Τί συμβαίνει στήν Ἀμφίπολιν;
Σέ πόσα ἐρωτήματα ἀπαντοῦν οἱ ὑπεύθυνοι; Πόσα μυστικά κρύβουν;
Γιατί δέν μᾶς ἀποκαλύπτουν ΟΛΑ ὅσα γνωρίζουν;
Γιατί ΤΩΡΑ ἀπεφάσισαν νά μᾶς …γνωστοποιήσουν τά σπουδία εὑρήματα τῆς ταφῆς στήν Ἀμφίπολιν;
Γιατί τόσα χρόνια σφύριζαν ἀδιάφορα; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Θρησκευτικὴ ἀστυνομία!!!
Κῦττα πῶς ἐξαπλώνεται ἡ σκιὰ τοῦ θανάτου…
Ξεκίνησε μὲ τὴν Παλαιστίνη… Γενοκτονία… Κανονική…
Ἐπισήμως ὅμως… Ἐπισήμως… Διότι αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ γενοκτονίες ξεκίνησαν ὕπουλα, συστηματικά, μεθοδικὰ ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια… Κι ἐὰν μελετήσουμε τὸν χάρτη τῆς Μεσογείου θὰ διαπιστώσουμε πὼς τελικῶς δὲν ὑπάρχει κάτι …ΤΥΧΑΙΟΝ!!!
Πρῶτα λοιπὸν διέλυσαν τὰ σοβιετικὰ καθεστώτα, ἤ τὰ τύπου σοβιετίας καθεστῶτα, μὲ τὶς γνωστὲς μεθόδους …γεονοκτονίας, καὶ μετὰ ξεκίνησε ἡ …σάρωσις!!!!
Ἀναμνήσεις λοιπὸν ἀπὸ τὴν γενοκτονία τῆς Σερβίας, ὅπου ἐκτὸς ὅλων τῶν ἄλλων εἶχαν στηθῆ καὶ μερικὰ δίκτυα ἐμπορίας ἀνθρωπίνων ὀργάνων…
Νά θυμηθοῦμε τί ἄλλο ἔκαναν;
Πρῶτα κέρδισαν, μὲ τὸ καλὸ ἤ μὲ τὸ …κακό, τὰ διάφορα μεσανατολικὰ καθεστῶτα μὲ τὸ μέρος τους, «ἀποκαθιστῶντας» τὶς δημοκρατίες, καὶ μετά, μὲ τὰ νῶτα τους κεκαλυμμένα, ἐξαφανίζουν ἀφ΄ ἐνὸς ὅποιαν …παραφωνία τοὺς ἐνοχλεῖ κι ἀφ΄ ἑτέρου παγιώνουν τὶς ἐξουσίες τους στὴν Μεσόγειο.
Συνέχεια
Ἡ Εὐτυχία.
Ἡ λέξις «εὐτυχία», κατὰ τὸν Δημητράκο, σημαίνει καλὴ τύχη, εὐδαιμονία, εὐημερία, ἐπιτυχία…
Δῆλα δὴ στὴν οὐσία ἡ εὐτυχία εἶναι κάτι ποὺ θὰ μᾶς συμβῆ ΕΑΝ κι ἐφ΄ ὅσον συλλειτουργήσουν οἱ παράγοντες Τύχη, Δαίμων καὶ ΚΥΡΙΩΣ ἱκανότης τοῦ ἀτόμου νὰ …ἀναγνωρίσῃ πὼς ἐκείνην τὴν στιγμὴ ἡ …τύχη κι ὁ Δαίμων τοῦ …χαμογελοῦν. Συνέχεια
Αἰσθάνομαι ὄμορφη;
Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι θεωροῦν ὄμορφους τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ ὄχι τοὺς ἑαυτούς τους.
Ὅμως ὁ κάθε ἄνθρωπος δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸ πνεῦμα μὲ σκοπὸ νὰ εἶναι ἀληθινὰ ὄμορφος.
Μποροῦμε νὰ φανερώσουμε στὸν κόσμο τὴν μοναδικὴ ἀκτινοβολία μας μόνον ἀφοῦ ἐμεῖς πρῶτοι ἀναγνωρίσουμε τὴν ὕπαρξί της. Συνέχεια
Ἠ μία ἀπὸ τὶς δύο Σφίγγες, τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν
Ἡ μία ἀπὸ τὶς δύο Σφίγγες, τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ὡς πλαγία ἀκρωτηρία τοῦ πίσω ἀετώματος, τοῦ κεντρικοῦ κλίτους τῆς Ἀκαδημίας.
Τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ διακόσμου αὐτοῦ εἶναι ἔργον τοῦ γλύπτου Λεωνίδου Δρόση (1843-1884), καθηγητοῦ στὸ «Σχολεῖον Τεχνῶν», ὅπως ὀνομάζετο τότε τὸ Πολυτεχνεῖον. Συνέχεια

