Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀποπληθυσμὸς

«Ἔ, ἐσεῖς οἱ ἡλικιωμένοι, βιασθεῖτε νὰ πεθάνετε…» (Διορθωμένον)

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ἡ παραπάνω φωτογραφία εἶναι ψευδὴς καὶ ἡ πραγματικὴ δήλωσις τοῦ Ἰάπωνος Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν ἔχει δημοσιευθῇ στὴν ἀνάρτησιν ποὺ παραθέτω στὸ τέλος.
Ζητῶ συγγνώμη γιὰ τὴν συμμετοχή μου στὴν διασπορὰ ψευδῶν εἰδήσεων. 

Φιλονόη.

Πρώτη δημοσίευσις τοῦ παρακάτω 31 Ἰανουαρίου 2013. Διόρθωσις στὶς 2 Φεβρουαρίου 2013.

Τὸ σχέδιον εἶναι παγκόσμιον!
Δὲν ἀφορᾷ μόνον στὴν Εὐρώπη. 
Ἐπὶ μέρους σχεδιασμοὶ ἀφοροῦν στὸν ἀποπληθυσμὸ συγκεκριμένων ὁμάδων.
Στὴν Ἀφρικὴ ἔχει τεθῇ σὲ ἐφαρμογὴ ἤδη, ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια. 
Τὸ ἴδιο καὶ στὴν νοτιοανατολικὴ Ἀσία.
Τώρα ξεκίνησε ἡ ἐφαρμογή του γιὰ τὴν Εὐρώπη, τὴν Ἀμερικὴ καὶ τὸν ὑπόλοιπο «πολιτισμένο» κόσμο.

Συνέχεια →

Συναίνεσις γιά τήν δωρεά ὀργάνων;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Χμμμ…
Αὐτὸ μᾶς τελείωσε!
Τώρα θεωρούμαστε ΟΛΟΙ δότες ὀργάνων, θέλουμε δὲν θέλουμε.
Ἡ ἄνευ προσωπικῆς μας ἐγκρίσεως ἁρπαγὴ τῶν ὀργάνων μας, δημιουργεῖ ἐν δυνάμει δολοφόνους. 
Ποιός ἀπό ἐδῶ καί πέρα μᾶς ἐγγυᾶται πώς μία ἐνεσούλα δέν θά μᾶς μεταμορφώσῃ σέ ἐγκεφαλικά νεκρούς; Ποιός μᾶς ἐγγυᾶται πώς τά κτήνη δέν ὑπάρχουν ἤδη μέσα στά νοσηλευτικά ἱδρύματα, πού θά στηθοῦν στήν οὐρά πρό κειμένου νά βροῦν τά θύματά τους; Ποιός μᾶς ἐγγυᾶται πώς μία γριπούλα ἤ ἕνα ἁπλό κάταγμα δέν θά γίνεται ἀφορμή γιά τήν δολοφονία μας; 
Συνέχεια →

Ἐσκεμμένη ἡ ἐξάπλωσις τοῦ καρκίνου μέσῳ τῶν ἐμβολίων;

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

Ἐσκεμμένη;
Μπᾶ…
Μᾶλλον δὲν ἔχουμε καταλάβει καλῶς…
Τίποτα δὲν εἶναι ἀθῶον πλέον..
Ἡ τροφή μας, τὸ νερό μας, ὁ ἀέρας μας… Τὰ πάντα εἶναι τόσο πολὺ δηλητηριασμένα, ποὺ τελικῶς ἀπὸ κάθε πλευρὰ βαλόμεθα στὸν τομέα τῆς ὑγείας μας.
Δῆλα δή ὁδηγούμεθα στόν ἀποπληθυσμό μας;
Ναί, κατὰ πῶς τὰ ἔχουν σχεδιάσει, στόχος τους εἶναι ἡ ἀπομείωσις τῶν πληθυσμῶν, παγκοσμίως καὶ φυσικὰ ἡ ἐξάρτησις τῶν ὅσων θὰ ἐπιβιώσουν ἀπὸ φαρμακευτικὲς ἀγωγὲς τέτοιες, ποὺ τελικῶς θὰ τοὺς ἐξουθενώνουν οἰκονομικῶς!!! Καὶ καταλήστευσις δῆλα δή…. Συνέχεια →

Ὀφείλουμε νὰ διασφαλίσουμε τὴν ζωὴ καὶ τὴν ἀκεραιότητα τῶν σωμάτων τῶν παιδιῶν μας!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Προλαβαίνουμε…
Προλαβαίνουμε πράγματι νὰ ἀντιδράσουμε. 
Τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει περάσῃ στὰ ψιλά. 
Θεωρεῖται δευτερεῦον, διότι ἀπασχολεῖ τὸν κόσμο περισσότερο τὸ ζήτημα τῆς ἐπιβιώσεως. 
Ναί, προλαβαίνουμε. Νὰ ἀντιδράσουμε καὶ νὰ τὰ κάνουμε ὅλα ἄνω κάτω. 
Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς βίας ποὺ ἐπέβαλε τὸ GAPατο νὰ γίνουμε ὅλοι μας, καὶ ἰδίως τὰ παιδιά μας, ὄργανα στὰ χέρια τῶν εἰδικῶν στὴν ἀπληστία. 

Συνέχεια →

Ἐμβόλιο γιὰ τὴν νέα ἐποχικὴ γρίπη καὶ προφύλαξη γιὰ τὰ παιδιά.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Σύμφωνα με ένα  άρθρο  εδώ, με βαρύγδουπες λέξεις και ενοχές προς τους γονείς. συνιστά επειγόντως τον εμβολιασμό των παιδιών, ενάντια στην νέα εποχική γρίπη, είναι λίγο παλιό, αλλά επίκαιρο λόγω της γρίπης στην Αμερική.

Θα συμφωνήσω με το επιχείρημα που προβάλλουν,

”Ο καλύτερος τρόπος για να μειωθεί η αγωνία των γονέων και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα τους, είναι να εξοπλισθούν με γνώσεις για να προφυλάσσουν καλύτερα τα παιδιά τους, από τους κινδύνους που υπάρχουν” Συνέχεια →

Ὁ Codex allimentarius, τὸ φθόριον, τὸ Ἄουσβιτς καὶ ἡ σύνδεσίς τους μὲ τὴν Μονσάντο.

ἀπὸ τὸν/τὴν

5

Τι σχέση έχει ο Codex Alimentarius με τα επίσημα πρότυπα τροφίμων, την φθορίωση του νερού μας, με την σίτιση των ανθρώπων, τη γενοκτονία στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, και την Monsanto, την εταιρεία που είναι υπεύθυνη για την προμήθεια γενετικώς μεταλλαγμένων τροφίμων στον κόσμο, τι κοινό έχουν όλοι αυτοί; Υπάρχει κάποια σύνδεση που συνδέει όλους αυτούς τους φαινομενικά διαφορετικούς οργανισμούς μαζί; Ναι, υπάρχει. Στην πραγματικότητα, είναι τόσο άρρηκτη η σύνδεση που ο διαχωρισμός τους είναι σχεδόν αδύνατος.
Ας ξεκινήσουμε από την αρχή με το Άουσβιτς και να συνδέσουμε τις τελείες.
Άουσβιτς
Το Άουσβιτς ήταν γνωστό ως “το δίκτυο στρατόπεδων συγκέντρωσης και εξόντωσης που είχαν κατασκευαστεί και λειτουργούσαν στην πολωνική περιοχή που είχε προσαρτηθεί από τη ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.Ήταν το μεγαλύτερο από τα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης (Wikipedia ). “
Το Άουσβιτς είχε επίσης ένα εργοστάσιο που ονομαζόταν IG Άουσβιτς:
Συνέχεια →