Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἀπαγορεύεται ἡ λήψις τμημάτων αὐτοῦ ἢ τοῦ συνόλου του, γιὰ ὁποιανδήποτε χρῆσιν ἢ ἐκμετάλλευσιν, χωρὶς τὴν ἄδεια τοῦ κυρίου Πετροπούλου.Ἐγὼ ἔχω δίκαιον, ὄχι ἐσύ!
Τὸ νὰ μποῦμε στὴν διαδικασία:
Ἀχ, καλὲ μὰ ἑγὼ ἔχω δίκιο ἐσὺ ἄδικο εἶναι τὸ ὀλιγώτερο γελοῖο.
Τὰ πράγματα, ἐπειδὴ μοῦ ἀρέσει νὰ τὰ λέῳ μὲ τὸ ὄνομά τους, δὲν δικαιώνουν κανέναν, ἰδιαίτερα ἀφοῦ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ἠθικὸς ἄνθρωπος δὲν δικαιώνεται! Συνέχεια
Ἀπὸ τὴν Ὀρθοέπεια στὴν Καλλιέπεια (α)
Ἀπὸ τὴν Ὀρθοέπεια στὴν Καλλιέπεια
Φωνὴ καὶ Λόγος, μαρφήματα καὶ φωνήματα, γλῶσσα καὶ γραφὴ (1)
Πλούσιες καὶ πτωχὲς γλῶσσες: ἡ ἀνησυχία τῆς γλωσσικῆς πτωχείας, ἢ ἐκπτωχεύσεως (1/3)
Εἶναι σαφὲς γιατί οἱ πλεῖστοι μας εἴμαστε πτωχότεροι τοῦ κ. Σιακόλα, ἢ τοῦ κ. Λεπτοῦ: ἔχουν περισσότερα χρήματα.
Μιλοῦμε, ὅμως, καὶ γιὰ τὸν γλωσσικὸ πλοῦτο, κι ἐξ ἀναλογίας γιὰ πλούσιες καὶ λιγότερο πλούσιες γλῶσσες.
Συχνὰ χωρὶς τεκμηριωμένα ἐπιχειρήματα, καὶ χωρὶς τὴν ἄδεια, σήμερα, τῆς «value free» ἐπιστήμης νὰ χρησιμοποιοῦμε ἀξιολογικὲς διακρίσεις στὴν ἀποτίμηση γλωσσῶν:
«Δὲν ὑπάρχουν καλλίτερες καὶ χειρότερες γλῶσσες», θὰ σᾶς διορθώσουν οἱ ἐπιστήμονες, καταγγέλλοντας μάλιστα στὴν ἰδεολογικὰ καὶ πολιτικὰ φορτισμένη Ἑλλάδα (ὅπου, ἄλλωστε ὅλα ἐξαργυρώνονται πολιτικὰ) τοὺς «νεο-ἀρχαϊσμούς» (νὰ προσεχθῇ τὸ ὀξύμωρον) ἢ τίς «ὑπερδιορθώσεις» ὡς ἔκφρασις νεοσυντηρητισμοῦ, αὐταρχισμοῦ ἢ ἐθνικιστικοῦ παροξυσμοῦ. Συνέχεια
Οἱ σύγχρονοι νεομπολσεβίκοι ἐπαναλαμβάνουν τὰ «ἔργα» τῶν κοκκίνων κομισαρίων.
Ἡ Μέρκελ καὶ ἡ «ΓΕΡΜΑΝΙΚΉ» κυβέρνηση ζητοῦν τὴν ἐφαρμογὴ περιουσιακοῦ φόρου καὶ φυσικὰ κούρεμα καταθέσεων ἀπὸ τὸ πρῶτο εὑρῶ…(ὅπως ἀπεκάλυψε ἡ real). Συνέχεια
Τὰ ἀγαθὰ κόποις κτῶνται.
Ἀστεῖο εἶναι νὰ ἐπαναλαμβάνω μίαν φράσιν μὲ τὴν ὁποῖαν μᾶς πότισαν ἐδῶ καὶ αἰῶνες.
Τὸ ξέρουμε… Τὸ γνωρίζουμε, σὰν ἄκουσμα. Μόνον ποὺ ξεχάσαμε τὴν πραγματική του ἔννοια.
Ξεχάσαμε τὸ τὶ σημαίνει πραγματικὸ ἀγαθό.
Καὶ ἀγαθὸ ΔΕΝ εἶναι τὸ χρῆμα, ὁ πλουτισμός, ἡ διατήρησις (φαινομενικῶς) κεκτημένων δικαιωμάτων.
Ἀγαθό, στὴν πραγματικότητα, εἶναι αὐτὸ τὸ κάτι, τὸ πολὺ ἰδιαίτερον, ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς κάνῃ καλοὺς κι ἀγαθούς. Κι ὁπωσδήποτε αὐτὸ τὸ κάτι, τὸ πολὺ ἰδιαίτερον, ΔΕΝ εἶναι ἀντικείμενον. Δὲν εἶναι κτῆμα. Συνέχεια
Ὁ διχασμὸς ἀποτελεῖ τὸν προθάλαμο τῆς διαλύσεως τῆς Ἑλλάδος
Ὁ διχασμὸς ἀποτελεῖ τὸν προθάλαμο τῆς διαλύσεως τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ ἀφανισμοῦ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Συνέχεια