Στὶς 15 τοῦ Σεπτέμβρη τοῦ σωτηρίου ἔτους τοῦ 2007, ἕνα δροσερὸ ἀπόβραδο τοῦ Σαββάτου, ὁ κολοσσὸς τῆς πολιτικῆς, ἐνας ὑπουργὸς μὲ κάκαλα λεμονάτα, ὀνόματι Γιῶργος Σουφλιάς, χάριζε σὲ ἐναν Ἀνθρωπο (μὲ ἄλφα κεφαλαῖο), ὀνόματι Γιῶργο Μπόμπολα, ὅλες τὶς ἐθνικὲ ὁδοὺς τῆς χώρας.

Ἡ Νέα Ὁδὸς λοιπὸν δίνεται πεσκέσι στὸν ἐπιχειρηματία, γιὰ τὸν ὁποῖον ἐλάχιστα χρόνια πρὶν ξεμπουρδελιαζόμασταν στὶς Εὐρῶπες μὲ τὴν ὑπόθεση τοῦ «Βασικοῦ Μετόχου» (καὶ καλά… Γιατί νά μήν γίνεται ἐπιχειρηματίες νά ἔχουν καί ΜΜΕ καί νά εἶναι καί ὑπερεργολᾶβοι δημοσίου καί ἄλλα τέτοια φαιδρά, ὅπως φώναζε τὸ Μέγκα, ποὺ ἦταν τὸ κανάλι αὐτοῦ ἀκριβῶς τοῦ ὑπερεργολάβου, ἀλλά τί σκαλίζουμε τώρα….).
Καὶ γαύγιζε ὁ χοντρὸς στὸν Μπαἱιρακτάρη περὶ «νταβατζήδων»,  ὅπως μασαμπούκωνε σὰν πριονοκορδέλα ἕνα σπλινάντερο ἀκόμα. Συνέχεια →