Κι ὅσο θὰ πίνουμε… θὰ εἴμαστε ζωντανοί!

Κι ὅσο θὰ πίνουμε... θὰ εἴμαστε ζωντανοί!Κύριοι……….
Είναι φυσικό πολιτικοί του κύρους σας, της εμπειρίας σας, του δημαγωγικού ταλέντου σας, της αλλοδαπής προελεύσεώς σας, της μαύρης ψυχής σας, του ξεφτιλισμένου χαραχτήρα σας, να πιστεύουν πως είναι ανώτερα όντα και πως εύκολα μπορούν να πείσουν, διαβάλουν, παραπλανήσουν, κάποιους σαν και μας!
Δυστυχώς όμως στα πανεπιστήμια της άλλης πλευράς του Ατλαντικού, παρέλειψαν να σας διδάξουν την αδύνατη προσηλύτιση όσων είναι καθαρόαιμοι Έλληνες…
Αν ανατρέξετε στην ιστορία θα δείτε τι εννοώ…

Μιλώ για αυτούς τους «ανόητους» Έλληνες, που δεν άκουγαν τίποτα και έκαναν πάντα του κεφαλιού τους, με αποτέλεσμα να χαλούν τα σχέδια της παγκόσμιας ιστορίας…
Πότε ο Λεωνίδας… με τρακόσια τσογλανάκια…
Πότε ο Θανάσης Διάκος…που έφαγε κόλλημα με την Αλαμάνα…
Πότε ο Αχιλλέας… που τα πήρε με το Έκτορα…
Πότε ο Μιλτιάδης… που ήθελε να κάνει famous τον Μαραθώνιο…
Πότε ο Κολοκοτρώνης… που ήθελε να πηδήξει τον Δράμαλη σ’ ένα στεν

ό…
Πότε ο Αλέξανδρος… που την είδε εκσυχρονιστής των βαρβάρων…
Πότε ο Μπότσαρης… που του άρεσε να τσατίζει τον Αλή Πασά…
Πότε ο Κανάρης … που είχε βίτσιο με τις μπόμπες…
Πότε μια χούφτα στο Τεπελένι… που έστειλαν για σκι τους Ιταλούς…
Πότε ο Καραϊσκάκης… που τους έγραφε όλους στον μπούτσο του…
Πότε κάτι τρελκοί Μακεδονομάχοι… που ήθελαν να τους φωνάζουν Ήρωες…
Πότε κάτι νευρόσπαστοι Πόντιοι… που της το κρατούσαν της Τουρκιάς…
Πότε κάτι τσαμπουκάδες Κρήτες…που περάσαν για πέρδικες τους Γερμανούς…

…πάντα! κάποιοι χαλούσαν την «παγκόσμια συνταγή»!
Κι αυτός ο κόσμος δεν μπορούσε να βρει την περπατησιά του!
Είδαν κι αποείδαν λοιπόν τα αφεντικά σας και σκέφτηκαν…

«αυτά τα τσογλάνια με συμβατό πόλεμο δεν χαμπαριάζουν… κάτσε να στείλουμε λοιπόν κάποιους εκεί, να μεγαλώσουν στο δικό τους περιβάλλον, να μιλούν την γλώσσα τους ως μητρική, να πιστεύουν την ίδια θρησκεία (στα φανερά), να μάθουν ήθη κι έθιμα, να μάθουν τα χούγια τους και την κατάλληλη στιγμή να γίνουν οι αρχηγοί τους, οδηγώντας τους κατευθείαν στα κρεματόρια που έχουμε στήσει μόνο για αυτούς τους απείθαρχους τσογλαναρέους… γαμώ την φάρα τους γαμώ… »

Όλα καλά τα σκέφτηκαν τα αφεντικά σας…
Όμως ξέχασαν το κύτταρο!
Αυτό, που στη παραδοσιακή του μορφή, δεν αλλοιώνετε…
Εκτός, κι αν επέμβεις χειρουργικά…

Αλλά πάλι τι να κάνεις;…
Να βάλεις στο χειρουργείο χιλιάδες τσογλαναρέους;…
Δεν είναι ένας και δυο… είναι πολλοί!…
Και εκεί νομίζω – αγαπητοί μου κύριοι – χάθηκε το παιχνίδι…
Παραδείγματος χάριν…
Εσείς ας πούμε…
Κάνατε όλα αυτά που σας διέταξαν…
Τα φέρατε σε μια βόλτα και πήρατε την τελευταία, αν θυμάμαι καλά, εντολή από τους «δικούς» σας…
«χρέωσε τα τσογλάνια μέχρι το κόκκαλο, να μπούμε μετά μέσα εμ

είς να πιάσουμε τα πόστα ως σωτήρες και ως πιστωτές, για να ελέγξουμε δια μέσου του χρέους τους τα πλούτη τους!…»
Θυμάμαι τότε, ρωτήσατε τα «αφεντικά» σας …
«…λέτε για το πετρέλαιο τους ε;…»
Σας είπαν: «…και το πετρέλαιο!…»
Ξαναρωτήσατε: «…λέτε για τον ορυκτό πλούτο τους;…»

Σας είπαν: «…και τον ορυκτό πλούτο!…»
Ρωτήσατε ξανά: «…μήπως λέτε για την γη τους… για τα ακίνητα φιλέτα τους … για τις βάσεις προς Ανατολάς;…»
Σας είπαν: «…είναι απ’ τα βασικά…»
Ξαναρωτήσατε με απορία: «…γιατί… τι άλλο έχουν;…»
Και σας είπαν τσατισμένοι: «…το νερό βρε ηλίθιοι… το νερό!…»

…!!! μείνατε άγαλμα θυμάμαι…

Δεν είχατε ποτέ φανταστεί ότι όλη αυτή η προσωπική σας ταλαιπωρία -ενσωμάτωση σε ένα ξένο προς εσάς (και την οικογένειά σας) περιβάλλον, είχε σαν στόχο το νεράκι!!!…
Που στο κάτω κάτω εδώ, σε αυτή την χώρα, δεν το στερηθήκατε ποτέ…
Και κάπως έτσι ήρθαν εδώ… και μας τα πήραν όλα τα «αφεντικά» σας


…και το νεράκι μας!…
Γιατί τα αφεντικά σας είχαν σκεφθεί πονηρά … «αυτοί χωρίς νερό πόσο θα ζήσουν ακόμα;… θα ψοφήσουν τα τσογλάνια!»
Αλλά, για άλλη μια φορά, έκαναν ένα ιστορικό λάθος «κύριοι» …
Δεν υπολόγισαν κάτι πολύ βασικό…
Ότι είμαστε ένας λαός που πίνει πολύ μπύρα…
Κι όσο θα πίνουμε… θα είμαστε ακόμα ζωντανοί!

Χάρης Καφετζόπουλος

(Visited 17 times, 1 visits today)




Leave a Reply