Τέχνη εἶναι νὰ ξέρῃς νὰ κρύβεσαι… Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Βενιζέλος: Ποτὲ δὲν μίλησα γιὰ ἀποχώρηση ἀπὸ τὴν κυβέρνηση.
Ποτέ ή αλλιώς jamais- όπως λέει και ο φίλος του, ο σοσιαληστής Φρανσουά- δεν μίλησε για αποχώρηση από την κυβέρνηση ο Ευάγγελος.
Ακούτε δημιοσιοκάφροι, που ζηλεύετε το εύπλαστο αγόρι και παραποιείτε τα λόγια του; Ποτέ! Jamais των ζαμπόν- αυτών που καταναλώνει.
Απλά το εύπλαστο αγόρι είπε να κάνει ένα αστειάκι. «Δεν υπάρχει το σενάριο το αστείο της απόσυρσης υπουργών»τόνισε χθες ο Ευάγγελος στη διάρκεια της ομιλίας του στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ.
Και πήγε η καρδιά των μνημονιακών στη θέση της.Οι πυκνοί καπνοί που είχαν μαζευτεί πάνω από το Μαξίμου εξαφανίστηκαν και ο Χρύσανθος έβγαλε νέες κόλλες Α4 καθώς έπρεπε να επεξεργαστεί νέο σενάριο.
Συνέχεια
Δὲν εἶναι ποὺ διεφήμιζε πουτάνες ὅταν τὸ αἷμα ἔῤῥεε…
Εἶναι ποὺ μόνον πουτάνες προωθεῖ πάντα, μαζὺ μὲ τὶς πουτανιές τους καὶ σφυρίζει ἀδιάφορα γιὰ τὸν πόνο ποὺ ἐπισύρουν οἱ πράξεις του, οἱ σιωπές του καὶ ἡ συνενοχή του…
(Ναί, σήμερα θὰ μιλήσω γιὰ αὐτὲς τὶς συναλλαγὲς ποὺ δὲν ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸν ἀγοραῖον ἔρωτα, ποὺ συμβαίνει κυρίως γιὰ λόγους ἐπιβιώσεως, ἀλλὰ μὲ ὅλο αὐτὸ τὸ οἰκοδόμημα τοῦ τζᾶμπα, τοῦ γλεῖψε, τοῦ σπρῶξε, τοῦ βολέψου, τοῦ ἅρπαξε, τοῦ «ὁ θάνατός σου ἡ ζωή μου…»)
Δὲν εἶναι ποὺ ὁ Θεοδωράκης προωθοῦσε πάντα αὐτὰ ποὺ ἡ νέα (καὶ παλαιὰ τάξις) πραγμάτων ἤθελε νὰ προβάλῃ…
Εἶναι ποὺ τὰ πίστευε περισσότερο ἀπὸ τοὺς καθοδηγητές του… Συνέχεια
Ὁ πατριώτης τΣΥΡΙΖΑ ποὺ ἀκούει τὸν Ἐθνικό μας ὕμνο καὶ …δακρύζει!!!
Εἴπαμε… Μεγαλύτερο, σὲ πατριωτισμό, κόμμα ἀπὸ τὸν τΣΥΡΙΖΑ δὲν ὑπάρχει!!!
Κι ἐπεὶ δὴ εἶναι κάπως …δύσκολον νὰ πιστέψουμε πὼς ἄλλαξε ὁ …Μανιωλιὸς κι ἔβαλε τὰ ῥοῦχα του ἀλλοιῶς, διότι μᾶς ἔχει πείσει γιὰ τὴν ἀνθελληνικότητά του, σήμερα θὰ σᾶς παρουσιάσω τὸ νέο διαφημιστικό του μήνυμα, ποὺ ξεκινᾶ μὲ τὸν …Ἐθνικό μας ὕμνο!!!
Ὤ… Ναί, τὸν Ἐθνικό μας ὕμνο!!! Συνέχεια
Ἑορτή τῆς μητέρας εἴπαμε;
Λυπᾶμαι…
Δὲν θὰ εὐχαριστήσω τὰ …ἀφεντικά!!! Γενικῶς…
Γιὰ ἐμέναν δὲν ὑπάρχει ἑορτὴ τῆς μητέρας. Ὑπάρχει μόνον ἡ μάννα, ποὺ ἤ τὴν αἰσθανόμεθα ὡς μάννα, σὲ κάθε στιγμή, γιὰ ὅλην τὴν ζωή μας, ἤ ὄχι.
Καὶ ὅταν λέω νὰ τὴν αἰσθανόμεθα ὡς μάννα διαρκῶς, ἐννοῶ τὸ πασιφανές: Νὰ τὴν σεβόμεθα καὶ νὰ τὴν τιμοῦμε σὰν ἄνθρωπο, κάθε στιγμὴ τῆς ἡμέρας, ὅλες τὶς ἡμέρες τοῦ ἔτους καὶ ὄχι εἰδικῶς σήμερα…
Ὅλα τὰ περισσότερα, ποὺ ἀφοροῦν σὲ ἀφιερώματα καὶ σὲ ἰδιαίτερες ἡμέρες, εἶναι μόνον γιὰ ὑπέρ-καταναλώσεις… Συνέχεια
Οἱ λέξεις κρύβουν ἐνέργεια.
Ἀπὸ τὰ δέκα μου χρόνια περίπου ξεκίνησα μιὰ συλλογή…
Μία παράξενη συλλογή…
Ἀπεφάσισα νὰ μαζεύω λέξεις.
Πῆρα λοιπὸν ἔνα πολὺ ὄμορφο τετράδιο, αὐτὸ μὲ τὶς τελίτσες ἀπὸ τὸν Πάλλη καὶ κάθε ἡμέρα ἄνοιγα τὸ λεξικὸ καὶ ἔγραφα πέντε ἄγνωστες λέξεις.
Ὅλη τὴν ἡμέρα τὶς ψιθύριζα καὶ ῥωτοῦσα τὸν ἑαυτό μου γιὰ νὰ δῶ ἐὰν τὶς θυμάται…
Τὶς ἔβαζα σὲ προτάσεις καὶ προσπαθοῦσα νὰ σπαταλήσω ὄσο πιὸ πολὺ μποροῦσα αὐτὸ τὸν θησαυρό, γιατὶ ἤταν ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ τὸν κάνω δικό μου. Συνέχεια