Ζωὴ πίσω ἀπὸ τὴν κλειδαρότρυπα ΔΕΝ ὑπάρχει…

Ἤ μπαίνεις στὸ «παιχνίδι» της ἤ περιμένεις …ἡμιθανής, ἔως ὅτου νὰ σοῦ ἀνακοινώσουν πὼς πέθανες.

Ζωὴ μὲ …παρατηρητικότητα ΔΕΝ ὑπάρχει. Ἤ συμμετέχεις ἤ…
Ζωὴ ὑπὸ τὴν ἐξουσία ἄλλων ΔΕΝ νοεῖται. Ἤ ἀποτινάζεις τὸν ὅποιον ζυγό, ἤ… Συνέχεια →

Ὁ τόπος μας εἶναι κλειστός, ὅλο βουνά…

 

Μᾶς φαίνεται παράξενο ποὺ κάποτε μπορέσαμε νὰ κτίσουμε τὰ σπίτια, τὰ καλύβια καὶ τὶς στάνες μας.
Κι᾿ οἱ γάμοι μας, τὰ δροσερὰ στεφάνια καὶ τὰ δάχτυλα γίνουνται αἰνίγματα ἀνεξήγητα γιὰ τὴ ψυχή μας.
Πῶς γεννήθηκαν πῶς δυνάμωσαν τὰ παιδιά μας;

Ὁ τόπος μας εἶναι κλειστός.
Τὸν κλείνουν οἱ δυὸ μαῦρες Συμπληγάδες.
Στὰ λιμάνια τὴν Κυριακὴ σὰν κατεβοῦμε ν᾿ ἀνασάνουμε βλέπουμε νὰ φωτίζουνται στὸ ἡλιόγερμα σπασμένα ξύλα ἀπὸ ταξείδια ποὺ δὲν τέλειωσαν σώματα ποὺ δὲν ξέρουν πιὰ πῶς ν᾿ ἀγαπήσουν».

Γεώργιος Σεφέρης
(Α. Ἡ Πέτρα)

φωτογραφία

Ὁ Σαμαρᾶς εὐτελίζει (παρανόμως) καὶ πάλι τὸ Σύνταγμα, συνομιλῶντας μὲ ἐγκληματίες!!!

Ἀπολύτως ὅμως αὐτὴν τὴν φορά, δίχως προσχήματα καὶ ἐν τελῶς θρασύτατα!!!
Κι ὄχι μόνον τοὺς ἀθωώνει, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνει αὐτὰ ποὺ …κορόιδευε πρὸ ἐτῶν!!!
Δῆλα δή…
Αὐτό τό θυμᾶστε;

Βρὲ βρὲ κάτι …«συμπτώσεις»!!!
Τὸν Μάρτιο τοῦ 2011 200 «καλὰ πιντιά», ἐντεταλμένα ἀπὸ τὸν τΣΥΡΙΖΑ, τὸν ΑΝΤΑΡΣΙΑ καὶ τὰ ἱδρύματα τοῦ Soros, μὲ ἔξοδα τῶν ἱδρυμάτων τοῦ Soros, κατέλαβαν ἀρχικῶς τὴν Νομικὴ καὶ στὴν συνέχεια τὴν «βίλλαὙπατία». Συνέχεια →

Οἱ ἄ­μι­σθοι πο­λι­τι­κοὶ τῆς Ἀρ­χαί­ας Ἑλ­λά­δος

Οὐ­δεὶς δη­μό­σιος λει­τουρ­γὸς ἀ­μείβετο

Δήμ. I. Λάμ­πρου

(«Ἀ­να­ζή­τη­σις», Ἀ­θῆ­ναι 1980, σσ. 211-219.)

  Στὰ λε­ξι­κὰ σὰν «ἐ­πάγ­γελ­μα» ὁ­ρί­ζε­ται «ἡ «βι­ο­πο­ρι­στι­κὴ ἐρ­γα­σί­α τι­νός» καὶ σὰν «ἐ­παγ­γελ­μα­τί­ας» ὁ ἀ­σκὼν βι­ο­πο­ρι­στι­κὴν ἐργα­σί­αν». Ἑ­πο­μέ­νως, ὅ­ταν ἀ­σκῷ ἐ­πάγ­γελ­μα, σκο­πός μου εἷ­ναι νὰ ἐ­ξα­σφα­λί­ζῳ τὰ πρὸς τὸ ζῆν, καὶ κα­τὰ λο­γι­κὴν ἀ­να­γκαι­ό­τη­τα ἡ ψυ­χο­λο­γι­κὴ ἀ­φε­τη­ρί­α καὶ τὸ λο­γι­κὸ κί­νη­τρό μου, ὡς ἐ­παγ­γελ­μα­τί­α, εἶ­ναι τὸ ἀ­το­μι­κὸ καὶ οἰ­κο­γε­νει­α­κό μου συμ­φέ­ρον. Δὲν νο­εῖ­ται ἐ­παγ­γελ­μα­τί­ας ποὺ σκο­πεύ­ει στὴν ἱ­κα­νο­ποί­η­σιν τοῦ ἀ­το­μι­κοῦ ἢ οἰ­κο­γε­νει­α­κοῦ συμ­φέ­ρο­ντος ἄλ­λου ἀ­τό­μου. Τὸ συμ­φέ­ρον τοῦ δευ­τέ­ρου ἀ­τό­μου ἱ­κα­νο­ποι­εῖ­ται ἀ­πὸ τὴν ἄ­σκη­σιν ἐ­παγ­γέλ­μα­τος ἐκ μέ­ρους αὐ­τοῦ τοῦ ἰδί­ου καὶ ὄ­χι ἐκ μέ­ρους τοῦ πρώ­του. Συνέχεια →

Ἔχεις κλάψει ποτέ γιά αὐτόν τόν τόπο;

Ἔχεις αἰσθανθεῖ τόν πόνο τοῦ Γέρου μας γιά τίς προδοσίες πού ὑπέστη;
Τήν μοναξιά τοῦ Ὑψηλάντου ὅταν ἐγκατελήφθη;
Τόν πόνο τοῦ Ὀδυσσέως ὅταν φίλια χέρια τόν στραγγάλιζαν;
Τήν ἀγωνία τοῦ τυφλοῦ Νικηταρᾶ ὅταν τό μπαστοῦνι κτυποῦσε τίς πέτρες διστακτικά γιά νά τόν προστατεύσῃ ἀπό πτώσεις;
Τό οὐρλιακτό τῆς μάννας ὅταν ὁ Κοῦρδος τήν ξεκοίλιαζε γιά νά πετάξῃ τό ἀγέννητο παιδί της στήν γῆ; Συνέχεια →