Ἡ κοινοτοπία τῆς …Κοινοτοπίας τοῦ κακοῦ.

«Τὰ εἰδεχθέστερα ἐγκλήματα τὰ διαπράττουν φυσιολογικοὶ ἄνθρωποι»
Χάνα Ἄρεντ

«Ἡ πολιτικὴ δὲν εἶναι ἡ τέχνη τοῦ ψεύδους, εἶναι ἡ τέχνη τῆς ἐλαχίστου ἀληθείας.»
Γελωτοποιὸς

Ψεύδομαι ἀσύστολα ὅταν γράφω μιὰν ἱστορία μυθοπλασίας. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ξέρει ὁ ἀναγνώστης, εἶναι μία κατὰ συνθήκη ἀπάτη.

Ὁ ἀναγνώστης θέλει νὰ ἐξαπατηθῇ καὶ ὄσο καλλίτερα τὸ κάνεις, τόσο περισσότερο τὸ ἀπολαμβάνει.

Εἶναι κατὰ κάποιο τρόπο σὰν μιὰ σχέσις σαδομαζοχιστικὴ -αὐτὴ τῆς τέχνης.

Ὅπως ὁ μαζοχιστὴς θέλει νὰ τὸν πονέσῃς ἔτσι καὶ ὁ ἀναγνώστης θέλει νὰ τὸν ἐξαπατήσῃς.

Ἂν τὰ καταφέρῃς καλά, θὰ σὲ ἀγαπήσῃ. Συνέχεια →

Ἐκατομμύρια, δισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια, τετράκις ἑκατομμύρια…

Τόσα ποὺ χάσαμε τὸν λογαριασμό…
Οὔτε νὰ ζαλιστοῦμε προλαβαίνουμε, μὲ τόσα λεφτά, διότι τὸν ὄγκο καὶ τὴν ἀξία τῶν χρημάτων αὐτῶν ἀδυνατοῦμε νὰ τὰ συνειδητοποιήσουμε…
Κι ἐφ΄ ὅσον ἀδυνατοῦμε νὰ τὰ συνειδητοποιήσουμε, τὸ μόνον ποὺ κάνουμε, ἀκούγοντας νὰ συζητοῦν κάποιοι γιὰ τέτοια ποσά, εἶναι νὰ παραμένουμε σιωπηλοὶ καὶ μὲ πολλὲς πολλὲς ἐλπίδες, κρεμασμένες ἐπάνω τους… Ἐλπίδες γιὰ διάσωσιν ἀναπτερωμένες…
Ὅμως πάντα δῆλα δή… Συνέχεια →

Ἡ Φύσις δὲν εἶναι ἀχόρταγος καὶ διέπεται ἀπὸ νόμους.

Εἶναι δικαία… Ἐκεῖ ποὺ ὀφείλει νὰ εἶναι δικαία…
Ὅμως δίκαιον ἀπὸ δίκαιον διαφέρει…
Ἄλλην αἴσθησιν δικαίου ἔχουν οἱ ἐλέφαντες κι ἄλλην τὰ φίδια…
Ἄλλην οἱ λέαινες κι ἄλλην οἱ φάλαινες.
Ἄλλην τὰ πουλιὰ κι ἄλλην οἱ ἀχινοί…
Ὅμως τὸ κάθε εἶδος, τὸ κάθε μικρὸ ἤ μεγάλο θαῦμα τῆς Φύσεως, σκοτώνει γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ κι ὄχι γιὰ νὰ σκοτώσῃ…
Τὸ μόνον ὄν στὸν πλανήτη ποὺ σκοτώνει γιὰ νὰ σκοτώσῃ εἶναι ὁ φερόμενος ὡς ἄνθρωπος… Συνέχεια →

Μᾶς μισοῦν λοιπόν τόσο πολύ;

Ἔχουν τόσο μῖσος οἱ ξένοι γιὰ τοὺς προγόνους μας ποὺ δὲν λέγεται:

Ὅ,τι ἑλληνικὸ ἀνακαλύπτουντὸ κρύβουν.
Γιὰ παράδειγμα… Εὑρέθη
μούμια στὴν Ἀμερικὴ μὲ ὁλόκληρο σύγγραμμα. Οἱ φωστῆρες ἔβγαλαν τὸ συμπέρασμα ὅτι εἶναι τῶν Ἐτρούσκων. Μέχρι ἐδῶ καλά.

Οἱ Ἐτροῦσκοι τώρα μᾶς λὲν ὅτι εἶναι λαὸς ὅ,τι δήποτε, Φοίνικες, Ἰταλοί, ὡς καὶ Ῥῶσσοι ἐκτὸς ἀπὸ Συνέχεια →

Ἕνας ἄρρωστος ἄνθρωπος (;;;).

Πρὸ μερικῶν ἐτῶν εἶχα ἕναν γείτονα …εἰσβολέα. 
Αὐτὸς λοιπόν, μικρούλης τότε, μόλις στὰ δέκα του χρόνια, κάθε μεσημέρι, μόλις οἱ γονεῖς του ἐξάπλωναν νὰ ξεκουρασθοῦν, ἔφευγε ἀπὸ τὸ σπίτι τους καὶ εἰσέβαλε στὸ δικό μας. (Κι ἐμεῖς ξαπλωμένοι ἤμασταν καὶ δὲν τὸν ἀντελαμβανόμεθα.)
Συνήθως ἐχώνετο στὸ …ψυγεῖο μου, πρὸ κειμένου νὰ ἀνακαλύψῃ κάποιαν λιχουδιά.
Συνέχεια →

Ἀντι-εἰδήσεις 8 Δεκεμβρίου 2013.

Δευτέρα χαρὰ γιὰ τὸ Ἀντωνάκι, μετὰ τὴν ψῆφο «ἐμπῖστοσύνης» ποὺ ἔλαβε.
Τόσες ἐπιτυχίες ὅμως μαζεμένες πῶς τίς ἀντέχει;

Ἕνα γρήγορο σταχυολόγημα εἰδήσεων, μήπως καὶ δοῦμε πιὸ …ἀποστασιοποιημένα τὸν κόσμο μας!!!

παρ’ ὁλίγον …πολιτική!!!

  • Μποροῦμε νὰ γίνουμε φυσιολογικὴ χώρα μὲ ἀνοικτὰ τὰ φτερά μας.
    Δὲν ξέρω τὶ λέτε ἐσεῖς…
    Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν γνωρίζω κάποια χώρα μὲ φτερά…
    Αὐτὸ λοιπὸν ἰσχυρίστηκε τὸ Ἀντωνάκι.
    Τώρα εἰδικῶς ποὺ μᾶς ἀπαρατᾶ, ἀρχίζει νὰ μοιράζει τὶς βλακεῖες, δεξιὰ κι ἀριστερά, σὰν καραμέλες.
    Τόσο …γκᾶ γκᾶ…
    Δὲν καταλαβαίνει πὼς κάνουμε τοὺς εὐπίστους… Δὲν εἴμαστε…  Συνέχεια →