Ἔχουμε «φίλους» τζιμάνια παιδιά πάντως!!! Ὅταν λὲν κάτι τό κάνουν! Καὶ τώρα θέλουν νὰ μᾶς τελειώσουν! Ἐὰν δὲν μᾶς τελειώσουν δὲν σταματοῦν μὲ τὶς λυκοφιλίες τους.
Μᾶς θέλουν ΤΕΖΑ!!! Ὅμως ἐν ΤΕΛΩΣ ΤΕΖΑ!!!
Μήπως νὰ πιάσουμε κι ἐμεῖς τὰ κουμπούρια; Μήπως νὰ ἀρχίσουμε κι ἐμεῖς νὰ βαρᾶμε στὸ «ψαχνό»; Μήπως νὰ ἀφήσουμε κατὰ μέρος τὶς ὐπομονὲς καὶ τοὺς καθωσπρεπεισμούς καὶ νὰ σηκώσουμε τὸ μπαϊράκι;
Ἄν τε, γιατί πολλὰ μᾶς τὰ ἔκαναν.
Ἐπειδή τό πανηγύρι τῶν «ἀγανακτισμένων» στό Σύνταγμα συνεχίζεται, σκέφτηκα νά ἐπανέλθω. Ἄς πᾶμε στήν πλατεία….Μόλις βγαίνουμε ἀπό τά σκαλάκια τοῦ μετρό, βλέπουμε ἐμπρός μας τούς σκηνίτες. Παρατηροῦμε ὅτι οἱ σκηνές ὅσο περνοῦν οἱ ἡμέρες γίνονται περισσότερες. Στίς πιό πολλές ἀπό αὐτές κοιμοῦνται λαθρομετανάστες (!) οἱ ὁποῖοι μή ἔχοντας πού νά πᾷν οἱ «καψεροί», κάνουν καί τίς ἀνάγκες τους, ἐκεῖ! Ἡ ὀσμή μόλις πλησιάσει κάποιος εἶναι χαρακτηριστική. Μοῦ εἶπε μιά κοπέλλα ὁτι εἶδε «μελαψό», «νά τά κάνη μπροστά στά μάτια της». Μήπως, τολμᾶ νά διαμαρτυρηθᾷ κάποιος; Θά τόν ποῦν ῥατσιστή. Συνέχεια
Λέτε; Δὲν ξέρω ἐὰν εἶναι χρήσιμη καὶ δὲν κάνω διαφήμισι!! Τὸ ξεκαθαρίζω. Ὅμως ὁ δημοσιογρᾶφος (ὡς δημοσιογρᾶφος) ὅλο καὶ κάτι παραπάνω θὰ ξέρῃ. Ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ φανταστικὸν τῆς ὑποθέσεως… Πολὺ φοβᾶμαι πὼς διόλου φανταστικὸν δὲν εἶναι… Δυστυχῶς…
Υ.Γ. Δὲν ἔχω διαβάσει τὸ βιβλίο. (Καὶ μᾶλλον δὲν προβλέπεται ἀπὸ πλευρᾶς χρόνου κάτι τέτοιο!) Ἀλλὰ ἡ παρακάτω περιγραφὴ κάπου μὲ πάει. Λέτε νὰ ἔχω μεγάλη φαντασία;
Μια χρήσιμη φανταστική ιστορία
Μια φορά και έναν καιρό, τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, υπήρχε ένας Έλληνας πράκτορας της Στάζι. Έξυπνος άνθρωπος και διορατικός. Η αποστολή Συνέχεια
Ὁ Δρούτσας τὸ εἶπε πρὸ ἡμερῶν. Μὴν τοῦ κολλᾶμε γιὰ ΑΟΖ διότι δὲν θὰ ἀσχοληθῇ μαζύ της. Εἶναι μικροτέρα τῶν βλέψεών του. Ἔχει σημαντικότερα. Ὁ φόν Δημητράκης λοιπόν, γιὰ νὰ μὴν καταπιαστοῦμε μὲ ΑΟΖ καὶ ζορίσουμε τὸν φίλο του τὸν Ἀχμέτ, μᾶς τὸ ξέκοψε. Δὲν κάνει! (Ὁ φόν Δημητράκης τὰ λέει αὐτά. Οἱ Ἕλληνες τί λένε;)
Ἡ γερμανική ἐφημερίδα BILD ἔγραψε: «Με τον αγκυλωτό σταυρό οι Έλληνες διασύρουν την Ευρώπη και παρόλα αυτά λαμβάνουν νέα βοήθεια δισεκατομμυρίων ευρώ». Εἴδατε τί ἀχάριστοι πού εἴμαστε. Μᾶς «βοηθοῦν» οἱ εὐρωπαῖοι κι ἐμεῖς τούς κοροϊδεύουμε.
Συνέχεια
Μοῦ ἔκανε ἐντύπωσι ἡ παρακάτω εἴδησι καί σκέφτηκα νά τήν μοιραστῶ μαζί σας. Ἔκανα μερικές σκέψεις, ἐπίσης, τίς ὁποῖες παραθέτω στό τέλος τοῦ ἄρθρου. Ἔτσι γιά νά σᾶς ἀφήσω νά τό διαβάσετε ἀνεπηρέαστα.
Αὐτή τήν ἐποχή τελειώνουν τά σχολεῖα (καί τά νηπιαγωγεῖα). Γίνονται γυμναστικές ἐπιδείξεις, ἀπαγγελίες ποιημάτων, παιχνίδια, χοροί, τραγούδια κλπ. Μέ αὐτά, τέλος πάντων, ἀσχολοῦνται τά παιδάκια πού πηγαίνουν γιά πρώτη φορά στό Ἑλληνικό σχολεῖο, πού τώρα τελειώνει τό ἔτος καί θά κάνουν διακοπές. Μέ τί ἀσχολοῦνται ὅμως τά παιδάκια τῆς γειτονιᾶς μας; Συνέχεια
