Γιὰ μία χούφτα δολλάρια…

Νά πῶ πώς αἰσθάνομαι ντροπή γιά αὐτά τά κατακάθια;
Νά πῶ πώς τό μόνον πού τούς πρέπει εἶναι τά κάτεργα;
Νά πῶ πώς ἐμπρός στό χρῆμα, ποὺ τὸ προσκυνοῦν ὡς θεό τους, δέν ὑπολογίζουν τίποτα;

Νὰ μὴν τὰ πῶ… Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ΟΛΟΙ, μὰ ΟΛΟΙ, δίχως ἐξαιρέσεις, ἄλλος λιγότερο κι ἄλλος περισσότερο, φροντίζουν  νὰ μᾶς ἐπιβεβαιώσουν γιὰ τῆς κατάντιας μας τὴν ἀλήθεια… Γιὰ μία χούφτα δολλάρια, ὄχι ἑκατοστοδόλλαρα, πωλοῦν ἀκόμη καὶ τὰ ἴδια τους τὰ παιδιά…
Πολλῷ δὲ μᾶλλον τὰ παιδιὰ τῶν ἄλλων… Συνέχεια →

Κάθε στιγμὴ καὶ μία ζωή…

Εἶχα μία συζήτησιν ἐχθὲς μὲ ἕνα παιδί.
Ὅταν ἐφθάσαμε στὸ νὰ θίξουμε τὰ ὅσα συμβαίνουν καὶ τὸ τί μέλλεται, τὸ παιδὶ ἀνησύχησε καὶ ἐφοβήθη…
Ὁ θάνατος τὸ ἐτρόμαξε… Ὄχι ἀπαραιτήτως ὁ δικός του ἀλλὰ γενικῶς… Συνέχεια →

Τὸ νὰ ἀρέσω σὲ ἐμέναν μετρᾶ…

Ὅλοι μας χρειαζόμεθα ἀγάπη καὶ ἀποδοχὴ καὶ ἔχουμε ἀνάγκη τοὺς ἄλλους γιὰ νὰ βιώσουμε τὸν ἑαυτό μας.
Εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ μᾶς ἀρέσῃ ὁ ἐαυτός μας ἐὰν οἱ ἄνθρωποι ποὺ εὑρίσκονται κοντά μας ἀμφισβητοῦν τὴν ἀξία μας.
Κι ἂν οἱ ἄλλοι δὲ μᾶς κυττοῦν μὲ τὸν τρόπο ποὺ ἐμεῖς θὰ θέλαμε εἶναι εὔκολο νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὴν πορεία μας…
Ὑπάρχουν τόσα πολλά ποὺ μπορεῖ νὰ ἀπαιτοῦν οἱ ἄλλοι ἀπὸ ἐμᾶς καὶ ὅταν ἐνδίδουμε σὲ αὐτὲς τὶς ἀπαιτήσεις, καλύπτουμε τόσο πολὺ τὸν ἀληθινό μας ἑαυτό, ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ τὸν ἀναγνωρίσουμε.
Δὲν μποροῦμε νὰ εὕρουμε τὸν ἑαυτό μας γιὰ νὰ τὸν ἀγαπήσουμε. Συνέχεια →

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά χαζολογήσουμε μέ τόν …γάμο τοῦ Κουτρούλη;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά χαζολογήσουμε μέ τόν ...γάμο τοῦ Κουτρούλη;Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Σὲ λίγο… Σὲ πολὺ λίγο…
Ἀκριβῶς ἐκείνην τὴν ὥρα ποὺ ἐμεῖς πρέπει νὰ ἀρχίσουμε νὰ καταπιανόμαστε ΜΟΝΟΝ μὲ ὅσα μᾶς χαλαρώνουν καὶ μᾶς ἡρεμοῦν… Συνέχεια →

Ὁ ἀντιῤῥατσιστὴς Ἀλέξης ποὺ …ῥατσιστικὰ καθαρίζει τὴν γειτονιά του ἀπὸ ἀλλοδαπούς!!!

Εὖγε στὸ παλληκάρι!!!
Εὔγε….
Ἀλβανοί, Πακιστανοί, Μπαγκλαντεσιανοὶ καὶ λοιποὶ ἀλλοδαποί, δὲν ἔδεναν ὡραῖα μὲ τὴν γειτονιὰ τοῦ Ἀλεξέι…
Εὐγενικὰ μέν, ἐπιτακτικὰ δέ, ἀπεφασίσθῃ ἡ …ἐκκαθάρισις!!! Συνέχεια →