Οἱ Ἐσκιμῶοι ἔχουν ἔνα μύθο γιὰ τὸν τάρανδο.
Λὲν ὅτι ὁ τάρανδος καὶ ὁ λύκος εἶναι ἕνα.
Ὁ τάρανδος τρέφει τὸν λύκο καὶ ὁ λύκος διατηρεῖ τὴν δύναμι τοῦ ταράνδου. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτογνωσία
Κι ὅταν ὅλα δείχνουν ἄλυτα…
Κάπου μέσα μας ὑπάρχει πάντα ἡ δύναμις καὶ ἡ διαύγεια, πρὸ κειμένου νὰ τὰ ξανὰ πιάσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Σήμερα, αὔριο, μεθαύριο θὰ συμβοῦν ἀκόμη μερικὰ ξεπουλήματα…
Τὰ ἀδιέξοδα ὅλων μας φαίνονται νὰ αὐξάνονται…
Κι ὅμως… Ὅταν θὰ ἔχουν τελειώσῃ ὅλα θὰ συνειδητοποιήσουμε, κυττῶντας πίσω μας, πὼς ναί, ἦταν δύσκολα ἀλλὰ …ὄχι καὶ τόσο ὅσο μᾶς φαίνονταν ἀρχικῶς.
Διότι ὅταν βλέπουμε τὰ γεγονότα, ἀκόμη καὶ τῆς δικῆς μας ζωῆς, ἀπὸ ἀπόστασιν, ὅλα μαλακώνουν. Συνέχεια
Πάντα ὑπάρχει διέξοδος…
Ὅταν ὁ Ὀδυσσεὺς ἐγκλωβίζεται μέσα στὸ σπήλαιον τοῦ Πολυφήμου, φαινομενικῶς ἡ διέξοδος εἶναι ἀνύπαρκτος.
Καὶ εἶναι ἀνύπαρκτος διότι ὁ Πολύφημος εἶναι ὁ κατέχων τὴν δύναμιν καὶ τὸ …κλειδί τῆς ἐξόδου.
Παρὰ ταὔτα ἀν τί νὰ ἀπελπισθῇ ἤ νὰ τρομάξῃ, παραμένει ψύχραιμος καὶ …σκέπτεται!!!
Ἡ σκέψις, ἡ ἀνάλυσις, ἡ διερεύνησις τῶν δεδομένων καὶ τῶν πιθανοτήτων εἶναι ἀναγκαία σὲ στιγμὲς δύσκολες. Συνέχεια
Γιατί ῥωτάμε «τί κάνεις;» ἐάν δέν ἐνδιαφερόμεθα πραγματικά γιά τόν ἄλλον;
Γιατί ῥωτάμε τί κάνεις; ἂν δέν ἐνδιαφερόμαστε πραγματικά γιά τόν ἄλλον;
Εἶναι μιὰ ἀλλόκοτος φράσις, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀνταλλάσσουν μεταξύ τους, σεβόμενοι ἕνα ἐθιμοτυπικὸ τελετουργικό…
Μία φράσις ποὺ λέγεται ἐπειδὴ πρέπει νὰ εἰπωθῇ. Συνέχεια
Στὸν δρόμο γιὰ τὴν ἐλευθερία πρῶτα τὸν ἑαυτόν μου ἀντιμάχομαι!
Πρῶτα πρέπει νὰ ἐλέγξω τὰ πάθη μου καὶ νὰ τὰ χειραγωγήσω.
Πρῶτα πρέπει νὰ ἀπεκδυθῷ τῶν πλαστῶν ἀναγκῶν μου καὶ νὰ ἀναγεννηθῶ μόνον μὲ τὶς πραγματικές μου ἀνάγκες, ἀφήνοντας πίσω μου ὅλα τὰ φτιασίδια καὶ τὰ τεχνητά στολίδια… Σὲ αὐτὸν τὸν πόλεμο, ὅπως καὶ σὲ κάθε πόλεμο, ὁ πολεμιστὴς πρέπει νὰ μπορῇ νὰ κουβαλᾶ ΜΟΝΟΝ τὰ ὅπλα του καὶ τίποτα περσισσότερο…
Πρῶτα πρέπει νὰ καθαρθῷ ἀπὸ συνήθειες, ἤθη κι ἔθιμα τῆς πολυετοῦς σκλαβιᾶς μου, ἀναγνωρίζοντάς τες, καὶ μετὰ νὰ θεωρήσω πὼς ναί, ἔχω δικαίωμα στὴν ἐλευθερία…
Ὅσο ἀντέχει…
Πολλὲς φορὲς πασκίζουμε, ἀκόμη καὶ διὰ τῆς βίας, νὰ …«βοηθήσουμε» ἄλλους νὰ καταλάβουν, αὐτὰ ποὺ ἐμεῖς ἔχουμε ἀντιληφθεῖ.
Καὶ πασκίζουμε, καὶ πιέζουμε, καὶ ἀγωνιοῦμε….
Καὶ θυμώνουμε… Καὶ μαλώνουμε… Καὶ φωνάζουμε… Καὶ ἀπογοητευόμεθα…
Ἔ καί; Γιατί τόσο πολύ ὑποφέρουμε γιά αὐτά πού οἱ ἄλλοι θέλουν ἤ δέν θέλουν;
Γιατί διά τῆς βίας νά ἀλλάξουν τοποθετήσεις, ἀντιλήψεις, ἀπόψεις, ὀπτικές, ἀνάγκες, κατευθύνσεις;
Γιατί μέ τό ζόρι νά μᾶς ὁμοιάσουν;
Καί ποιός μᾶς διαβεβαιώνει πώς ἐμεῖς πράγματι εἴμαστε παράδειγμα πρός μίμησιν κι ὄχι παράδειγμα πρός …ἀποφυγήν; Συνέχεια