Πῶς ζῶ; Ζῶ ἢ δὲν ζῶ; Καὶ γιὰ πόσον καιρό;
Νὰ κόψω τὸ ῥεῦμα ἀλλὰ νὰ ἔχω φροντίσει ὡςτε νὰ μπορῶ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσω. Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα. Εἶδος πρώτης ἀνάγκης δὲν κόβεται εὔκολα…
Τίθενται λοιπὸν ζητήματα σοβαρά…
Πῶς θὰ ζήσουμε, ποὺ ἔχουμε μάθει νὰ ἔχουμε ἕναν γεμᾶτο καταψύκτη;
Πῶς θὰ δοῦμε τηλεόρασι, ποὺ ἔχουμε μάθει νὰ χαζεύουμε μὲ τὶς ὧρες;
Μέ τά σημερινά δεδομένα ἐκεῖ πάει τό πρᾶγμα. Ὅσοι προτιμήσουν, μέ τήν θέλησί τους ἤ ὄχι, νά μείνουν στό Ἑλλαδιστάν, θά εὑρίσκονται στό ἔλεος τῆς «ἀριστερῆς» ὑποκουλτούρας καί τοῦ «προοδευτικοῦ» ῥατσισμοῦ. Τό μέλλον; Ζοφερόν!
Ζούμε σε μια «αριστερή» χώρα, της κακιάς ώρας, όπου το υπουργείο Οικονομίας έχει κορβανά μόνο για τους κομματικούς στρατούς-ψηφοφόρων κυνηγώντας ό,τι λέγεται ιδιωτική πρωτοβουλία, το υπουργείο Ανάπτυξης τρέμει να κάνει ανάπτυξη με ιδιώτες, το υπουργείο Περιβάλλοντος ανταγωνίζεται τους Συνέχεια
Πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων ὁ δουλέμπορος Ἄσλαμ μᾶς ἀπείλησε μὲ ἱερὸν πόλεμο, ἀλλὰ καμμία εἰσαγγελικὴ ἀρχὴ δὲν ἀνοιγόκλεισε βλέφαρο.. Δὲν ἐνοχλεῖ ἡ δουλεμπορία βλέπεται… Οὔτε ἡ ἀπειλὴ τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας… Οὔτε ἡ ἀπειλὴ διαταράξεως εἰρηνικῆς διαβιώσεως… Ὅλα ἔχουν καλῶς!
Τό παρακάτω κείμενο εἶναι γραμμένο πρίν ἀπό ἐκλογές ἀλλά ἐξακολουθεῖ νά εἶναι ἐπίκαιρο. Ἐγράφη στό τελευταῖο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ «Ἀπόμαχος Ναυτικός».
Δεῖτε το:
Τό δίλημμα εἶναι τό ποιόν θά ψηφίσῃς. Μή στενοχωριέσαι γιατί ὅποιον καί νά ψηφίσῃς πάλι οἱ ίδιοι θά μᾶς κυβερνήσουν, παρέα.
Ὁ μεγαλύτερος κωλοτούμπας εἶναι ὁ λαός, ἀφοῦ δέν σκεφτόμαστε καί βάζουμε τούς ἄλλους νά σκεφτοῦν γιά μᾶς. Μήπως αὐτό λέγεται, εὐγενικά, ἀφέλεια;
Ἡ καλλίτερη κρυψώνα τῶν ἀποτυχημένων, εἶναι ἡ Συνέχεια
Γιατί καλέ δέν τούς λυπᾶσθε τόσους νοματαίους νά τούς κουβαλᾶτε στήν πλατεία Κοτζιᾶ; Τί σᾶς φταῖνε; Τί στό καλό; Κανένα συναίσθημα μέσα σας; Καμμία λογική;
Μαζέψατε ἐκεῖ κάτι φουκαρᾶδες, τοὺς φουσκώσατε τὰ μυαλά, τοὺς φορτώσατε καὶ μὲ στειλιάρια καὶ τοὺς ἀμολήσατε…
Σέ ποιόν ἀκριβῶς ἀπευθύνεστε μέ τήν συγκέντρωσιν διαμαρτυρίας σας; Στήν πολιτεία; Στούς ἐλαχίστους ἐναπομείναντες ἐπιχειρηματίες; Ἤ στούς περιοίκους;
Συνέχεια
Τὸ παρεμπόριον εἶναι μία μεγάλη πληγὴ τῆς καθημερινότητός μας.
Σὲ ἐπίσημες ἀνακοινώσεις τοῦ κράτους, οἱ ὁποῖες βασίζονται σὲ κατ’ ἐκτίμησιν στοιχεῖα, ἀνεβάζουν τὸν τζίρο του στὰ εἴκοσι(20) μὲ εἰκοσιπέντε(25) δίς μηνιαίως(;;;). (
Ὅλες οἱ ἀνακοινώσεις περὶ διαφυγῆς φόρων, ἀπὸ ἐπίσημες πηγές, περιορίζονται στὴν ἀναφορὰ τοῦ ποσοῦ, δίχως νὰ Συνέχεια
