Κάθε ἡμέρα δεχόμαστε ἕνα σωρὸ προσκλητήρια ποὺ μᾶς κάνουν νὰ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ ἑαυτό μας καὶ νὰ μᾶς κρατοῦν σὲ ἐγρήγορσι. Ὁ κάθε ἕνας ἄνθρωπος βγαίνει ἀπὸ τὸ σπίτι του ἐξοπλισμένος καὶ ἀρματωμένος σὰν στρατιώτης ποὺ εἶναι σὲ ἔναν συνεχὴ πόλεμο. Ἡ καθημερινότης εἶναι μιὰ διαρκὴς κλήτευσις γιὰ νὰ ἀπαντάμε πάντα «παρών». Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Μιγαδισμός. Μαῦρο καὶ ἄσπρο.
Τὸ ζεῦγος ποὺ προωθεῖται συχνάκις ἀπὸ τὴν τηλεόραση.
Λευκὸς ἐρωτεύεται μαύρη, μαῦρος ἐρωτεύεται λευκή… Ὡραῖα πράγματα!
Ἡ μικρὴ καὶ ἡ μεγάλη ὀθόνη, ἰδανικὸ πεδίο προπαγάνδας, μὲ κυριότερο στόχο τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν τάση νὰ ταυτίζονται μὲ τοὺς ἥρωες (τὸ περάσαμε ὅλοι αὐτό). Συνέχεια
Τί ἐστί Ἑλληνικότης γιά τόν Κραουνάκη;
Τί ἐστί στό κάτω τῆς γραφῆς ἑλληνικότητα γιά τόν Κραουνάκη;
Μὰ, ὁ Κραουνάκης ὡς Ἕλλην μουσικοσυνθέτης οὐδέποτε ἔπαιξε ἑλληνική μουσική, τὴν ὁποίαν ἀγνοεῖ παντελῶς.
Τὸ μόνο ποὺ παρουσιάζει εἶναι μία ἀπομίμηση γλυκανάλατης παρακμιακῆς γκλαμουριᾶς, ἡδυπαθοῦς γερμανικοῦ καμπαρὲ Συνέχεια
Ποιός ΑΛΗΤΗΣ κατήργησε ἀπό τά βιβλία τοῦ δημοτικοῦ τό ΕΛΛΗΝΙΚΟ «χί»;
Καὶ μὴν ἀκούσουμε τὸ γνωστό: «Δὲν εἴχαμε τὴν κατάλληλη γραμματοσειρά», διότι ΟΥΔΕΝ ψευδέστερον!!! Αὐτὰ τὰ παραμύθια ἀλλοῦ, διότι ἀπὸ γραμματοσειρὲς πλέον ΒΡΩΜΑ ὁ τόπος τῶν ἐκδόσεων.
Μὰ καὶ νὰ μὴν …«βρωμοῦσε», ΔΕΝ γίνεται σὲ τμῆμα βιβλίων νὰ χρησιμοποιεῖται ἡ ἄλφα γραμματοσειρὰ καὶ σὲ ἄλλο τμῆμα, τῶν ἰδίων βιβλίων, νὰ χρησιμοποιεῖται ἡ βήτα. Ἐδὼ κάτι βρωμᾶ πολὺ ἄσχημα καὶ μάλιστα συζητᾶμε γιὰ ξεκάθαρη, συνειδητὴ καὶ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΓΜΕΝΗ ἐπίθεσιν κατὰ τοῦ ἀλφαβήτου.
(Νά πιστέψῳ πώς εἶναι ἡ συνέχεια τῆς ἐπιθέσεως πού ἐδέχθη τό ἀλφάβητον μέ τήν «γραμματική» τῆς Φιλιππάκη ἤ νά δεκτπω πώς εἶναι …τυχαῖον;)
Συνέχεια
Τὸ ΠΟΛΥ μεγάλο μας Τσίρκο.
Ἐξεπεράσθη πιά.
Ἡ νέα παράστασις τοῦ «Πολὺ Μεγάλου μας Τσίρκου» δίδεται πλέον καθημερινὰ στὸ Κυνοβούλιο τῆς Χώρας, μὲ συμμετοχὴ πρωταγωνιστῶν καὶ κομπάρσων τῶν πολιτικῶν κομμάτων, μὲ ἀπόδοσι στοὺς ῥόλους τους καὶ μὲ μνημειώδεις ἀτάκες ποὺ ἐμπρός τους ὠχριοῦν πλέον οἱ ἐπαγγελματίες τοῦ εἴδους. Συνέχεια
Σχέσεις…
Τόσο δύσκολες τώρα πιὰ οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις… Τόσα τὰ ἀδιέξοδα…
Ῥήξεις, διαζύγια, ἀποχωρισμοὶ στὴν καθημερινότητά μας…
Ἄνθρωποι ποὺ ξαφνικὰ μένουν μόνοι τους, ἄν καὶ κατὰ βάθος, πάντα ἦσαν μόνοι τους.
Κι ἀποροῦμε… Ἴσως μάλιστα νὰ πονᾶμε, ἐὰν κι ἐμεῖς, μὲ τὴν σειρά μας, ἔχουμε ἀπωλέσει κάποιους ἀνθρώπους. Συνέχεια