Προσέξατε λεπτομέρειες:
Ἐργαζόμεθα μίαν ὁλόκληρο ζωή. Πληρώνουμε φόρους. Γιατί; Γιὰ νὰ ἔχουμε μίαν πολιτεία ποὺ θὰ μᾶς προσφέρῃ στήν δύσκολο στιγμή μίαν νοσηλεία; Ἢ ἀκόμη καὶ τὴν προστασία τῆς ἀστυνομίας στὴν δύσκολο ὥρα; Τί ἄλλο; Γιατί ἀποφασίζουμε νὰ ζοῦμε σὲ ἕναν κοινωνικό ἱστό τέτοιον ποὺ σὲ ἕναν μεγάλο βαθμό μᾶς στερεῖ ἀρκετές ἐλευθερίες;
Τί ἐννοῶ; Ἐὰν ζούσαμε στὴν ζούγκλα, θὰ ἦταν διαφορετική ἡ ζωή μας. Ἄλλες ἐλευθερίες, ἄλλοι κίνδυνοι. Μειώνουμε τοὺς κινδύνους Συνέχεια
Δὲν ἔχω κανένα πρόβλημα μὲ τοὺς Τούρκους, ὅταν ἔχουν γνώσι τῆς ἱστορίας τους καὶ τῶν ἐγκλημάτων τους. Ἕνα καλό παράδειγμα εἶναι ὁ δημοσιογρᾶφος-συγγραφέας Engin Ardiç, ὁ ὁποῖος πολύ ἔντιμα, σὲ ἄρθρο του καταθέτει τὶς ἱστορικὲς ἀνακρίβειες τῶν συμπολιτῶν του. ( Τελικῶς κάποιοι διαφέρουν καὶ στὴν Τουρκία.) Τὸν ἐκτιμῶ καὶ τὸν ὑποστηρίζω.
Ἔχω ὅμως σοβαρότατον πρόβλημα μὲ τὴν διαρκῆ τους προσπάθεια ἀλλοιώσεως, παραποιήσεως καὶ δημιουργίας στρατῶν ἀμαθῶν καὶ κατ’ ἐπέκτασιν ἐπικινδύνων «πολιτῶν». Ἱκανῶν νὰ δημιουργήσουν πυρῆνες νέων ὁλοκαυτωμάτων καὶ νὰ κτίσουν ὀρδὲς νεοβαρβάρων. Ἐκτὸς φυσικὰ τῆς Συνέχεια
Ὁ Χριστοφόρος σήμερα θὰ στενοχωρήσῃ πολλούς. Κι ἐμένα μεταξύ αὐτῶν. Οἱ ἀποκαλύψεις του γιὰ τοὺς περιέργους ῥόλους ποὺ ἔπαιξαν διάφοροι ἀναφορικῶς μὲ τὰ Ἐλγίνεια, δὲν μὲ ξαφνιάζουν. Ἄλλως τε, ποιός ἦταν αὐτός ποὺ ἔκανε καλό στὸν τόπο γιὰ νὰ κάνουν αὐτοί, οἱ συγκεκριμένοι ἐμπλεκόμενοι;
Ἄλλο εἶναι τὸ ζήτημα! Οἱ προσωπικές ἀπόψεις. Θεωρῶ πώς τὸ θέμα τῆς θρησκείας εἶναι καθαρά προσωπικό καὶ δὲν χρῂζει κριτικῆς. Ὅσο καὶ νὰ Συνέχεια
Τὰ πολλαπλὰ καὶ ταυτόχρονα κτυπήματα, ποὺ δεχόμαστε, σὲ κάθε πεδίον τῆς ζωῆς μας, δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ ἀγνοοῦμε ἤ νὰ μὴν συνδέουμε. Δὲν μπορεῖ γιὰ παράδειγμα τὸ ΛΑΘΡΟμεταναστευτικόν νὰ εἶναι ἀνεξάρτητον τοῦ μνημονίου. Οὖτε τὰ ἐπεκτατικά σχέδια τῶν σκοπιανοαλβανῶν, ἀνεξάρτητον τοῦ τουρκικοῦ ἐπεκτατισμοῦ. Οὖτε ἡ περίεργη «ἀτμόσφαιρα» τῶν Αἰγαιακῶν ὑποθέσεων ἀνεξάρτητον ὅλων τῶν προηγουμένων. Ἐὰν προσθέσουμε καὶ κάτι κάρτες πολίτου, κάτι codex alimentarius, κάτι παύσεις σχολείων, κάτι ἐπισκέψεις τοῦ μεγάλου βεζίρου, τότε ἴσως ἀντιληφθοῦμε πὼς ὅλα συμβαίνουν ταὐτοχρόνως, μὲ ἀπώτερον Συνέχεια
Ἀναδημοσιεύω σήμερα ἀπό τὸν Κόκκινο Οὐρανό, μίαν καταγραφή τῶν ὅσων μᾶς ἑτοιμάζουν κάποιοι. Δυστυχῶς, τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ μας, δὲν ἀντιλαμβάνεται τὰ στοιχειώδη. Δὲν κατανοεῖ πὼς παρακολουθώντας ὅλα αὐτὰ ποὺ τοῦ σερβίρουν, ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά μᾶς ὀδηγοῦν σὲ μίαν ἀσυνειδησιακὴ κατάστασι, πλήρως ἐλεγχομένη, ἀπὸ ὅσους ἐπιθυμοῦν τὴν καταστρατήγησι τῆς ἱστορικῆς μας μνήμης.
Στόχος; Ἕνας! Ὁ ἀπόλυτος ἔλεγχος. Σὲ μερικὲς δεκαετίες θὰ μποροῦν γιὰ παράδειγμα νὰ μᾶς ποῦν πὼς εἶναι δίκαιον νὰ ἔχουμε ἕναν Τοῦρκο ἀφέντη, ἢ μίαν σκοπιανή Μακεδονία, ἢ μίαν ἀλβανική Ἤπειρο. Θὰ εἶναι τόσο βαθιά ἡ «τομή» τους, ποὺ ὁ εἰλικρινὴς ἱστορικός θὰ φαντάζῃ ὡς ἀκραῖος ἐθνικιστής.
Ὁ «τρομοκράτης», ἀπό τὸ ἱστολόγιο τοῦ Κώστα Χαρδαβέλλα, ἔχει ῥίξει μερικές βόμβίτσες σήμερα… Μικρές…. Ἴσα γιὰ νὰ ἀρχίσουμε νὰ μπαίνουμε στὸ πνεῦμα αὐτῶν ποὺ γράφει πώς θὰ ἀποκαλύψῃ.
Τὸ θέμα μας ἦταν (γιὰ ὅσους ἔχουν διαβάσει σχετικά) ὁ Ἄλεξ Ῥόντος. Ἕνα πρόσωπο ποὺ δηλώνει Ἕλλην ἀλλά μᾶλλον δὲν ξέρει κι ὁ ἴδιος τί ἀκριβῶς εἶναι. Ἀλλά μᾶλλον ξεκινάει ἀπό τὴν πολύ ἀρχή:
