Ἀρχεῖα ἐτικέττας: νομιμοποίησις τοκογλυφίας

Τὸ πολυτονικὸ, ἡ νέα γενεά καὶ οἱ Παπούα.

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

Ἡ χαρά μου εἶναι πάντα πολὺ μεγάλη. Τὰ θαυμάζω αὐτὰ τὰ παιδιά. Τὰ χαίρομαι. Τὰ καμαρώνω. Κι ἀκόμη περισσότερο χαίρομαι ποὺ γίνομαι ἀφορμὴ γιὰ νὰ πράξουν κάτι τόσο μεγάλο. 

Γιατί μεγάλο καὶ σημαντικό καί σπουδαῖο τό νά γράφῃ κάποιος πολυτονικά;

Διότι ἀναγνωρίζει τὴν σημασία τους. Διότι καταφέρνει καὶ ἀποκτᾶ τὴν μαθηματικὴ δομὴ τοῦ ἐγκεφάλου του, ποὺ κάθε ἄλλο σύστημα τοῦ καταστρέφει. Διότι προσεγγίζει τὰ κείμενα τῶν κλασσικῶν μὲ ἄλλες δυνατότητες. Διότι… 

Θὰ μποροῦσα νὰ γράφω ὧρες… 

Ὑπάρχουν βέβαια καὶ οἱ ἐπικριτές τους. Εἶναι αὐτοί, ποὺ ὡς ἄλλοι γνῶστες τῶν πάντων, ἰσχυρίζονται πὼς ἡ ἑλληνικὴ γραφὴ ἦταν πάντα κεφαλαιογραφή. Θὰ συμφωνήσω μαζύ τους ἀλλὰ μὲ προϋποθέσεις. 

Συνέχεια →

Μοῦ ἔκοψες τά φάρμακα, μοῦ πῆρες τό σπίτι καί σέ δυό μῆνες πεθαίνω…Θά σέ πάρω μαζί μου…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 
8 το πρωί. Ένας γκριζομάλλης κύριος μπαίνει στα γραφεία της εισπρακτικής εταιρείας. Στην είσοδο της «αίθουσας» τον σταματούν δύο «γίγαντες της φρουράς».
– Παρακαλώ κύριε, τι θα θέλατε;
Ο «μεσόκοπος κύριος» βγάζει ένα πιστόλι και τους σημαδεύει.
– Περάστε μέσα και οι δύο.
Αυτοί ξαφνιάζονται. Ένας τρίτος που κάθονταν πιο δίπλα σηκώνεται απότομα από την καρέκλα του και Συνέχεια →

(δικαστικές) Ἱστορίες γιὰ ἀγρίους….

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

”ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ”

Αγαπητοί, φίλοι του αυτονόητου,

Έμπλεξα με τα πίτουρα και πάνε να με φάνε οι κότες!!!!!

Η ιστορία μου ξεκινάει από το καλοκαίρι του 2006.Αρχές του Ιουνίου αποφάσισα να ασχοληθώ ενεργά με την πολιτική. Να προσφέρω στα κοινά. Έβαλα λοιπόν υποψηφιότητα για Νομάρχης Θεσσαλονίκης. Πίστευα ότι ο αγώνας γινόταν επί Συνέχεια →

Ὁ Δένδιας κάτι θέλει νά πῇ;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0


Ὅταν μου ἔστειλε ὁ Γιῶργος τὸ κείμενόν του, καὶ τὸ διάβασα, ἀρχικῶς σκέφθηκα νὰ μὴν τὸ ἀναρτήσω.

Εἶχα λίγο πρὶν δεῖ τὴν συνέντευξιν τοῦ Κασιδιάρη στὸν ΣΚΑΙ καὶ τὸν Μπαλωμένο νὰ τὰ …μπαλώνει. 
Ἄκουσα γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ τὸν μπουμποῦκο νὰ λέῃ τὰ δικά του, ὥς συνήθως νὰ μὴν ἀπαντᾷ σὲ καίρια ἐρωτήματα καὶ φυσικὰ  νὰ πασχίζῃ νὰ κερδίσῃ τὶς ἐντυπώσεις …τσιρίζοντας! 

Συνέχεια →

Στό 23,6% ἡ ἀνεργία στήν χώρα μας

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 

Ἔχουμε τά πρωτεῖα τώρα, τουλάχιστον στήν Εὐρώπη καί στίς ἡλικίες ἀπό 18 – 24 ἐτῶν. Καί εἰς ἀνώτερα. 

Νά σημειωθῇ ὅτι σέ αὐτούς δέν συμπεριλαμβάνονται ὅλοι οἱ ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες πού φυτοζωοῦν ἤ πού ἔχουν βάλει λουκέτο στά μαγαζιά τους, τά δύο τελευταῖα χρόνια. 

Δηλαδή; Αὐτοί πού δουλεύουν ἤ ὑποαπασχολοῦνται – μέ μισθούς πείνας, οἱ περισσότεροι – ταΐζουν καί τούς ὑπολοίπους πού «κάθονται». Ἄς τό ἔχουν ὑπ΄ ὄψιν τους οἱ ἀπατεῶνες πού μᾶς «κυβερνοῦν».

Δεῖτε ἀναλυτικά τά ποσοστά τῶν ἀνέργων σέ διάφορες ἡλικίες καί στά δύο φύλα. Συνέχεια →

Ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὴν κομματοκρατία.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Σήμερα γράφει ὁ φίλος Πέτρος Βιολάκης.

Φιλονόη.

Απαλλαγή από την κομματικοκρατία. Για να πάει η Ελλάδα μπροστά

Η Ελλάδα και οι Έλληνες πολιτικοί (και πολιτικά μεγαλοστελέχη) του παλαιοκομματικού συστήματος, θυμίζουν σε πολλά την κατάσταση που βρέθηκε το ΝΑΤΟ μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής “απειλής” και το τέλος του διπολισμού: Και αυτοί ψάχνουν να βρουν λόγους ύπαρξης. Και ως σύγχρονοι Δον Κιχώτες δημιουργούν φανταστικούς εχθρούς.. μόνο και μόνο για να κρύψουν την αποτυχία τους και τη ζημιά που προξένησαν στο Ελληνικό έθνος. Επαναπαύονται στην σιγουριά ότι ο λαός θα ξεχάσει ή και θα μπερδευτεί, με όσα κατά καιρούς έκαναν και είπαν, γιατί απλούστατα θέλουν να πιστεύουν ότι κανείς δεν ασχολείται, δεν πολιτικοποιείται (όχι κομματικοποιείται), και συνεχίζουν το ίδιο τροπάριο, την ίδια παραπλάνηση. Όμως είναι στο χέρι μας να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε λίγο περισσότερο, να αποκτήσουμε πάλι την αξιοπρέπειά μας, την εθνική μας ομοψυχία και αλληλεγγύη. Να τους θυμίσουμε ότι είναι εντολοδόχοι και όχι Συνέχεια →