Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά περάσουμε μίαν νύκτα στόν …Παράδεισον;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά περάσουμε μίαν νύκτα στόν ...Παράδεισον;Ἄν καὶ πρόκειται γιὰ μία ἀπὸ τὶς παλαιότερες Ἑλληνικὲς ταινίες ποὺ γυρίστηκαν, εἶναι μία ἀπὸ τὶς πολὺ ἀγαπημένες μου.
Ὁ Φωτόπουλος σὲ ῥόλο ὑπηρέτου, ποὺ ὅμως ὅλα τὰ προλαμβάνει κι ὅλα τὰ γνωρίζει… Γιὰ νὰ μὴν πῶ πὼς κι ὅλα τὰ …ἀπολαμβάνει!!!
Κι ἀπὸ τὴν ἄλλην…
Μία Βασιλειάδου νεωτάτη… Ἕνας Ἀλεξανδράκης σχεδὸν παιδί… Μὰ κυρίως ἕνας ἐκπληκτικὸς Γιάννης Σπαρίδης, στὸν ῥόλο τοῦ Δόξα.

Μὰ κι ἐὰν δὲν σᾶς ἀρέσουν τὰ δικά μου γοῦστα, δὲν πειράζει…
Δὲν ἔχουμε ἀνάγκη νὰ τὰ ταιριάξουμε… Ἀνάγκη ἔχουμε νὰ ἀποφύγουμε τὶς τηλεοράσεις, ἰδίως τὴν ὥρα ποὺ ἐκπέμπουν κάποιοι τὶς Συνέχεια →

Ἡ Πολιτεία ἀπαγορεύει σέ ἰατρούς νά προσφέρουν ἀφιλοκερδῶς τίς ὑπηρεσίες τους!

Ἡ Πολιτεία ἀπαγορεύει σέ ἰατρούς νά προσφέρουν ἀφιλοκερδῶς τίς ὑπηρεσίες τους!

Θεώρησα στοιχειώδη ὑποχρέωσή μου ὡς γιατρός νά προσφέρω δωρεάν τις ὑπηρεσίες μου σέ ἀναξιοπαθοῦντες συνανθρώπους μου στό Κοινοτικό Πολυιατρεῖο τοῦ Ἁγ. Στεφάνου. Μετά ἀπό 10μηνο παρουσία μου ἐκεῖ ἔμαθα τυχαίως, ὅτι ὡς συνταξιοῦχος ἰατρός δέν εἶχα αὐτό τό δικαίωμα και διέτρεχα τόν κίνδυνο νά συρθῶ στά δικαστήρια … γιά τήν ἀνιδιοτελῆ μου προσφορά, ἡ ὁποία μάλιστα γινόταν ὄχι στήν ἰδιωτική μου κατοικία ἀλλά σέ κοινόχρηστο, ἐπίσημο, δημοτικό χῶρο. Συνέχεια →

Τὸ ῥόδον ἔχει ἀκάνθας.

Σὲ σένα μιλάω ἄνδρα!
Ποὺ νόμισες ὅτι μπορεῖς νὰ «πλάσῃς» τὴν γυναίκα σου. Νὰ τῆς «δώσῃς ζωή».
Καλὸς ὁ μῦθος τοῦ Πυγμαλίωνος. Ἀλλὰ «κουτσός». Συνέχεια →

Καὶ κερατᾶς καὶ δαρμένος.

– Ἔμ οἱ Τοῦρκοι νὰ σοῦ φορτώνουν καραβιὲς ὁλόκληρες τοὺς λάθρο σὲ βάρκες-σκυλοπνίχτες καὶ νὰ σοῦ τοὺς πασάρουν ἀβέρτα.
– Ἔμ νὰ βυθίζουν συνήθως μόνοι τους οἱ δουλέμποροι τὶς βάρκες (ὄχι πὼς θέλουν καὶ πολὺ γιὰ νὰ βυθισθοῦν ἀπὸ μόνες τους) καὶ νὰ τὸ σκᾷν, γιὰ νὰ σὲ ἐκβιάσουν νὰ περιμαζέψῃς τοὺς λάθρο καὶ νὰ τοὺς δώσῃς ἄσυλο. Συνέχεια →

Ποιός θά μέ σώσῃ;

Τὸ ἐρώτημα τὸ ἔχω θέσει ἀρκετὲς φορές, ἰδίως σὲ μακροσκελῆ σημειώματα…
Στόχος μου πάντα παραμένει τὸ νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι ὁ μοναδικός μας σωτήρας δὲν θὰ ἔλθῃ γιὰ νὰ μᾶς σώσῃ ἐπεὶ δὴ μᾶς ἠγάπησε ἤ μᾶς θαυμάζει ἤ τὸν ἔπνιξε ἡ ἀδικία ποὺ μᾶς πνίγει…
Ὁ κάθε σωτήρας, ἄλλοτε κακὸς κι ἄλλοτε …χειρότερος τοῦ κακοῦ, γιὰ νὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς σώσῃ θὰ ἀξιώσῃ πολλὰ ἀνταλλάγματα…
Ἀνταλλάγματα σὰν αὐτὰ ποὺ ἔδωσαν κάτι Κωλέττηδες καὶ κάτι Μαυροκορδάτοι, ἀπὸ ἀρχῆς γενέσεως τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν…
Ἄλλως τέ… δρόμους ἄνοιξαν αὐτοί… Δρόμους… Παράδειγμα πρὸς μίμησιν ἔγιναν… Ὄχι πρὸς ἀποφυγήν…
Καὶ ὅλοι οἱ ἐπόμενοι ἁπλῶς ἀκολουθοῦν… Συνέχεια →

Ἡ «Ἑλληνική Ἐπιχείρησις» τοῦ στάλιν (1937-1949)

πατῆστε στὴν εἰκόνα γιὰ νὰ διαβάσετε

Σᾶς παραθέτω τὸ σχόλιον ποὺ ἔκανα στὴν σελίδα τοῦ Βλάσση Ἀγτζίδη, ἐδῶ:

Κάθε φορὰ ποὺ διαβάζω (ξαναδιαβάζω γιὰ τὴν ἀκρίβεια, διότι τὰ τελευταῖα χρόνια πλέον ἀσχολοῦμαι μόνον μὲ αὐτά) τμήματα ἱστορίας ποὺ ἀφοροῦν σὲ γενοκτονίες, ὄχι μόνον τῆς φυλῆς μας, αἰσθάνομαι σὰν νὰ εἶμαι ὁ κάθε γενοκτονημένος, ὁ κάθε βιασμένος, ὁ κάθε διωχθής… Αἰσθάνομαι σὰν νὰ εἶμαι ἕνας ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς ποὺ χάθηκαν καὶ δὲν θὰ μάθουμε ποτὲ τὸ ποιοὶ ἦσαν, τὸ ἐὰν ἦσαν καλοὶ ἤ κακοὶ καὶ τὸ ἐὰν τοὺς ἐπέτρεπαν νὰ ζήσουν, τὸ ποῦ καὶ πῶς θὰ κατέληγαν. Συνέχεια →