Ἡ τραγωδία τῆς Κύπρου ἀπαρχὴ τῆς σημερινῆς μας κατάντιας;

Τὸ παρακάτω ἄρθρον μὲ εὑρίσκει σύμφωνη. Ναί, ἔτσι ἐξεκίνησε. Ὄχι, δὲν μποροῦμε νὰ ἀποδώσουμε στὴν προδοσία τῆς Κύπρου τὰ μύρια κακὰ τῆς Μοίρας μας. Ἀλλὰ δὲν γίνεται νὰ μὴν ἀναγνωρίσουμε τὴν κατρακύλα ποὺ πορευόμαστε στὸν τραγικὸ Ἰούλιο τοῦ 1974.

Γιὰ πόσο ἀκόμη; Γιὰ ὅσο χρειασθεῖ. Ἡ τραγωδία τῆς Κύπρου ἦταν ἠ «πύλη» ποὺ ἀνοίξαμε γιὰ νὰ περάσουμε στὴν ἄλλην ὄχθη. Καὶ τώρα θὰ Συνέχεια →

Ὁ Μίνως ἄφησε τὴν σφραγίδα του.

Τὸ πανέμορφον τῆς  ἐρεύνης, εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ εὕρημα ποὺ καταδεικνύει γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ τὴν μεγάλη μας ἄγνοια ἀναφορικῶς μὲ τὰ ἔργα τῶν προγόνων μας.

Πόσα δὲν ξέρουμε; Καὶ πόσο ἀνόητοι φαινόμαστε ὅταν καταλήγουμε σὲ σαθρὰ συμπεράσματα μὲ τὰ ὁποῖα τοποθετοῦμε τοὺς παπποῦδες μας στὴν σφαίρα τῆς ἀγνοίας;

Συνέχεια →

Ἡ καταγωγὴ τοῦ ἀνθρώπου.

Τώρα τελευταῖα διαβάζω ὅλο καὶ συχνότερα ἄρθρα σὲ ἐπιστημονικὲς στῆλες γιὰ τὴν καταγωγὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ὅλα αὐτὰ συμπλέουν σὲ μίαν «βάσι» ποὺ λέγεται «ἔξοδος ἀπὸ τὴν Ἀφρική». Ἡ ὁποία, κατ’ αὐτοὺς πάντα, εἶναι δεδομένη. 

Διαφωνῶ παντελῶς. Ἐπιστημονικὰ τὸ στηρίζω στὰ ὅλο καὶ περισσότερα εὑρήματα ποὺ βλέπουν τὸ Συνέχεια →

Ὁ Καραμανλῆς, οἱ συμφωνίες ποὺ τὸν «ἀνέδειξαν» καὶ ἡ Κύπρος.


Τὸ «θέμα Κύπρος» σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸν Καραμανλῆ, ἐμένα πλέον, μὲ παραπέμπει σὲ συνειδητὸ ξεπούλημα, μὲ στόχο τὴν ἀνέλιξι τοῦ Καραμανλῆ πολιτικῶς.  Αὐτὸ ἄλλως τε βγαίνει πλέον ἀπὸ ὅλο καὶ περισσότερες καταγγελίες, μαρτυρίες καὶ βιογραφίες τῆς ἐποχῆς.

Σήμερα μία ἀκόμη καταγραφὴ ἀπὸ τὸν Φιλίστορα ποὺ ἁπλῶς ἐπιβεβαιώνει τὰ γνωστά: «ἡ Κύπρος κεῖται μακράν» γιὰ τὸν «ἐθνάρχη»… Ἢ ἄλλως, γιὰ κάθε πρόσωπο ποὺ πέρασε ἀπὸ τὶς κυβερνητικὲς καρέκλες τοῦ τόπου μὲ μοναδικόν του στόχο τὴν προσωπική του προβολή, θυσιάζοντας κάθε ἠθικὸν καὶ δίκαιον. 

Ἀκόμη κάποιοι νοσταλγοὶ τοῦ δοσιλογισμοῦ του τὸν ὑμνοῦν… Ντροπή τους καὶ ντροπή μας. 

Φιλονόη

Η πολιτική κρίση του 1955 και η ανάδειξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην εξουσία (5 Οκτωβρίου 1955)


Μετά τις δημοτικές εκλογές του 1954 προέκυψε μεγάλη πολιτική κρίση στην Ελλάδα, λόγω της ασθένειας του Πρωθυπουργού Αλέξανδρου Παπάγου. Ως τις αρχές του 1955, η κεντρική θέση του Παπάγου στα πολιτικά δρώμενα της Χώρας ήταν αδιαμφισβήτητη, ενώ ο Εθνικός Συναγερμός διέθετε μια άνετη πλειοψηφία στην βουλή χάρις την σαρωτική εκλογική νίκη του 1952. Ήδη όμως από την Άνοιξη του 1955 με την επιστροφή του από την Ελβετία, η υγεία του Παπάγου είχε επιδεινωθεί σοβαρά και είχε ξεκινήσει μια άτυπη κούρσα διαδοχής μέσα στους κόλπους του “Εθνικού Συναγερμού” μεταξύ των δύο βασικότερων και επικρατέστερων διεκδικητών της πρωθυπουργίας Παναγιώτη Κανελλόπουλου και Στέφανου Στεφανόπουλου.
Συνέχεια →

Ἐθνικὸν Συμβούλιον. (α)

 

ΟΙ  ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ   ΟΦΕΙΛΕΣ  ΠΡΟΣ  ΤΗΝ  ΕΛΛΑΔΑ

ΣΤΗΝ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ  ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ  ΤΗΣ  ΒΟΥΛΗΣ

 Την Τετάρτη, 27.7.2011, στις 12 το μεσημέρι, ο Μανώλης Γλέζος και ο Στέφανος Ληναίος, Πρόεδρος και Υπεύθυνος, αντίστοιχα, της Γραμματείας του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, εκλήθησαν, και κατέθεσαν στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, παρόντος και του Υπουργού Εξωτερικών Σταύρου Λαμπρινίδη, ενημερώνοντας όλα τα μέλη της Επιτροπής, με πλήρη και αναλυτικά στοιχεία, για ολόκληρο το μέγιστο πρόβλημα των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.  Συνέχεια →

Οἱ Διόσκουροι.

«Όταν οι μαύρες θύελλες σηκώνουν μαυρισμένα κύματα, οι άνθρωποι στέκουν όρθιοι στην πλώρη και προσεύχονται στα θεϊκά παιδιά του Δία και σφάζουν άσπρα αρνιά. Τότε αμέσως γαληνεύουν τα κύματα της αφρισμένης θάλασσας και ο διάπλους γίνεται εύκολος και ακίνδυνος».
Ομηρικός ύμνος

Ο ΜΥΘΟΣ
Σύμφωνα με τον μύθο, οι δίδυμοι ήρωες Διόσκουροι, Κάστορας και Πολυδεύκης, γεννηθήκαν στον Ταΰγετο, το μεγάλο βουνό της Σπάρτης και του Ταινάρου, έτσι είναι κατεξοχήν ήρωες δωρικής καταγωγής.

Στην Σπάρτη, ο βασιλιάς Τυνδάρεως, είχε για γυναίκα του την πανέμορφη Συνέχεια →