Τοῦ Ἀντωνίου Α. Ἀντωνάκου
Τὸν φίλο ΘΟΡΥΒΩΞ δὲν τὸν σχολιάζω εὔκολα γραπτῶς. Συνήθως συμφωνοῦμε! Στὰ προφορικά ὑποφέρουμε κάπως…
Η δύσμοιρη Ελλάδα χιλιάδες χρόνια τώρα καταστρέφεται. Σε πείσμα όμως της ιστορίας αντέχει ακόμη. Ανεξάντλητη μοιάζει η αντοχή της στις προσπάθειες θανάτωσής της. Τα τελευταία διακόσια χρόνια μάλιστα υπάρχει και κράτος Ελλάδα, ή τέλος πάντων μία περιοχή τού κόσμου που αναγνωρισμένα κατοικούν αρκετοί Έλληνες. Το κράτος έφερε και ηγέτες. Συνέχεια
δὲν εἶναι ἱστορία! Εἶναι ἀπόπατος!
Δὲν εἶναι τόσο ποὺ οἱ γείτονες ἔχουν τὸ θρᾶσος καὶ ΑΠΑΙΤΟΥΝ νὰ διαγραφοῦν ἀπὸ κάθε ἱστορικὴ πηγὴ τὰ ἐγκλήματά τους. Εἶναι φυσικότατον! Ἡ ἄρνησις συνειδητοποιήσεως τοῦ ποιὸς εἶσαι, σοῦ δίδει αὐτομάτως τὸ δικαίωμα νὰ ἐπαναλαμβάνῃς ὅσες φορὲς θέλεις τὰ ἐγκλήματά σου! Δὲν εἶναι μακριά ἡ Κύπρος. Καὶ δὲν εἶναι καὶ τόσο …ἀρχαῖοι οἱ παπποῦδες μας.
Τὸ μεγάλο ὅμως πρόβλημα ξεκινᾶ καὶ καταλήγει στοὺς «ἑταίρους» μας! Τὸ χρῆμα καὶ οἱ συμφέρουσες ἐμπορικὲς συμφωνίες, βασικὸς μοχλὸς γιὰ νὰ κινηθοῦν ἢ ὄχι διαδικασίες καταγραφῆς στὴν μνήμη.
Ὑπουργός ἀΠολιτισμοῦ: Γερουλᾶνος!
Ἀπὸ ποῦ νὰ τὸν πιάσῃς τώρα αὐτόν; Ἀπὸ ὅπου καὶ νὰ τὸν πιάσῃς διαπιστώνεις τὴν ἀνεπάρκειά του! Ἀπὸ ὅποιαν σκοπιὰ κι ἐὰν τὸν ψάξῃς ἀνακαλύπτεις τὴν «ἐπιχειρηματικότητά» του! Καὶ μὲ ὅσην καλὴ διάθεσι κι ἐὰν προσπαθήσῃς νὰ τὸν ἀντιμετωπίσῃς, πέφτεις ἐπάνω σὲ τοίχους καὶ μᾶντρες!
Ἔργα καταστροφῆς κι ἀνεπαρκείας Γερουλάνου:
Τί δουλειά ἔχουν μερικοὶ ἀναρχοάπλυτοι μὲ ἔναν νομπελίστα; Ἁπλούστατα! Νὰ τοῦ ἀλλάξουν τὰ φῶτα!
Παγία τακτική τῶν γνωστῶν οὐρακοτάγκων ποὺ ἔχουν καταλάβει κι ἔχουν καταστρέψει τὰ Πανεπιστημιακά μας ἱδρύματα! Παγία τακτική τῆς «πολιτείας» νὰ κρύβεται πίσω ἀπὸ ἔνα παράλογο ἄσυλο καὶ νὰ δηλώνῃ ἀδυναμία. Φυσικὰ κι ἔχει ἀδυναμία ἡ πολιτεία! Στὸ νὰ ἀντιληφθῇ τὰ στοιχειώδη!
Ντρέπομαι γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ ποὺ αὐτὰ τὰ σκουπίδια ἔχουν δικαίωμα εὐτελισμοῦ τῶν Ἑλλήνων! Καί πράγματι, ἂν καὶ κατὰ βάθος δὲν μοῦ Συνέχεια
Ἀναδημοσιεύω σήμερα μίαν συνέντευξι-καταγγελία ποὺ περιγράφει τὸ ποιόν τοῦ ὑπουργείου ἀΠολιτισμοῦ καὶ τῶν ἐργαζομένων σὲ αὐτό. Εἶναι ἀπὸ τὶς 12 Δεκεμβρίου 2010, ἀλλὰ ἔκρινα πὼς ἔχει πάρα πολύ μεγάλο ἐνδιαφέρον, σὲ συνδιασμὸ φυσικὰ μὲ τὰ λοιπὰ ἔργα τοῦ Γερουλάνου.
Ἀναμενόμενον; Δὲν τὸν ἔχω παρακολουθήσει. Μόλις τὶς τελευταῖες ὥρες ἀπεφάσισα νὰ ἀσχοληθῶ μαζί του, διότι ἡ ἀδιαφορία του καὶ ἡ ὁλιγωρία του πλέον σὲ πολλὰ καὶ σοβαρὰ θέματα, ἔχει καταντήσει θρασυτάτη!
