Ἡ θέα τῆς παραπάνω εἰκόνας μὲ …ἀπηλευθέρωσε!
Μὲ ἐμάγευσε!
Μὲ ἔκανε νὰ αἰσθανθῶ γιὰ μίαν ἀκόμη φορὰ πλήρης, ὡς ἄνθρωπος κι ὡς μέλος αὐτοῦ τοῦ πλανήτου!
Τὰ ἔχουμε ὅλα!
Εἴμαστε τὸ Ὅλον!
Εἴμαστε πανέτοιμοι!
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀπελευθέρωσις
Ἡ σκιά.
Σε ένα απόμακρο ορεινό χωριό, πέθανε ο αρχηγός του χωριού και η αρχηγία πέρασε στο γιο του. Ως τότε, οι άνθρωποι είχαν ζήσει πολλά χρόνια κάτω από τον έλεγχο μιας πελώριας σκιάς πάνω από το χωριό. Όποτε επιχειρούσε κάποιος να ελευθερωθεί, αυτή η μεγάλη σκιά εμφανιζόταν με βροντερή φωνή που αντηχούσε σε όλο το βουνό. Οι χωρικοί πάντοτε υποχωρούσαν στη θέα αυτής της σκοτεινής εικόνας.
Ο νεαρός, που ήταν τώρα αρχηγός, συνειδητοποίησε ότι είχε έρθει η ώρα να αντιμετωπίσει αυτό το τέρας. Βγήκε έξω με μια ομάδα χωρικών και, μόλις εμφανίστηκαν στην άκρη του χωριού, παρουσιάστηκε η τεράστια σκιά. Αυτοί οπισθοχώρησαν τρομαγμένοι.
Γιὰ τὰ παιδιὰ ποὺ ἀκόμη σκοτώνουν τὴν ζωή τους.
γράφει ο Άκης κουστουλίδης
Σήμερα είναι μια μέρα ξεχωριστή για μένα, είναι μια μέρα γενεθλίων.
Είναι τα γενέθλια που επέλεξα από μόνος μου να έχω, είναι το πέρασμά μου από τον θάνατο στην ζωή.
Ήταν μια Κυριακή πρωί πριν από πέντε χρόνια που φυσιολογικά δεν έπρεπε να είχα ξυπνήσει.
Και η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να ξυπνήσω, δεν ήθελα να ζήσω, νόμιζα πως δεν είχα κανέναν λόγο ύπαρξης.
Νόμιζα πως είχα εξαντλήσει όλες μου τις δυνάμεις και τα όνειρα για ζωή, νόμιζα πως τέλειωσαν όλα, πως όλα ήταν νεκρά.
Η εικόνα που είχα εκείνο το πρωί μύριζε θάνατο.
Γιατί φορᾶς τό κλουβί σου;
Πολλοὶ ἄνθρωποι εὑρίσκονται σὲ μίαν κατάστασι ποὺ δὲν τοὺς ἱκανοποιεῖ καὶ νοιώθουν, κατὰ κάποιον τρόπο, σὰν νὰ εὑρίσκονται φυλακισμένοι μέσα σὲ ἕνα κλουβί. Θέλουν κάτι καλλίτερο, ἀλλὰ ὅταν τὸ σῦμπαν τραντάζῃ τὸ κλουβί τους, γιὰ νὰ τοὺς ἀπελευθερώσῃ, ἐκεῖνοι ἁρπάζονται ἀπὸ τὰ κάγκελα γιατί προτιμοῦν τὸ οἰκεῖο…
Χρόνια καλὰ Ἕλληνες! Καλὴν Λευτεριά!
Καλὴν λευτεριὰ νὰ ἔχουμε.
Καλὸν ἀγώνα.
Καὶ …καλὸ βόλι…
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς θὰ νικήσουμε…
Συνέχεια
Ὁ σκοπός ἁγιάζει τά μέσα;
Ὅταν ὁ Ὀδυσσεὺς συνήντησε τὸν Κύκλωπα, τὸν ἐτύφλωσε. Δῆλα δὴ χρησιμοποίησε κάτι ποὺ οὐσιαστικῶς ἡ συναισθηματική μας νοημοσύνη δὲν δέχεται ὡς ὀρθό.
Ἀλλά εἶναι ἔτσι; Κι ἐάν ὄχι, γιατί;
Θὰ πρέπῃ νὰ τοποθετήσουμε ἑαυτοὺς στὴν ἐποχὴ ἐκείνην. Νὰ δοῦμε μὲ τὰ μάτια τοῦ Ὀδυσσέως καὶ τοῦ Κύκλωπος τὰ γεγονότα. Νὰ συνειδητοποιήσουμε γιὰ παράδειγμα πὼς διέπραξε Ὕβριν ὁ Πολύφημος ποὺ δὲν φιλοξένησε τὸν Ὀδυσσέα. Παραβιάζοντας ὁ Πολύφημος ἀγράφους νόμους, ὁδήγησε τὸν Ὀδυσσέα στὸ νὰ παραβιάσῃ κι αὐτὸς μὲ τὴν σειρά του ἀγράφους νόμους, πρὸ κειμένου νὰ σώσῃ ἑαυτόν, καὶ κάποιους ἀπὸ τοὺς συντρόφους του. Οὐσιαστικῶς πολέμησε μὲ τὰ ἴδια ὅπλα ποὺ τὸν πολέμησε ὁ Πολύφημος.