Πρὸ μερικῶν ἐτῶν, σὲ κάποιες συναντήσεις (σεμινάρια) μὲ ὁλιστικοὺς ἰατρούς, βοτανολόγους, θεραπευτές, ἔμαθα, ἐν τελῶς ἐγκυκλοπαιδικῶς, πὼς ὁ ἄνθρωπος δύναται νὰ ζήσῃ θεωρητικῶς 400 μὲ 500 χρόνια. Αὐτὲς εἶναι οἱ ὀργανικές του δομές, αὐτὲς τὶς δυνατότητες τοῦ παρέχει τὸ σῶμα του, αὐτὲς τὶς προδιαγραφές, θεωρητικῶς ἔχει θέσῃ ὁ πλανήτης.
Τί νά σᾶς πῶ;  Δὲν μοῦ ἐδόθῃ ἡ εὐκαιρία νὰ τὸ ἐπαληθεύσω ἤ νὰ τὸ διαψεύσω.
Σήμερα ὅμως διαβάζω γιὰ κάποιον Κινέζο ποὺ δηλώνει ἡλικία 256 ἐτῶν. Ἐάν Συνέχεια →

Έρευνα στο βοδινό κρέας στην πολιτεία του Κάνσας αποκάλυψε σοβαρούς κινδύνους για την υγεία, ακόμη και μόλυνση του κρέατος με κόπρανα.

 Αυτός είναι ο μύθος που προέρχεται απο το συστήμα  ασφάλειας των τροφίμων στις Ηνωμένες Πολιτείες:

Η βιομηχανία του βοδινού κρέατος ήταν ένα χάος, το οποίο δημιουργήθηκε από τις  φοβερές πρακτικές, από τα κίνητρα κέρδους των λίγων μεγάλων εταιρειών επεξεργασίας κρέατος, μέχρι που ο ερευνητής δημοσιογράφος Upton Sinclair εξέθεσε πολλές από τις θηριωδίες των μονάδων συσκευασίας  το 1906 στο μυθιστόρημά του “The Jungle”, το οποίο ώθησε στην δημιουργία  ομοσπονδιακών επιθεωρήσεων με βάση το κρέας, και στη βελτίωση της ασφάλειας για πάντα.

Συνέχεια →