Πρίν ἀπό μερικά χρόνια, τό 2007, ὅταν ἦταν ὑπουργός ἡ ἄλλη ἀνεκδιήγητη, Μαριέττα Γιαννάκου, εἶχε ξεσηκωθεῖ ὅλος ὁ Ἑλληνισμός ἔναντίον τῶν γραφομένων στό βιβλίο τῆς ΣΤ΄Δημοτικοῦ, ὑπό τῆς “προοδευτικῆς” καθηγητρίας Ῥεπούση. Ἐκτός τῶν ἄλλων, σέ κάποιο σημεῖο τοῦ βιβλίου ἔγραφε ὅτι ἡ Μικρασιατική καταστροφή ὀφείλετο στόν συνωστισμό τῶν Ἑλλήνων στό λιμάνι τῆς Σμύρνης.

Παρά τόν ξεσηκωμό ὅμως, ὅλων ἡμῶν, Συνέχεια →

Ξέρει κανείς νά μέ πληροφορήσῃ – δέν εἶχα γεννηθῇ ἀκόμη – στήν προηγούμενη κατοχή τῆς χώρας (1941-1944) τά παιδιά εἶχαν βιβλία στά σχολεῖα; (φωτοτυπίες, σίγουρα δέν εἶχαν). Ῥητορικόν τό ἐρώτημα.

Ἡ ἀννούλα (μέ μικρό), συνεχίζει τό “θεάρεστον” ἔργον της. Τήν ὁλοκληρωτική ἀποχαύνωσι τῶν παιδιῶν μας καί τήν μετατροπήν τους σέ ὑπηκόους τῶν ἐκλεκτῶν τῆς παγκοσμίου κυβερνήσεως. Τοῦ χρόνου, ἴσως νά εἶναι πολύ χειρότερα τά πράγματα. Πρός χάριν τῆς ἐξοφλήσεως του ἀνεξέλεγκτου χρέους – τό ὁποῖον δέν ἐδημιούργησαν τά παιδιά, ὑφίστανται ὅμως τίς συνέπειες τῶν λαθῶν τῶν τενεκέδων πού ὑποτίθεται μᾶς κυβερνοῦν – νά μή ἔχουμε οὔτε αἴθουσες νά στεγασθοῦν ἤ δασκάλους νά διδάξουν ἤ…ἤ….ἤ….φαντασία χρειάζεται. Τολμηρή. Τολμηροτάτη!

Μιά μικρή γεύσις ἀπό τά σημερινή πρώτη μέρα: Συνέχεια →