Ἰσοκράτους Πανηγυρικὸς, τὰ «ῥατσιστικά» του ἀποσπάσματα! (ἀναδημοσίευσις)



Γιὰ ὅσους κατὰ καιροὺς χρησιμοποιοῦν δολίως κι νευ (πραγματικς) γνώσεως τὸν Ἰσοκρατικὸ λόγο, λαμβάνω σήμερα τό θάῤῥος νὰ τοὺς φέρω ἕνα γενναῖο ἀπόσπασμα. Λέγω γενναῖο, διότι γνωρίζω πώς μετὰ βίας θὰ καταφέρουν νὰ ἀναγνώσουν τὶς λιγοστὲς γραμμοῦλες ποὺ ὀφείλουν νὰ ἀναγνώσουν(!!!!) πρὸ κειμένου νὰ μὴν λὲν τὶς ἀνοησίες ποὺ παπαγαλίζουν!!!

Συνέχεια





Γιατί ἀπεφασίσθη τό κομμάτιασμα τῆς Ὑπατίας;

Γιατί οἱ φανατισμένοι Παραβολάνοι ἐπέλεξαν νά κατακομματιάσουν τήν Ὑπατία; Συνέχεια





Φθάνει ἕνας…

Κι ἂν εἶναι πλῆθος τ’ ἄσκημα, κι ἂν εἶναι τ’ ἄδεια ἀφέντες,
φθάνει μία σκέψις, μία ψυχή, φτάνεις ἐσύ, ἐγὼ φθάνω,
νὰ δώσῃ νόημα στῶν πολλῶν τὴν ὕπαρξη ἕνας φθάνει.
Συνέχεια





Τὰ ἀρχαία ἑλληνικὰ ἐρωτικὰ ἐπιγράμματα

Τὰ ἀρχαία ἑλληνικὰ ἐρωτικὰ ἐπιγράμματα.
Βασίλειος Ι. Λαζανᾶς

Τὸ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ ἐπίγραμμα -τὸ δηλοὶ ἄλλωστε ἡ λέξις- προέκυψε ἀπὸ τὴν ἐπιγραφή. Ἀπὸ τὴν ἐπιγραφὴ ποὺ ἐχάραζαν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες στοὺς τάφους τῶν νεκρῶν, στοὺς τύμβους τῶν πεσόντων, στὰ βάθρα τῶν καλλιτεχνικῶν ἔργων. Στὴν ἀρχὴ ἡ ἐπιγραφὴ δὲν περιελάμβανε παρὰ μερικὰ ἁπλᾶ στοιχεῖα: Τὸ ὄνομα τοῦ θανόντος, τὰ ὀνόματα τῶν πεσόντων, τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ ἢ τοῦ ἥρωος ποὺ ἀπεικόνιζε τὸ καλλιτεχνικὸ ἔργο. Συνέχεια





Νόμιζε τὴν Πατρίδαν οἶκον σου…

Νὰ θεωρῇς τὴν Πατρίδα σπίτι σου καὶ τοὺς συμπολῖτες σου συντρόφους σου.

Συνέχεια





Γιὰ τὸν Σοφοκλῆ… Μόνον!!!

Δέος στὴν Ἐπίδαυρο!

Οἱ θέσεις τοῦ θεάτρου δὲν ἐπαρκοῦν καὶ οἱ θεατὲς κρέμονται κυριολεκτικῶς σὰν τσαμπιὰ στὶς πλαγιὲς τοῦ βουνοῦ!!!  Συνέχεια