Καιρὸς νὰ ξεκινήσουμε τὸ κτίσιμο μίας νέας Ἑλλάδος.

Καιρὸς νὰ ξεκινήσουμε τὸ κτίσιμο μίας νέας Ἑλλάδος.«…Ὅπως ὁ ἀρχιτέκτονας ἀρχίζει τὸ σχέδιο ἑνὸς νέου κτίσματος μὲ τέσσερεις ἀπλὲς γραμμὲς οἱ ὁποῖες ὁρίζουν ἁδρᾶ τὰ ὅρια τοῦ νέου κτιρίου, ἔτσι, πιστεύω πὼς καὶ ἐμεῖς πρέπει νὰ ἀρχίσουμε τὸ κτίσιμο μιᾶς νέας ἐποχῆς γιὰ τὴν Ἑλλάδα.
Βασισμένοι στὶς κοινές μας ῥίζες, στὴν ἀμοιβαία κατανόηση, στὴν ἀλληλεγγύη, τὴν ἀγάπη γιὰ τὸν συνάνθρωπό μας καὶ ἐπάνω ἀπὸ ὅλα στὴν ἀπόλυτη ἀνάγκη μας νὰ ἐξασφαλίσουμε τὰ ἐχέγγυα ἐνὸς καλλιτέρου μέλλοντος γιὰ τὶς ἐπόμενες γενιές…»

OCCAM’S RAZOR ..TO ΞΥΡΑΦΙ ΤΟΥ ΟΚΚΑΜ (WILLIAM of OCCAM ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ) Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ «ΦΕΙΔΩΛΟΥ», ΤΟΥ «ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΥ»

Μεταξὺ ἀνταγωνιζομένων ὑποθέσεων, προτιμοῦμε αὐτὴ μὲ τὴν ὁποία κάνουμε τὶς λιγότερες, δυνατές, νέες παραδοχές. Μὲ ἄλλα λόγια καὶ ὑπεραπλουστεύοντας τὴν ἔννοια, «Κάποιος, πορεύεται ἔχοντας ὡς κανόνα μιὰν ἁπλῇ θεωρία, ὡς τὴν στιγμὴ ὅπου ἡ ἁπλότης μπορεῖ νὰ ἀντικατασταθῇ ἀπὸ μεγαλύτερη λεπτομέρεια».
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖται ὡς ὑπόβαθρο στὴν ὁποιανδήποτε ἐπιστημονικὴ μοντελλοποίηση (προτυποποίηση) καὶ διαμόρφωση θεωριῶν.
Ἡ θεωρία τοῦ Κοπέρνικου (Ἠλιοκεντρικὸ σύστημα), ἂν καὶ κατὰ πολὺ ἁπλούστερη ἀπὸ τὸ σύστημα τοῦ Κλαυδίου Πτολεμαίου (Γεωκεντρικὸ σύστημα), ἦταν ἀκριβής. Ἡ ἀνακάλυψις τοῦ Κέπλερ περὶ ἐλλειπτικῶν πλανητικῶν τροχιῶν, ἁπλᾶ βελτίωσε τὴν ἀκρίβεια τῆς θεωρίας τοῦ Κοπέρνικου. Ὅμως, ἡ θεωρία τοῦ Κοπέρνικου ἤταν, ἐν τοῖς πράγμασι, ἀληθὴς πρὶν ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἀνακάλυψη τοῦ Κέπλερ.
Σέ μία πολιτεία, ὅμως, τό Ξυράφι ἔχει ἐφαρμογή;;
Ὁ τελικὸς σκοπὸς τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς οἰκονομίας εἶναι τὸ «ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΛΟ».
Ὅταν προσδιορίσουμε τὸ τὶ σημαίνει ὁ ὅρος «ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΛΟ», ὅλα τὰ ὑπόλοιπα μποροῦν νὰ κτιστοῦν γύρω ἀπό, καὶ ἐπάνω, σὲ αὐτὴ τὴν βάσῃ.
Ὁ ὅρος «ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΛΟ», ἐμπεριέχει τὴν ἔννοια «ΕΜΕΙΣ».
Εἶναι σοφό, ὣς κοινωνία, ἀρχικὰ, νὰ αὐτοπροσδιοριστοῦμε.
Τί εἴμαστε ΕΜΕΙΣ;;;
Εἴμαστε μόνον Ἕλληνες ἢ μόνον Εὐρωπαῖοι;;;
Ἤ, μήπως, εἴμαστε Ἕλληνες πολῖτες μέσα στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση;;;
Ἔχοντες ὡς κανόνα τὴν λογικὴ καὶ βασιζόμενοι σὲ πεπραχθέντα (γεγονότα), συμπεραίνουμε πὼς εἴμαστε Ἕλληνες πολῖτες μέσα στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση.
Εἴμαστε ἰσότιμα μέλη τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἑνώσεως;;;
Ναί, θεωρούμαστε ΙΣΟΤΙΜΑ μέλη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως…
Καὶ λέω θεωρούμαστε διότι ὁρισμένοι ἐκ τῶν ἑταίρων μας, ὑποβοηθούμενοι ἀπὸ μερικοὺς ἐκ τῶν συμπολιτῶν μας, πιστεύουν πὼς μποροῦν νὰ ἐπηρεάζουν τὴν ἐσωτερικὴ πολιτική μας κατάσταση κατὰ τὸ δοκοῦν καὶ ἀνάλογα μὲ τὸ δικό τους συμφέρον.
Θεωρῶ ὡς δεδομένο πὼς ἡ λέξις «ΚΑΛΟ» ἔχει τὴν ἴδια σπουδαιότητα γιὰ ὅλους μας.
Ἔχει, ὅμως καὶ τὴν ἴδια σημασία;; Πῶς ὁρίζουμε τό καλό;;;
Τό ὁρίζουμε ὡς εὐημερία ἢ ὡς ἠθικά ὀρθό;;;
Μέσα ἀπὸ τὸ πέρασμα τῶν ἐποχῶν, σημειώνουμε μία ἄμβλυνση στὶς «γωνίες» τῶν ἰδεολογικῶν διαφορῶν μας. Ταυτόχρονα, σημειώνουμε τὴν τάση νὰ ἀφορίζουμε ὅ,τι δὲν «κολλᾶ» στὸν «δικόν μας» τρόπο σκέψεως.
Ἐν τέλει, ὁ ἀφορισμός, αὐτός, εἶναι πού μᾶς διαφοροποιεῖ ἀπό τά ἐπί μέρους ὑποσύνολα καὶ μᾶς καθορίζει ὡς ὀντότητες;;;
Θεωρῶ ἁπλὸ καὶ ἀδιαμφισβήτητα δεδομένο τὸ γεγονὸς πὼς ὅλοι ὅσοι διαβάζουμε αὐτὴν τὴν σημείωση θεωροῦμε τὸ γενικὸ καλὸ ὡς καὶ δικό μας καλό, πὼς ἀγαποῦμε αὐτὸν τὸν τόπο καὶ θέλουμε νὰ τὸν δοῦμε νὰ εὐημερῇ.
Αὐτὲς εἶναι οἱ ἁπλούστερες παραδοχὲς τὶς ὁποῖες μποροῦμε νὰ κάνουμε.
Ἐπάνω σὲ αὐτές τὶς παραδοχὲς μποροῦμε νὰ κτίσουμε.
Ὅπως ὁ ἀρχιτέκτονας ἀρχίζει τὸ σχέδιο ἑνὸς νέου κτίσματος μὲ τέσσερεις ἀπλὲς γραμμὲς οἱ ὁποῖες ὁρίζουν ἁδρᾶ τὰ ὅρια τοῦ νέου κτιρίου, ἔτσι, πιστεύω πὼς καὶ ἐμεῖς πρέπει νὰ ἀρχίσουμε τὸ κτίσιμο μιᾶς νέας ἐποχῆς γιὰ τὴν Ἑλλάδα.
Βασισμένοι στὶς κοινές μας ῥίζες, στὴν ἀμοιβαία κατανόηση, στὴν ἀλληλεγγύη, τὴν ἀγάπη γιὰ τὸν συνάνθρωπό μας καὶ ἐπάνω ἀπὸ ὅλα στὴν ἀπόλυτη ἀνάγκη μας νὰ ἐξασφαλίσουμε τὰ ἐχέγγυα ἐνὸς καλλιτέρου μέλλοντος γιὰ τὶς ἐπόμενες γενιές.

Ἐμμανουὴλ Ζαμπέτας

φωτογραφία

(Visited 56 times, 1 visits today)




Leave a Reply