«Μὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ κάποιος τόσον ἄφραγκος;».

«Μὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ κάποιος τόσον ἄφραγκος;».
Χαρώνειον ταχύδραμα.
Ἀπόδοσις κειμένου («μετάφρασις» διὰ «κάποιους» φιλολόγους μας), Φρεάντλης.

ΧΑΡΩΝ
ἀπόδος, ὦ κατάρατε, τὰ πορθμεῖα.
(Ξηλώσου συφοριασμένε καὶ δῶσε τὰ περατιάτικα). Συνέχεια →

Ἀν τί τῶν εἰδήσεων νά ἀπολαύσουμε ἕνα …ἔξυπνο, ἔξυπνο μοῦτρο;

Ἀν τί τῶν εἰδήσεων νά ἀπολαύσουμε ἕνα ...ἔξυπνο, ἔξυπνο μοῦτρο;Σαββατόβραδο ἀπόψε…
Κάποιοι δὲν ἔχουν τὴν οἰκονομικὴ δυνατότητα νὰ βγοῦν ἀπὸ τὰ σπίτια τους…
Κάποιοι ἄλλοι τὴν ἔχουν…
Κάποιοι θὰ στρωθοῦν ἐμπρὸς στὴν τηλεόρασι γιὰ νὰ χαζολογήσουν…
Κάποιοι ἄλλοι θὰ βρεθοῦν μὲ φίλους…
Ὅσοι ὅμως ἀποφασίσουν νὰ δοῦν εἰδήσεις, καλὸ θὰ ἦταν νὰ τὸ …ἀποφύγουν. Συνέχεια →

Ἡ θεωρία τῶν καταστροφῶν.

Ἡ θεωρία τῶν καταστροφῶν (catastrophe theory) παρὰ τὸ ἐντυπωσιακὸ –καὶ τόσο ἑλληνικό- ὄνομά της δὲν ἀσχολεῖται μόνο μὲ πραγματικὲς καταστροφές, ὅπως ἡ κατάρρευσις μιᾶς γεφύρας ἢ ἡ πτώσις μιᾶς αὐτοκρατορίας καὶ τὸ οἰκονομικὸ κράχ, ἀλλὰ καὶ μὲ διόλου ἀπειλητικὲς ἀλλαγὲς ὅπως τὸ παιχνίδισμα τῶν ἠλιακτίδων στὸν πυθμένα τῆς θαλάσσης ἢ τὸ σκάσιμο μιᾶς σαπουνόφουσκας.

Ἴσως θὰ ἦταν καλλίτερα να λεγόταν «θεωρία τῶν ἀσυνεχῶν ἀλλαγῶν», ἀλλὰ ἔτσι κανεὶς δὲ θὰ τῆς ἔδινε σημασία. Συνέχεια →

Τὸ κράτος μας εἶναι νεκρόν. Κάποιος νὰ τὸ θάψῃ.

Δημόσια σχολεῖα ἔκλεισαν, μὲ τὴν ῥητὴν προτροπὴν τῶν ἀλητῶν ποὺ ὑποδύονται τοὺς δασκάλους, πρὸς τὰ παιδιὰ νὰ πᾶνε νὰ ἑνωθοῦν μὲ τὰ «παιδιά».
Τὸ κράτος μας εἶναι νεκρόν. Κάποιος νὰ τὸ θάψῃ. Συνέχεια →

Κάποιος νὰ μᾶς προστατεύσῃ ἀπὸ τὰ …UFO!!!

γερμανικὸ δημιούργημα... γιὰ νὰ ξέρουμε δῆλα δὴ τὸ τὶ βλέπουμε...

γερμανικὸ δημιούργημα…
γιὰ νὰ ξέρουμε δῆλα δὴ τὸ τὶ βλέπουμε…

Μία μόνιμος κατάστασις στὸν πλανήτη μας, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, εἶναι ἡ ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἀναζητᾷ σωτῆρες, Μεσσίες καὶ λοιποὺς διασῶστες, ποὺ ὅμως εἴθισται νὰ εἶναι πολὺ δυνατότεροί του, ἱκανότεροί του κι ὁπωσδήποτε ἄτρωτοι. Ἀφῆστε δὲ ποὺ οὐδέποτε κατοικοῦν ἐντὸς τοῦ πλανήτου… (Ἤ κι ἐὰν τὸ κάνουν, τσακίζονται ἤ νὰ φύγουν ἤ νὰ …πεθάνουν καὶ νὰ μὴν ἀφήσουν σοβαροὺς κι ἀξιοπίστους μάρτυρες πίσω τους.)
Αὐτοὶ λοιπὸν οἱ σωτῆρες, Μεσσίες, διασῶστες εἶναι αὐτοὶ ποὺ θὰ κληθοῦν νὰ τὸν σώσουν στὴν δύσκολη στιγμή… Εἶναι οἰ προστάτες… Εἶναι τέλος πάντων ἡ ποθουμένη λύσις τῶν προβλημάτων του…
Ἤ ἄλλως, ἡ ἐλπίδα του… Καὶ δυστυχῶς, ὅπως ἔως τώρα ἔχουν ἐξελιχθῇ τὰ γεγονότα, καὶ ἡ κατάρα του… Συνέχεια →

Τά ὅπλα τῶν Σπαρτιατῶν ἦταν ἀπό ἀτσάλι;

Τὸ 1961 ὁ Ἀμερικανὸς  πυρηνικὸς φυσικὸς καὶ καθηγητὴς μεταλλουργίας δρ. Λάιλ Μπὸρς, πῆγε στὴν Σπαρτὴ καὶ πῆρε ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ ἀρχαιολόγους δείγματα ὀβολῶν ἀπὸ τὸ Ἡραῖον (ναὸ – θησαυροφυλάκιο τῆς ἀρχαίας Σπαρτῆς).

Τὰ ἀνέλυσε στὴν Ἀμερικὴ καὶ ἀπεφάνθη πὼς δεν ἤταν ἁπλῶς σίδηρος ἀλλὰ ἀτσάλι!!! Συνέχεια →