Θρησκευτικὸς πόλεμος.

Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς πρoσφάτης συνεντεύξεως τοῦ Alain de Benoist στὸ περιοδικὸ American Renaissance, καὶ τῶν ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέροντων θεμάτων ποὺ θίγει, θὰ ἤθελα νὰ σταθῶ καὶ νὰ σχολιάσω ἕνα θεμελιῶδες θρησκευτικὸ ζήτημα:

Ἡ ἄνοδος τοῦ παλαιοτέρου καπιταλισμοῦ (δηλαδὴ 17ος καὶ 18ος αἰ.) πέραν τοῦ ὅτι ‘καθόταν’ πάνω στὶς παλαιότερες ἀξίες τῆς ἐμπορικῆς κάστας καὶ γι’ αὐτὸ εἶχε μία κάπως ὁμαλότερη πορεία στὴν ἀρχή (μέχρι νὰ ἀποκοπῇ πλήρως ἀπὸ αὐτές), εἶχε ἕνα ἐντελῶς διαφορετικὸ χαρακτηριστικό: τὴν θρησκευτικὴ ὁπτικὴ τοῦ προτεσταντικοῦ Καλβινισμοῦ καὶ ἰδίως ὡς πρὸς τὸ τὶ χαρακτηρίζει τὸν «ἐκλεκτό» τῆς δικῆς τους περὶ Θεοῦ εἰκόνος. Μὲ ἀπλὰ λόγια οἱ Καλβινιστὲς πιστεύουν ὅτι σημάδι καὶ ἀνταμοιβὴ τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Θεοῦ τους εἶναι ὁ πλουτισμός. Αὐτὸ μόνον. Ἐὰν ἔχῃς βγάλει χρήματα, πολλὰ χρήματα, αὐτὸ εἶναι σημάδι ὅτι ἔχεις τὴν εὔνοια τοῦ Θεοῦ καὶ ὅτι αὐτὸς σὲ ἀποδέχεται. Μὲ ἀπλὰ λόγια τὸ ἀνώτατο ἰδανικὸ τῆς “ἀρετῆς” δὲν ἀξιολογεῖται παρὰ μὲ αὐτὸ καὶ μόνον τὸ κριτήριο. Συνέχεια →

Ὅλο τὸ …σύμπαν θὰ συνωμοτήση πρὸ κειμένου νὰ ἐπανεκλεγῇ ὁ Μπουτάρης!

Αν συκοφαντήσεις, ρίξεις λάσπη και καταστρέψεις με ΨΕΜΜΑΤΑ έναν άνθρωπο… ΔΕΝ συλλαμβάνεσαι.
Αντιθέτως… Αν ΑΛΗΘΙΝΑ γεγονότα δουν το φως της δημοσιότητας …συλλαμβάνεσαι, ακόμα κι αν είσαι βουλευτής.
Συνέχεια →

Στὴν πραγματικότητα οἱ λεονταρισμοὶ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ εἶναι χαμαιλεονταρισμοὶ.

Εἶναι πασίδηλο πλέον πὼς οἱ λεονταρισμοὶ τοῦ ΣΥ ΡΙΖ Α εἶναι «δῆθεν» – στὴν πραγματικότητα εἶναι χαμαιλεονταρισμοὶ.
Σήμερα ποὺ ἔχει μεταβάλλει ριζικὰ ὁ ΣΥ ΡΙΖ Α τὶς θέσεις του.
Ἀπὸ τὴν καταγγελία τοῦ Μνημονίου εἶναι τώρα στὴ διαπραγμάτευση (!).
Ἀπὸ τὸ ἐπαχθὲς καὶ παράνομο χρέος, στὴν ἀναγνώριση τοῦ λεγομένου χρέους. Συνέχεια →

Μὲ ἐντολὴ Σαμαρᾶ… (;;;) ἤ ὄχι;


Καὶ μὴ χειρότερα νὰ λέμε…

Δυστυχῶς, στὸ Ἑλλαδοκαφριστάν, ἀν τὶ νὰ διώκονται οἱ ἐθνοπροδότες διώκονται οἱ ἄσχετοι… (Καὶ μὴ πεταχθῇ κάποιος νὰ ἰσχυρισθῇ πὼς ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἐγκληματικὴ ὀργάνωσιν, διότι θὰ γελάσουν καὶ οἱ πέτρες… Ὄχι διότι εἶναι ἤ ὄχι ἐγκληματικὴ ὀργάνωσις, τὸ ἐν λόγῳ κόμμα, ἀλλὰ διότι ΟΥΔΕΠΟΤΕ ἐνδιεφέρθη πραγματικῶς ἡ δικαιοσύνη γιὰ τὰ πραγματικὰ ἐγκλήματα σὲ αὐτὸν τὸν τόπο!!! Λίγη ἱστορία θὰ μᾶς πείσῃ!!! Ἕνας Πολυζωΐδης κι αὐτὸς ὡς ἐξαίρεσις… Μόνον!!!).
Κι ἀν τὶ ἕνα ἔγκλημα, ὅταν ὑφίσταται, νὰ τὸ ἀναλάβουν τὰ ποινικὰ δικαστήρια, τὸ ἀναλαμβάνουν οἱ …τηλεπερσόνες!!! Παντὸς εἴδους, χρώματος, ἰδεολογίας, χρηματοδοτήσεως, συμφερόντων καὶ ἀλληλοεξυπηρετήσεων τηλεπερσόνες… (Ναί… αὐτοὶ ποὺ ἀπεργοῦν σήμερα γιὰ τὰ …δίκαιά τους!!! Ὅταν μᾶς ξεπουλοῦσαν δὲν ὑπῆρχαν δίκαια κοινά… Τώρα …κοινοποιήθησαν!!!) Συνέχεια →

Ἐὰν βγῆ ὁ Ἄρης, τὸν ἐψήφισαν… Ἐὰν βγῇ ὁ Κασιδιάρης, βγῆκε μόνος του…

Μᾶς δουλεύουν;
Μπᾶ… Μόνον μᾶς ἐπεξεργάζονται… Πολύ!!!

Συζητοῦν γιὰ δημοκρατία ἀλλὰ ἀρνοῦνται στὸν κοσμάκη νὰ ψηφίσῃ αὐτὸ ποὺ θέλει.
Καὶ μάλιστα, ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, ὑποτιμοῦν ἐν τελῶς τὴν νοημοσύνη μου…
Ἐὰν ἐκλεγῇ ἡ Ἄρης ἤ ὁ Καμίνης ἤ ὁ Νικήτας, ὁ κόσμος τὸν ψήφισε… Ἐὰν ἐκλεγῇ ὁ Κασιδιάρης, βγῆκε μόνος του… Συνέχεια →

Καμμιὰ πατρίδα γιὰ τοὺς μελλοθάνατους (μιὰ παραβολή)

«Ξέρεις πῶς γίνονται μυρμηγκομαχίες;»
Ἦταν ὁ Τηλέμαχός ποὺ μὲ ῥωτοῦσε.
Σήκωσα τὰ μάτια ἀπὸ τὸ βιβλίο. Ζεστὸς ἥλιος, ἀνοιξιάτικος, κι ἀπέναντι ἡ θάλασσα. Ἤταν πολὺ πιὸ λαμπερὰ ἐκεῖ ἔξω.
«Ξέρεις;» μὲ ῥώτησε ξανά.
Ἔκλεισα τὸ βιβλίο καὶ τὸ ἄφησα στὸ παγκάκι… Τοῦ ζήτησα νὰ μοῦ πεῖ.
Ὁ Τηλέμαχος ἔτρεξε στὸ πάρκο καὶ γύρισε κρατώντας κάτι ἀνάμεσα στὸν ἀντίχειρα καὶ τὸν δείχτη.
«Παίρνεις δύο μυρμήγκια ἀπὸ διαφορετικὲς φωλιές… Καὶ τὰ πιέζεις τὸ ἕνα πάνω στὸ ἄλλο», εἶπε δείχνοντάς μου αὐτό που κρατοῦσε. «Ὕστερα τὰ ἀφήνεις».
Ἔσκυψε καὶ ἀκούμπησε στὸ βιβλίο μου μιὰ μικρὴ μαύρη μπάλα.
Ἀνάμεσα στὴ δεύτερη καὶ τὴν τρίτη λέξη τοῦ τίτλου «Μουσικὴ – Κοινωνία – Ἐκπαίδευση», ἡ μπάλα ἄνοιξε.
Ἤταν δύο μαῦρα μυρμήγκια. Εἴχαν πιαστεῖ δαγκάνα μὲ δαγκάνα.
«Βλέπεις;» εἶπε ὁ μικρός. «Παλεύουν.»
«Βλέπω», ἀπάντησα. Συνέχεια →