Ἄκουσα κάποιους εὐρωλιγούρηδες (κατὰ Ζουράρι) νὰ λέγουν ὅτι ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες εἴμαστε κομπλεξικοὶ Συριζαῖοι (!) ἐπειδὴ δὲν ὑποστηρίζουμε τοὺς Εὐρωπαίους ἀλλὰ τοὺς Νοτιοαμερικανούς.
Καὶ καλά, ποδόσφαιρο εἶναι, παιχνίδι, ὁ κάθε ἕνας ὑποστηρίζει ὅ,τι κάνει κέφι, Οὔννους, Μολούκους, Μαμελούκους… (Ἐδῶ μέχρι καὶ μὲ γαύρους καταφέρνουμε νὰ συμβιώνουμε.)
Μὴ δίδουμε ὑπερβολικὲς ἰδεολογικὲς προεκτάσεις. Συνέχεια
Ἡ Δύσις σήμερα ἔχει ἀπόλυτο ἀνάγκη τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὸ καὶ τὴν Ἑλλάδα ὄχι γιὰ νὰ τὴν φιλοξενίσῃ στὴν οἰκονομικὴ αὐλὴ της ἀπὸ σπλαχνικὴ γενναιοδωρία.
Ἀλλὰ στὸ ἐνδεχόμενο τῆς ἀπαντήσεως στὸ ἀδιέξοδο τοῦ πνευματικοῦ βίου καθὼς καὶ στὴν οὐδετεροποίηση τοῦ ἀνθρώπου ἀπέναντι καὶ στὸν θάνατο ἀκόμη. Συνέχεια
Αὐτὲς τὶς ἡμέρες μᾶς φορτώνουν μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς παρα-πληροφορίες, πρὸ κειμένου νὰ μᾶς συσκοτίσουν τὴν σκέψιν καὶ νὰ μᾶς ἀποκοιμίσουν, γιὰ ἀκόμη μίαν φορά.
Δὲν ἔχουμε κάποιαν ἑορτή, γιὰ νὰ ἑορτάσουμε, κι ἄς πασκίζουν νὰ μᾶς πείσουν γιὰ τὸ ἀντίθετον. (Καὶ δὲν ἀναφέρομαι σὲ θρησκευτικὰ ἤ στὰ ἐποχιακὰ ἤθη κι ἔθιμα. Αὐτὰ παραμένουν προσωπικὴ ὑπόθεσις τοῦ κάθε ἑνὸς ἀπὸ ἐμᾶς!!!) Συνέχεια
Ἡ ἐποχὴ μας εἶναι κατὰ γενικὴ ὁμολογία ἐξαιρετικὰ δύσκολη.
Εἶναι καιρὸς καὶ πάλι, λοιπόν, τώρα που οἱ «εἰδικοί» Εὐρώπης καὶ Ἀμερικῆς ἐξήτασαν τὰ συμπτώματα τῆς παγκόσμιας κοινωνικῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς καταπτώσεως καὶ διέγνωσαν ὡς σοβαρὴ ἕως καὶ μοιραία τὴν νόσο γιὰ ἔθνη καὶ πολίτες, νὰ ἀνατρέξουμε, ἐμεὶς οἱ Ἕλληνες, στὴν Ἀρχαία Ἑλληνικὴ Σκέψι καὶ στην Ἱστορία μας γιὰ νὰ ἀναζητήσουμε ταπεινὰ μιὰ «δεύτερη γνώμῃ». Συνέχεια
Ἀφορμὴ γιὰ τὸ σημερινό μου κείμενον ἐστάθη μία παλαιά μου δημοσίευσις, μὲ θέμα τὸν Παρθενώνα καὶ τὰ μυστικά του.
Μεγάλη συζήτησις εἶχε γίνει τότε καὶ ὁ Παναγιώτης (Καρτσωνάκης) μοῦ εἶχε στείλει τὸ δικό του σχετικὸ ἀφιέρωμα:
Συνέχεια
Τὸ μέγεθος τῆς σημαίας …ἀνάλογο μὲ τὸ μέγεθος τῆς ἀγάπης γιὰ τὴν Πατρίδα
…στὴν Ἑλλάδα…ἐκτὸς Ἑλλάδος. Συνέχεια
