμμίαν τῶν περιπτώσεων τὸ σῶμα δὲν θὰ μποροῦσε νὰ λειτουργήσῃ ἄνευ ὑπάρξεως ἐγκεφάλου!
Δῆλα δή, οὐδεποτε κάποιο ἄκρον, θὰ μπορέσῃ νὰ ὑπάρξῃ, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ΚΕΦΑΛΗ!!!!
Δῆλα δή, οὐδεποτε κάποιο ἄκρον, θὰ μπορέσῃ νὰ ὑπάρξῃ, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ΚΕΦΑΛΗ!!!!
Σύντροφοι, «τὴν κάτσαμε»… Οἱ δημοσκοπήσεις ἀνεβαίνουν….
Τό χειρότερό μου ξέρετε ποιό εἶναι;
Τὸ ΨΕΜΜΑ!!!!
Δὲ ἀνέχομαι καὶ δὲν ἀντέχω καὶ δὲν συγχωρῶ τὸ ψέμμα!
Ἰδίως τὸ ψέμμα τῶν πολιτικῶν! Συνέχεια
Τί ἔγινε Τζήμερε; Μόνος σου «καίγεσαι»;
Ὁμολογῶ πὼς πράγματι ἡ κίνησις «Δημιουργία Ξανὰ» τράβηξε τὴν προσοχή μου.
Παρακολούθησα ἀρκετὲς συνεντεύξεις κι ὁμιλίες τοῦ Τζήμερου πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ σὲ ἕναν μεγάλο βαθμὸ μὲ βρῆκε σύμφωνη. Στὰ μόνα, ἀρχικῶς, ποὺ διαφωνοῦσα μαζύ του ἦταν σὲ θέματα διαχειρίσεως τῆς παιδείας. Ἀλλὰ κι αὐτά, φαντάζομαι, πὼς σὲ σχέσιν μὲ ἄλλους ὑποψηφίους, ἦταν ἤδη πολὺ ῥιζοσπαστικὰ γιὰ τὴν κοινωνία μας. Δὲν ἀντέχονταν!
Ἀργότερα μπῆκα στὴν σελίδα τους καὶ διάβασα πολλὲς ἐξαγγελίες καθῶς καὶ τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τοῦ προγράμματός τους. Σὲ κάποια θέματα συμφωνοῦμε, σὲ κάποια ἔτσι κι ἔτσι καὶ σὲ κάποια διαφωνοῦμε ἀπολύτως.. Πάντως στὸ σύνολον, σὲ σχέσιν μὲ ἄλλα κόμματα, θὰ τολμοῦσα νὰ πῶ πὼς πράγματι, τολμοῦν…. Συνέχεια
Ἡ ἀμεσοδημοκρατία καὶ τὸ ἄδικον τῆς πλειοψηφίας.
Τελευταῖα ἔχουμε γίνει στόχος μίας ἐπικινδύνου δημαγωγικῆς ἀπάτης, ποὺ σερβίρεται μάλιστα στοὺς ἀδαεῖς μὲ τὸ ἀνιστόρητο δόλωμα ὅτι τάχα τὸ ἀρχαῖο ἀθηναϊκὸ ἐκλογικὸ σύστημα ἦταν …ἀμεσοδημοκρατικό. Λοιπὸν δὲν ἦταν.
Ὑπῆρχαν συγκεκριμένοι νόμοι, ὑπῆρχε ἄρχων βασιλεύς (ποὺ δὲν ἐκλέγετο ἀπὸ τὸν λαό, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ πληροῖ συγκεκριμένες προϋποθέσεις), ὑπῆρχε Ἄρειος Πάγος, ὑπῆρχε ὀργάνωσις ὄχι μόνον σὲ δήμους ἀλλὰ καὶ σὲ φυλές καὶ σὲ φρατρίες καὶ πολλὰ ἄλλα Συνέχεια