Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ εἴδησις εἶναι ἀληθής, ἀλλὰ ἐὰν εἶναι, ἔχουμε πρόβλημα.
Ὄχι ἐμεῖς ὡς πολῖτες ἀλλὰ ὡς …«πολιτεία», τῆς ὁποίας οἱ (φερόμενοι ὡς) ἄρχοντες πανικόβλητοι καὶ τρομοκρατημένοι, ἐκ τῶν ἀποκαλύψεων καὶ τῶν γεγονότων, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐντολῆς ἀποχωρήσεώς τους, ποὺ ἔλαβαν, συμπεριφέρονται ὡς δικτατορίσκοι αἰσχίστου εἴδους.
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Δὲν ὑπάρχουν ἐγκλήματα ὅταν πέφτῃ …χρῆμα!!!
Τὸ παπόρο ἀπὸ τὴν …«Περσία» δὲν εἶχε ἐνόχους.
Δύο τόννοι ἡρωΐνης δὲν εἶχαν ἰδιοκτήτη.
Δύο τόννοι ἡρωΐνης, ποὺ θὰ ἐσκότωναν παιδιὰ δὲν ἔχουν προορισμό, συμφέροντα καὶ κάτι νὰ κρύψουν.
Πεντακαθαρίδηδες ἅπαντες…
Ἀλέξανδρος Διᾶκος. Ὁ πρῶτος νεκρὸς ἀξιωματικὸς τοῦ ἀλβανικοῦ Μετώπου!
Σὰν σήμερα, τὸ 1940, ὁ ὑπολοχαγὸς Ἀλέξανδρος Διάκος, ἀπὸ τὴν Χάλκη Δωδεκανήσου, ἀξιωματικὸς τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς, ἔπεσε μαχόμενος κατὰ τῶν Ἰταλῶν, στὴν ἑλληνο-ἀλβανικὴ μεθόριο. Συνέχεια
Ξεχασμένες γενοκτονίες…
Κι ἐφ΄ ὅσον μιλᾶμε γιὰ γενοκτονίες, ἂς ἀρχίσουμε ἐξιστόριση γενοκτονιῶν, ποὺ δὲν γνωρίζουμε καὶ οὐδέποτε διδαχθήκαμε.
Καὶ δὲν φταίει κάποιος Φίλης. Φταῖν ἄλλοι… Οἱ πατριῶτες, οἱ Ἑλληναράδες…
Ἔρχονται ἀκόμη μεγαλύτερες…
Ξεκινᾶμε μὲ τοὺς φίλους μας τοὺς Κέλτες…
Συνέχεια
Μόλις 21 χρόνια θὰ κρατήσουν τὰ βάσανά μας!!!
Σὲ εἴκοσι ἕνα χρόνια θὰ τελειώσουμε μὲ τὰ δύσκολα…
Δῆλα δή, ὑπομονὴ νὰ ἔχουμε, κουράγια, δύναμιν καὶ σὲ εἴκοσι ἕνα χρόνια θὰ τελειώσουν τὰ βάσανα τῆς ἀνθρωπότητος.
Δύο δεκαετίες καὶ κάτι ἀπαιτῶνται γιὰ νὰ ὁλοκληρωθοῦν οἱ σχεδιασμοὶ τῶν νεοταξιτῶν… Δύο δεκαετίες…
Ποιός ζεῖ καί ποιός πεθαίνει μέσα σέ αὐτές; Ἔ; Συνέχεια
Ἡ Μεγάλη Ἔκρηξις ὡς εἰς τὴν Θεογονίαν τοῦ Ἡσιόδου
Περίληψις
Ἡ δημιουγία τοῦ σύμπαντος ἀπησχόλησεν τοὺς πολιτισμούς, ἐν οἷς, καὶ τὸν Ἑλληνικόν. Ἡ ἐλαχίστη διασωθεῖσα γραμματεία τῶν Ἑλλήνων σοφῶν εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ μᾶς μυήσῃ εἰς τὸν προβληματισμὸν τῶν προγόνων μας. Ὁ μύστης Ἡσίοδος εἰς τὸ ἔργον του Θεογονία περιγράφει, ἐντὸς ἐλαχίστων στίχων, τὰ γεγονότα περὶ τὴν δημιουργίαν τοῦ σύμπαντος. Ἡ σύγχρονος ἀστροφυσικὴ θεωρεῖ ὅτι τὸ σύμπαν ἐδημιουργήθη συνεπείᾳ τῆς Μεγάλης Ἐκρήξεως [1] ὑπερβολικῶς συμπεπυκνομένης καὶ ὑπερθέρμου μάζης. Ἔκτοτε, τὸ σύμπαν ἀεὶ διαστέλλεται. Μυσταγωγικὴ προσέγγισις καὶ μυητικὴ ἀνάλυσις ἐπιτρέπει νὰ διακρίνωμεν τὰς θέσεις τῆς συγχρόνου ἀστροφυσικῆς διατυπωμένας εἰς τοὺς στίχους 116 – 128 τῆς Θεογονίας τοῦ Ἡσιόδου. Ὁ μύστης Ἡσίοδος παραδίδει τὰς γνώσεις του, φιλότητι διαμορφωμένας, πρὸς τὰς συγχρόνους πρὸς αὐτὸν ἀλλὰ καὶ τὰς μετέπειτα γενεὰς. Ὁ ἴδιος ἀναφέρει ὅτι συνέγραψεν τὴν Θεογονίαν ὑπὸ τὴν θεόπνευστον καθηδήγησιν καὶ ἀφήγησιν τῶν Μουσῶν, θυγατέρων τοῦ Διὸς, πατρὸς Θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων. Συνέχεια