Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀρχαιότητες

Νίκη σανδαλιζομένη

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἀριστούργημα τοῦ πλούσιου ρυθμοῦ ποὺ ἄνθισε στὰ τέλη τοῦ 5ου αἰῶνος π.Χ.

Δεξιὸ τμῆμα πλάκας ἀπὸ τὸ θωράκιο ποὺ ἐπέστεφε τὴν νότια πλευρὰ τοῦ πύργου τοῦ ναοῦ τῆς Ἀθηνᾶς Νίκης.
Παριστάνεται μία Νίκη (ποὺ συνήθως ἀποκαλεῖται «σανδαλιζομένη»), ἡ ὁποία σκύβει μὲ φιλαρέσκεια γιὰ νὰ τακτοποιήσῃ τὸ σανδάλι της. Στρέφεται πρὸς τὰ ἀριστερὰ λυγίζοντας ἔντονα τὰ σκέλη, ἐνῶ τὰ φτερά της ἁπλώνονται πίσω της. Τὸ ἰμάτιο πέφτει ἀπὸ τὸ ἀριστερό της χέρι καὶ ὑπογραμμίζει μὲ καμπύλες πτυχὲς τὴν κίνηση τῆς νεαρῆς γυναικός. Συνέχεια →

Ἀρχαῖα χειρουργικὰ ἐργαλεῖα

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τὰ ἀρχαῖα χειρουργικὰ ἐργαλεῖα δὲν ἔχουν τίποτα νὰ ζηλέψουν ἀπὸ τὰ σημερινά. Ὅπως καὶ ὅλα τὰ ἀρχαῖα οἰκιακὰ ἐργαλεῖα, ὅταν λάβουν τὴν πρακτικὴ τελική τους μορφή, δὲν χρειάζεται νὰ ἀλλάξουν. Ἔτσι τὸ νυστέρι ἔχει τὴν ἴδια μορφή. Συνέχεια →

Ἰούλιος ὁ Ἁλωνάρης…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Καλὸν μῆνα φίλοι!!!

Ἡ Δήμητρα,
στὸ Μουσεῖο Ελευσίνος.

Ἰούλιος
ἢ Ἀλωνάρης, Ἁλωνιστῇς, Ἀλωνιάτης, Ἀλωνευτής.
Ὁ μῆνας τοῦ ἁλωνίσματος τοῦ σιταριοῦ.
Ἡ ὀνομασία ἐδόθη πρὸς τιμὴν τοῦ Ἰουλίου Καίσαρος, ἐνῶ ἀντιστοιχοῦσε περίπου μὲ τὸ μῆνα Ἑκατομβαιώνα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, ὁ ὁποῖος ὀνομάζετο ἔτσι διότι κατ’ αὐτὸν τελοῦντο τὰ «Ἐκατόμβαια», θυσία δηλαδὴ ἑκατὸ βοῶν, πρὸς τιμὴν τοῦ ἡλιακοῦ Ἀπόλλωνος. Κατὰ τὴν ἐποχή ἐλάμβανον χώρα γεωργικὲς ἑορτές, ὅπως τὰ Θαλύσια. Συνέχεια →

Ὁ Φειδίας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὁ Πλούταρχος ἀναφέρει ὅτι ὁ Φειδίας πέθανε στὴ φυλακή, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὸ χρονικογράφο τοῦ 4ου αἰ. π.Χ. Φιλόχωρο, μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς Παρθένου ὁ Φειδίας ἐγκατέλειψε γιὰ πάντα τὴν Ἀθήνα γιὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν καταδίκη καὶ πῆγε στὴν Ὀλυμπία. Συνέχεια →

Σαπφὼ

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

«…γρήγορα ἡ ὥρα πέρασε, μεσάνυκτα κοντεύουν,
πάει τὸ φεγγάρι πάει κι ἡ Πούλια ἐβασίλευσαν
καὶ μόνο ἐγὼ κείτομαι δῶ μονάχη κι ἔρημη
ὁ Ἔρωτας ποὺ βάσανα μοιράζει
ὁ Ἔρωτας ποὺ παραμύθια πλάθει
μοῦ ἄρπαξε τὴν ψυχή μου καὶ τὴν τράνταξε
ἴδια καθῶς ἀγέρας ἀπὸ τὰ βουνὰ
χυμάει μέσα στοὺς δρῦς φυσομανῶντας…» Συνέχεια →