Πόσες πολλὲς φορὲς τὸ ἔχουμε ἀκούσει…
Πόσο σπάνια τὸ ἐφαρμόζουμε…
Πόσο δύσκολο εἶναι νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τελικῶς μόνον ὅταν ἐμεῖς αἰσθανόμεθα πλήρεις, ὡς ἄτομα, θὰ μποροῦμε νὰ μοιρασθοῦμε μὲ τοὺς γύρω μας χαρά, ἀγάπη, συντροφικότητα… Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἀντι-εἰδήσεις 17 Δεκεμβρίου 2013.
Ἕνα γρήγορο σταχυολόγημα εἰδήσεων, μήπως καὶ δοῦμε πιὸ …ἀποστασιοποιημένα τὸν κόσμο μας!!!
παρ’ ὁλίγον …πολιτική!!!
- Τὸ Ἀντωνάκι τὰ συζήτησε μὲ τοὺς ἰατροὺς τοῦ ΕΟΠΥΥ.
(Πρὸ ἰδιωτικοποιήσεως τοῦ ΕΟΠΥΥ. Νὰ τὸ θυμόμαστε αὐτό…)
Τὰ εἶπαν λοιπὸν καὶ τὰ βρῆκαν…
Νὰ χαμόγελα ἀπὸ ἐδῶ, νὰ χαροῦλες ἀπὸ ἐκεῖ, νὰ κωλοτοῦμπες παρακάτω…
Τὸ ἔλυσαν τὸ θέμα… Στὰ λόγια τοὐλάχιστον…
Τὸ τὶ σημαίνει αὐτὸ γιὰ ἐμᾶς, δὲν μᾶς ἀφορᾶ…
Νὰ μὴν ξεχνᾶμε πὼς ἄλλο ἡ περίθαλψις τῶν ἀσθενῶν κι ἄλλο οἱ ἀπαιτήσεις τῶν ἰατρῶν.
Αὐτὰ οὐδέποτε συνταυτίζοντο…
Ἔχουν καὶ μίαν ἐπιβίωσιν νὰ φροντίσουν τὰ πιντιά…
Σιγὰ μὴν καὶ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ πόσοι κι ἐὰν θὰ ἐπιβιώσουν… Συνέχεια
Τὸ πιὸ σημαντικό μας μέλημα εἶναι νὰ νοιώθουμε καλά.
Ὅσοι ἄνθρωποι δὲν ἔχουν μάθει νὰ περνοῦν λίγο χρόνο μόνοι, μὲ τὸν ἑαυτό τους πάσχουν ἀπὸ στερητικὸ σύνδρομο προσωπικότητος. Τὰ συμπτώματα εἶναι μιὰ ὁλοένα αὐξανομένη δυσφορία, ἀπότομες ψυχολογικὲς μεταπτώσεις, χρονία κόπωσις καὶ κατάθλιψις. Ὅσοι ὑποφέρουν ἀπὸ αὐτὰ τὰ συμπτώματα ἀγωνίζονται μέσα σὲ ἔνα κενὸ κατεπιεσμένης ὀργῆς καὶ ἀπόγνωσης, ὅλη ἡμέρα καὶ καταλήγουν νὰ πέφτουν τὴν νύκτα στὸ κρεββάτι συναισθηματικὰ καὶ ψυχικὰ ἐξαντλημένοι, χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ κοιμηθοῦν καλά. Μὲ τὸ παραμικρὸ ξεσποῦν σὲ δάκρυα ἢ ἔχουν ἐκρήξεις θυμοῦ καὶ πολὺ γρήγορα οἱ σχέσεις τους, ἀλλὰ καὶ ἡ δουλειά τους, ἀρχίζουν νὰ περνοῦν κρίσι. Συνέχεια
Τώρα θὰ εἶχα φύγῃ γιὰ ἐργάτης στὴν Γερμανία…
Τὸ 2002 μὲ πλησίασε ἕνας ψαράς, φίλος, ἀπὸ τὴν Ἰθάκη, καὶ μοῦ εἶπε τὸ ἑξῆς: φίλε μου μὲ ἐπιδοτοῦν νὰ ἀποσύρω τὸ ψαροκάικό μου καὶ νὰ τὸ καταστρέψω. Τί νά κάνω;;; Συνέχεια
Ἡ φωτιὰ εἶναι τὸ ὅπλον τῶν ἀνάνδρων.
Μπορεῖ καὶ ἐγώ (ὁ πράος, ὁ γλυκύς, ὁ ἀνεκτικός), νὰ ἔχω πρὸς στιγμὴν τὴν ἐπιθυμίαν «νὰ τὸν δῶ κρεμασμένον». Καὶ κεῖνον καὶ ἄλλούς τινας…
Ὅμως, δύναμαι παραλλήλως νὰ ἐπισημάνω ὅτι, ἡ φωτιὰ εἶναι τὸ ὅπλον τῶν ἀνάνδρων καὶ τῶν χαμερπῶν, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, ὡς ἡ φωτιὰ τοῦ Κολοκοτρώνη πρὸ τοῦ Ἰμβραήμ, ἢ τοῦ Κουτούζωφ πρὸ τοῦ Ναπολέοντος.
Ἡ φωτιά -γενικῶς- εἶναι ὅπλον πρόστυχον, ἄθλιον ὡς ἐξαλεῖφον ΤΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ἑνὸς τόπου.
Ἡ φωτιὰ τῆς κατεχομένης Θεσσαλονίκης τοῦ 1917 ἐξηφάνισε τὴν ἰουδαϊκὴν μαρτυρίαν τῆς πόλεως, περισσότερον καὶ ἐκ τῆς σφαγῆς τῆς δευτέρας Κατοχῆς, τῆς Γερμανικῆς.
Ἡ φωτιὰ τῶν ἀλητῶν τοῦ Κεμάλ στὴν «Ἄπιστον Σμύρνην» ἐξηφάνισεν ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ πᾶσαν χριστιανικὴν μαρτυρίαν. Συνέχεια
Ἀν τί τῶν εἰδήσεων νά μάθουμε πῶς διαχωρίζονται ὁ …χρυσός ἀπό τόν τενεκέ;
Μία ἀκόμη νύκτα ἔφθασε…
Μία εὐκαιρία γιὰ νὰ ἀποφασίσουμε νὰ σβήσουμε τὴν τηλεόρασι, ἤ νὰ μὴν τὴν σβήσουμε…
Ἄν καὶ δὲν νομίζω πὼς αὐτὲς τὶς ἀποφάσεις μποροῦμε νὰ τὶς πάρουμε ὑπὸ τὸ κράτος τῶν ὑποδείξεων, παρὰ μόνον ἀπὸ δική μας ἀνάγκη, πάλι θὰ τολμήσω νὰ σᾶς προτείνω νὰ παρατήσετε τὴν τηλεόρασι… Κυρίως ὅμως τὶς εἰδήσεις… Συνέχεια
