«Αριστεροί» φιλελεύθεροι και νέο-φιλελεύθεροι κάθε κατηγορίας μας προτείνουν μια «ανθρωπιστική», ηθική προσέγγιση για το ζήτημα της μετανάστευσης και ιδιαίτερα της λαθρομετανάστευσης.
Θα ήταν, ίσως, ενδιαφέρουσα η πρόταση, αν ο προορισμός του σοσιαλισμού είναι να προσφέρει παρηγοριά στους ένοικους της κοιλάδας των δακρύων, υποσχόμενος τον παράδεισο ως ανταμοιβή της στωικής υποταγής τους.
Συνέχεια
Νὰ τα…Νὰ τα….. Τὰ παιδιά τὰ μπάνικα… Ῥωσσίδες θὰ ἀντικαταστήσουν Ἑλληνίδες… Ἄμ πῶς…
Ἦλθαν γιὰ νὰ μείνουν καὶ νὰ βοηθήσουν στὸ νὰ πάρουμε δρόμο μίαν ὥρα ἀρχύτερα… Δὲν τοὺς ἀρέσουμε… Τοὺς ἐνοχλοῦμε λέμεεεεεεεεεε…….
ΡΩΣΣΙΔΑ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΦΩΝΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ” ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ, ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΦΥΓΕΤΕ”Το περιστατικο συνεβη στην παραλια του Αγιου Ονούφρη, στα Χανια της Κρητης
Η εν λογω κυρια, ιδιοκτητρια της καντινας , κλωτσουσε το σκυλακι ενος τουριστα και ζητουσε να φυγουν απο την ” παραλια της”.
Συνέχεια
Στρατόπεδα ἑτοιμάζουν γιὰ νὰ χώσουν μέσα τοὺς ΛΑΘΡΟεποίκους. Μᾶς ἑτοιμάζουν δῆλα δή μίαν νέα κοινωνικὴ πραγματικότητα, τέτοια ποὺ σὲ λίγο καιρὸ δὲν θὰ διαφέρῃ σὲ τίποτα ἀπὸ ἕνα στρατόπεδο συγκεντρώσεως ὅλων ὅσων θὰ κατοικοῦν ….πέριξ!!!
Ἐδῶ μέσα στὸ κέντρο τῶν Ἀθηνῶν ἔχουν διαλύσει τὰ πάντα, δίχως νὰ ὑπάρχουν στρατόπεδα. Οἱ πολίτες ἀγανακτισμένοι εἶναι ἕτοιμοι νὰ πάρουν τὸν νόμο στὰ χέρια τους. Ἀλλὰ ἡ «πολιτεία» καλὰ κωφεύει καὶ μᾶς παραπλανᾶ.. Ἢ καὶ μᾶς περιπλανᾶ…
Λέξις κι αὐτή!!! Ὑποχρεωτικότης! Ποῦ τὴν ηὗραν; Ὄχι πὼς δὲν θὰ μποροῦσαν δῆλα δή, ἀλλὰ μὲ τόση ἔλλειψι ὑποχρεωτικότητος πῶς τολμοῦν καὶ μιλοῦν γιὰ ὑποχρεωτικότητα;
«Ἀντιμέτωποι μὲ πρόστιμα ποὺ κυμαίνονται ἀπὸ 1000 ἔως 50.000 εὐρώ, (γιὰ παράβασι ὑποχρεωτικότητος) θὰ εἶναι ὅσοι δὲν θὰ συμμετάσχουν στὴν γενικὴ ἀπογραφὴ τοῦ πληθυσμοῦ, ἡ ὁποία θὰ διεξαχθῇ ἀπὸ τὶς 10 ἔως τὶς 24 Μαΐου…»
City Press, 6 Μαΐου 2011.
Κᾶτσε λοιπόν νὰ τὸ πιάσουμε λίγο ἀπό τὴν ἀρχή.
Πάλι!
Μετὰ ἀπὸ 60 χρόνια ἐπέστρεψε!!!
Εἶπε τὸ καϋμένο τὸ νόσημα νὰ μὴν μᾶς ἀφήσῃ παραπονεμένους! Μαζί μὲ τὴν φυματίωσι καὶ κάτι ἄλλα ἐξαφανισμένα νοσήματα, ἔχει μπεῖ γιὰ τὰ καλά στὴν ζωή μας!
Διαβάζουμε στὸν παιδίατρο:
«….Το 1903, μια εποχή που η ασθένεια ήταν ανίατη, ιδρύεται στην Κρήτη το Λεπροκομείο στη Σπιναλόγκα για την απομόνωση όσων έπασχαν από τη νόσο του Hansen από τον υγιή πληθυσμό.
Δεν είχε βρεθεί ακόμα το φάρμακο για τη λέπρα και η κολλητική νόσος ήταν ο φόβος και ο τρόμος των ανθρώπων. Οι χανσενικοί ήταν απομονωμένοι σε περιοχές (μεσκινιές) έξω από τις πόλεις περιμένοντας να ζήσουν από την φιλευσπλαχνία των διαβατών….»
Σὲ μίαν ἀνάρτησι τοῦ Ἐξάντα, μὲ θέμα «Νύκτες Κρυστάλλων στοὺς δρόμους τῆς Ἀθήνας», μὲ ἐνημέρωσε κάποιος φίλος γιὰ τὸ θρᾶσος μερικῶν νὰ ἐξακολουθοῦν τὴν ἀθλία τους προπαγάνδρα, ἀναφορικῶς μὲ τὰ ἀνύπαρκτα «ἀνθρωπιστικά» μας συναισθήματα, ποὺ ἐπέφεραν σκηνές βίας καὶ θανάτου στὴν Ἀθήνα.
Ἕνα ἄρθρο ποὺ κτυπᾶ ἀπ’ εὐθείας στὸ συναίσθημα. Ποὺ ἐκβιάζει κυριολεκτικῶς τὴν ἔκφρασι «ἀνθρωπιστικῶν» συμπεριφορῶν, μόνον πρὸς μίαν κατεύθυνσι. Ποὺ ἀγνοεῖ συστηματικῶς (παλαιά μου τέχνη κόσκινο) τὴν οὐσία τῶν προβλημάτων.
