Ἡ Ντροπή τῆς Εὐρώπης.
«…………………Στερημένη ἀπό πνεῦμα ἐσύ θά φθαρῇς, χωρίς τήν χώρα, πού τό πνεῦμα της, ἐσένα Εὐρώπη, δημιούργησε»
Günter Grass.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὰ ἀφιερώματα
Τὸ Μακεδονικὸ Παίγνιο Γεωπολιτικῆς, τοῦ Ν. Ἰ. Μέρτζου
Ἡ Ἐταιρεία Μακεδονικῶν Σπουδῶν μὲ συνέπεια συνεχίζει τὸ κορυφαῖο ἐπιστημονικὸ καὶ ἐθνικὸ ρόλο ποὺ ἐπιτελεῖ στὰ Βαλκάνια. Οἱ ἐκδόσεις της πρωτοστατοῦν στὸ ζήτημα τῆς ἐπιστημονικῆς τεκμηρίωσης καὶ τῆς ὑπεράσπισης τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας. Στὴν τελευταία της ἐκδοση, διαβάζουμε τὴν μελέτη τοῦ Προέδρου της Νικολάου Ἰ. Μέρτζου, «Τὸ Μακεδονικὸ Παίγνιο Γεωπολιτικῆς». Η σύντομη ἀλλὰ ἒγκυρη μελέτη ἐξιστορεῖ εὐσύνοπτα τὴ διαχρονικὴ ἐξέλιξη τοῦ Ζητήματος καὶ τεκμηριώνει τὰ σοβαρὰ γεωπολιτικὰ συμφέροντα γιὰ τὰ ὁποῖα Ξένες Δυνάμεις, ἐναλλασσόμενες διαχρονικὰ μεταξὺ 1871-2012, τὸ χρησιμοποίησαν καί, μέχρι σήμερα, τὸ χρησιμοποιοῦν. Δημοσιεύει ἀδιάσειστα ἐπίσημα στοιχεῖα, συνήθως ἂγνωστα, καὶ προβαδίζει διότι καλύπτει πλήρως τὴ διαδρομὴ τοῦ Ζητήματος μέχρι τὸν Νοέμβριο 2012.
Ἀναφέρω ἐνδεικτικά ἀποσπάσματα:
Τὸ παρελθὸν, ὁπλίζει τὸ μέλλον…
Κυττάω γύρω μου, τὴν Ἑλληνικὴ Φυλὴ πῶς μεταλλάχθηκε στοὺς αἰῶνες… Καὶ ὃμως, δὲν εἶναι μακρινὲς οἱ ἐποχὲς ποὺ περιγράφει παρακάτω ὁ Καρκαβίτσας.
Μέσα σὲ 50 σχεδὸν χρόνια, μᾶς ἒκαναν ὃση ζημιὰ δὲν κατάφεραν οἱ Τοῦρκοι σὲ τετρακόσια χρόνια σκλαβιᾶς. Μᾶς δίδαξαν νὰ περιφρονοῦμε τὸ παρελθόν καὶ νὰ ἀρνιόμαστε τὸ μέλλον. Ἒχουν τὸ σκοπό τους…
Τὸ παρελθὸν ἂδραξε ὁ Ρῆγας καὶ μὲ αὐτὸ ἀναθάρρεψε καὶ ὃπλισε τὶς ψυχὲς τῶν ὑπόδουλων Ἑλλήνων. Τὸ παρελθὸν ζωγράφισε στὴν Χάρτα του καὶ τὸ παρελθὸν ὓμνησε στὸν Θούρειο…
«Πῶς οἱ προπάτορές μας, ὀρμοῦσαν σὰ θεριά,γιὰ τὴν ἐλευθερία, πηδοῦσαν στὴ φωτιά.Ἒτσι κι ἡμεῖς, ἀδέλφια, ν’ ἀρπάξουμε γιὰ μιὰτὰ ἂρματα, καὶ νὰ βγοῦμεν ἀπ’ τὴν πικρὴ σκλαβιά…»
Αὐστραλία: Μεγάλο τὸ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν ἔκθεσι «Ἀλέξανδρος- 2000 Χρόνια Θησαυρῶν»…
Το σύνολο των αυστραλιανών μέσων ενημέρωσης ασχολείται τις τελευταίες μέρ
ες με μια έκθεση για το Μέγα Αλέξανδρο που θα γίνει στο Σίδνεϊ και αναμένεται να συγκεντρώσει ρεκόρ επισκεπτών.
Συνέχεια
Συνέχεια
Λησμονημένοι ἥρωες…
Ως γνωστόν, σήμερα εορτάζεται το Πολυτεχνείο. Ειλικρινώς, το θεωρώ άσκοπο να μπω στη διαδικασία να προσπαθώ να πείσω ότι, ναι, υπήρξαν νεκροί ή όχι, δεν υπήρξαν και τα λοιπά. Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να κάνει μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο και να διαπιστώσει ο ίδιος, το τι συνέβη, πως και από ποιούς. Αυτό που με θλίβει ιδιαιτέρως όμως, είναι ότι έχουμε λησμονήσει ήρωες, όπως ο εικονιζόμενος. Ούτε ένα τιμητικό στεφάνι, ούτε μια εκδήλωση μνήμης, ούτε ένας ανδριάντας, ούτε μια οδός με το όνομα του, κάτι που να τον μνημονεύει. Η ηρωικότητα που επέδειξε, είναι όμοια του Νικηταρά και του Λεωνίδα, γεγονός που μαρτυρά την αδιάκοπη συνέχεια του Έλληνος, τη διατήρηση όλων αυτών των γνωρισμάτων, που χαρακτηρίζουν έναν Έλληνα!
Ἀρίσταρχος
Πέρασαν ἤδη 100 χρόνια ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Χίου.
Φωτογραφία: Ο Ελληνικός Στρατός συγκεντρώνεται στην Πλατεία Βουνακίου πριν αρχίσουν οι μάχες για την απελευθέρωση.
Καὶ μᾶς διέφυγε. Δυστυχῶς.
Μὲ τόσα ποὺ ἔχουμε στὰ κεφάλια μας, ἔχει καταντήσει πολυτέλεια ἡ μνήμη.
Ἄν καὶ κάπως ἀργά, σήμερα κάνουμε μίαν μικρὴ ἀναφορὰ στὰ 100χρονα τῆς (ἄς ποῦμε) ἀπελευθερωμένης νήσου μας. Μίας νήσου ὅμως ποὺ ἀκόμη καὶ σήμερα οἱ Τοῦρκοι θεωροῦν δική τους καὶ συχνὰ πυκνὰ ἐμφανίζουν στοὺς χάρτες τους ὥς ἐπαρχία τους. (Πρὸ δέκα περίπου ἐτῶν, φίλη μου, φοιτήτρια στὴν Ἀγγλία, ἦλθε σὲ σοβαρὴ ῥήξι μὲ ἄλλους συμφοιτητές Συνέχεια