Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη

Δὲν εἶναι ὅπως ἀκριβῶς φαίνονται οἱ γαλλογερμανικὲς σχέσεις

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μὲ βάση τὶς τελευταῖες ἐξελίξεις, ἡ Μέρκελ ἔπαυσε νὰ εἶναι ἡ ἐλπὶς τῶν «λογικῶν» αὐτῆς τῆς χώρας, αὐτὴ ποὺ θὰ μᾶς ἔσωζε μέσῳ τῶν μνημονίων καὶ τῆς καθάρσεως. Τώρα δὲν θέλουμε οὔτε νὰ τὴν βλέπουμε.

Ἀντιθέτως, ὁ ἥρως τῆς ἡμέρας εἶναι ὁ Μακρόν, ὁ ἡγέτης ποὺ ἀντιτίθεται συνολικὰ στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Γερμανίας, ὁ ἄνθρωπος ποὺ εἶναι πάντα μὲ τὸ μέρος μας. Τέλεια μέχρι ἐδῶ. Συνέχεια →

Σάπιο ἔως τὸ μεδούλι (κι ἀκόμη παραμέσα…!!!)

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Σαπίλα παντοῦ… Σαπίλα ποὺ διαρκῶς ἐξαπλώνεται… Σαπίλα ποὺ ἔφερε γάγγραινες καὶ αὐτὲς ἄλλες γάγγραινες ἀλλὰ ὅσο δὲν ἀποκόπτονται τὰ σαπισμένα «ὄργανα», τόσο αὐτὲς ἐπιφέρουν νέες μολύνσεις, νέες σαπίλες καὶ νέες γάγγραινες… Κάτι πεθαίνει ἀλλὰ ἀρνούμεθα νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε… Κάτι πεθαίνει κι ἐὰν δὲν ἀντιδράσουμε θὰ μᾶς παρασύρη στὸ τέλος του… Κάτι πεθαίνει καὶ ἡ μπόχα του μᾶς πνίγει, ἀλλὰ παραμένουμε ἀδρανεῖς, μουδιασμένοι καὶ ἄτολμοι… Συνέχεια →

Φαναγορ(ε)ία

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἡ ἑλληνικὴ πόλις Φαναγορία στὴν Μαύρη Θάλασσα

Ὅπως ἀναφέρει ἡ συγγραφεὺς Ἁγιάτις Μπενάρδου, στὴν Ἐγκυκλοπαίδεια τοῦ Ἱδρύματος Μείζονος Ἑλληνισμοῦ γιὰ τὸν Εὔξεινο Πόντο, ἡ Φαναγορεία ἱδρύθη στὰ μέσα τοῦ 6ου αἰῶνος π.Χ. ἀπὸ κατοίκους τῶν Ἀβδήρων καὶ ἀπετέλεσε τὴν μεγαλυτέρα σὲ ἔκταση ἑλληνικὴ ἀποικία στὴν περιοχή. Παρ’ ὅ,τι οἱ ἀναφορὲς στὶς γραπτὲς πηγὲς δὲν εἶναι πολλές, τόσο ὁ Ἐκαταῖος ὁ Μιλήσιος ὅσο καὶ ὁ Στράβων ἀνεφέρθησαν στὴν τοποθεσία καὶ τὴν ἐμπορικὴ δραστηριότητά της. Συνέχεια →

Διαρκῶς διακοπευόμενες οἱ διῳρισμένες «κουδουνίστρες»…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ἄχρηστα, ἀνίκανα καὶ διῳρισμένα ἦσαν πάντοτε, τὰ κάθε λογῆς κουδουνισμένα. Ἐμεῖς οὐδέποτε ἐκλέγουμε, διότι ἔχουν πρό-ἐγκριθῆ, τοποθετηθῆ στὶς κατάλληλες θέσεις κι ἐμεῖς …«ἐπιλέγουμε» (λέει) μία δική τους μαριονέτα, κατὰ τὰ ἄλλα δημοκρατικῶς.

Αὐτὰ λοιπὸν τὰ νούμερα, τὰ ἀλληλοδιαπλεκόμενα, ποὺ οὐδέποτε ἐννοοῦν τὶς δικές μας ἀνάγκες, μὰ καὶ γενικότερα κάθε περὶ κοινοῦ Δικαίου αἴσθημα, ὡς ἄχρηστα κι ἀνίκανα, τὸ μόνον ποὺ δύνανται νὰ πράξουν, ὅταν τοποθετῶνται σὲ θέσεις ἐξουσίας, εἶναι …διακοπές. Ὄχι ὅμως ὁποιεσδήποτε διακοπές, ἀλλὰ διακοπὲς διαρκείας. Κάπου κάπου δὲ ἐμφανίζονται καὶ στὰ γραφεία τους, ἴσα γιὰ νὰ μᾶς …παραπλανήσουν.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς παραμένουν διαρκῶς, δίχως …ἀντικείμενον ἐργασιῶν. Τί νά κάνουν; Τόσο χρῆμα μαζεύουν καὶ κάπου πρέπει νὰ τὸ σπαταλήσουν.  Ἔτσι λοιπὸν ἤ θὰ κάνουν διακοπὲς ἢ …χαβαλέ, ἐνίοτε μαζύ μας.

Συνέχεια →