Τί νά σᾶς πῶ;
Ἐγὼ γνώριζα πὼς ἔχουμε δελτία καιροῦ, δελτία θυέλλης, δελτία ἀκτινοβολίας… Δελτία σκόνης δὲν ἤξερα πὼς ὑπάρχουν…. Τώρα τὸ ἔμαθα…
Μάλιστα τώρα, ὅπως τὸ καλοβλέπω, πολὺ φοβᾶμαι πὼς ἡ σκόνη ἔφθασε γιὰ νὰ μείνῃ… Κι ὄχι μόνον νὰ μείνῃ, ἀλλὰ νὰ μᾶς γεμίζῃ τὸ ὀπτικό μας πεδίο κιτρινίλες.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ὑγεία
Ἀπαγορεύεται ἡ συλλογὴ βοτάνων!!! Ὁριστικόν!!!
Γιατί ὄχι; Δέν τούς περιμέναμε; Ἤ μήπως μᾶς ξαφνιάζει;
Στὴν Ῥόδο πάντως ξεκίνησε…
Βέβαια, ἐξ ὅσων ἀντιλαμβάνομαι, οἱ περιορισμοί, γιὰ τὴν ὥρα, ἀφοροῦν στὴν μείωσι καὶ τὸν ἔλεγχο τῶν φουκαράδων ποὺ πασχίζουν νὰ ἐξοικονομήσουν ἕνα πιάτο τροφῆς… Φορολογικὰ κίνητρα… Οἰκονομικοὶ λόγοι… Ἐπίσημος δικαιολογία, ἐξ ὅσων φαντάζομαι πάντα.
Ἀλλά, τί λέγαμε ἐδῶ καί χρόνια; Θά μᾶς τά ἀπαγορεύσουν τά βοτάνια ἤ ὄχι;
Ἐγνώριζε κάτι γιὰ τὸ DNA ὁ Ὅμηρος;
Ὁ Ὅμηρος ἦταν ἄριστος γνώστης τῆς ἰατρικῆς, τῆς ναυσιπλοΐας, τῆς ἀστρονομίας… Ὅποιος δὲν τὸ πιστεύει, ἀνοίγει τυχαίως τὸν Ὅμηρο καὶ τὸ διαπιστώνει.
Τί ἐγνώριζε ὅμως ὁ Ὅμηρος γιὰ τὸ DNA; Θὰ μποροῦσε νὰ γνωρίζῃ ἢ ὄχι; Καὶ πῶς θὰ μποροῦσε νὰ μεταφέρῃ τὶς πληροφορίες αὐτὲς διαμέσου τῶν αἰώνων δίχως νὰ θεωρηθοῦν ἀνοησίες ἢ ἀλαμπουρνέζικα;
Όμηρος και αναφορά στο DNA
Ὁ Ἐνεργὸς Ἄνθραξ.
Ἡ διαρκὴς ἐπιμόλυνσις τῶν ὑδάτων, τοῦ ἀέρος καὶ τελικῶς τῆς τροφῆς μας φέρνει στὴν ἐπιφάνεια τὸ πλέον ἀναγκαῖον: τὴν ἀναζήτησιν τρόπων τέτοιων πρὸ κειμένου νὰ καταφέρουμε, στὸ μεγαλύτερον δυνατὸν βαθμόν, τὴν ἀφαίρεσι μικρῶν ἤ μεγάλων ποσοτήτων δηλητηρίων ποὺ ἄμεσα ἤ ἔμμεσα εἰσέρχονται στὴν τροφικὴ ἁλυσίδα.
Συνέχεια
Τὸ ἀντιβιοτικὸν ἀμύγδαλον!!!
Καὶ τὸ πικραμύγδαλον.
Καὶ τὸ κουκούτσι ἀπὸ τὸ βερίκοκκο.
Ὅπου γενικῶς συναντοῦμε αὐτὸ τὸ σχῆμα καρποῦ νὰ γνωρίζουμε πὼς ἔχουμε πολλὰ νὰ λαμβάνουμε.
Εἶτε γίνεται προληπτικὴ χρήσις αὐτῶν τῶν καρπῶν, ποὺ εἶναι καὶ τὸ καλλίτερον, εἶτε λόγῳ ἐκτάκτων γεγονότων, πάντα ἔχουμε νὰ ὠφελούμεθα λαμβάνουμε σὲ πολλά.
Ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ τὸ διαπιστώσουμε εἶναι στὴν πράξι. Ἐὰν κάνουμε συστηματικὴ χρήσι αὐτῶν τῶν Συνέχεια
Τὸ ὑπέροχο λεμόνι!
Τὸ λεμόνι, καθῶς ἐπίσης καὶ τὸ ξύδι, ἐμπεριέχουν φυσικὰ ὀξέα, τέτοια ποὺ εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ νὰ μᾶς βοηθοῦν στὴν διατήρησι πολλῶν ἰσοῤῥοπιῶν, ποὺ ἀφοροῦν στὴν ὑγεία μας.
Τὰ ὀξέα εἶναι χρήσιμα καὶ σημαντικὰ ὅταν προσλαμβάνονται σὲ ποσότητες τέτοιες ποὺ νὰ ἐξουδετερώνουν τὶς βάσεις ἤ ἀκόμη καὶ νὰ καθαρίζουν κατάλοιπα ἀπὸ τὸ σῶμα μας.
Συνεπῶς, δίχως γνώσεις χημείας, παρὰ μόνον μὲ τὴν χρήσι τοῦ κοινοῦ νοῦ, τὸ λεμόνι, ποὺ προσφέρει αὐτὸ ποὺ χρειαζόμαστε στὸ σῶμα μας, εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ προσλαμβάνουμε συχνά. Πέραν τῆς καθάρσεως βοηθᾶ καὶ στὴν ἐξισοῤῥόπησι τοῦ pH ἀλλὰ καὶ στὴν δημιουργία ἐνώσεων τέτοιων ποὺ ἀναγνωρίζονται ἀπὸ Συνέχεια