Γιὰ νὰ μποροῦν τὰ πιντιὰ καὶ νὰ εἰσπράττουν ἀπὸ πολλὲς πλευρὲς μά, κυρίως, νὰ μποροῦν νὰ …μεταπηδήσουν, ἐὰν ἀπαιτηθῇ, σὲ …«ἀντίθετες» παρατάξεις. Τί «ἀντίθετες» δῆλα δή; Προβατο-προβιὲς ἀλλάζουν μόνον σὲ χρώματα καὶ οὐδέποτε στὸ εἶδος τοῦ …λύκου ποὺ τὶς φορᾶ.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς εἶναι λίγοι καὶ σὰν τόσοι λίγοι πρέπει, ἐνίοτε, νὰ καλύπτουν ὅλα τὰ γοῦστα, μὰ καὶ ὅλες τὶς θέσεις ἐλέγχου.
Δίπορτα λοιπόν, τοὐλάχιστον, ἔχουν ἅπαντες ὅσοι εὑρίσκονται σὲ «θέσεις-κλειδιά», διαθέτοντας στοιχειώδεις βαθμοὺς εὐφυΐας καί, πρὸς τοῦτον, ἐκτὸς τοῦ ὄτι παραμένουν εἰς τὸ ἀπυρόβλητον, ἐπιτυγχάνουν παραλλήλως νὰ δροῦν σὰν …πανταχοῦ παρόντες, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐφαρμόζουν κυριολεκτικῶς τό: «καὶ μὲ τὸν ἀρχιφύλαξ καὶ μὲ τὸν χωροφύλαξ». Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά δοῦμε ἐάν πίσω μας ἔχουμε ἕναν …σατανᾶ; (ἀναδημοσίευσις)
Ἐν τάξει… ἀπὸ μόνη της ἡ λέξις σατανᾶς μοῦ φέρνει γέλια…
Μὰ ἐπίσης γέλια μοῦ φέρνει καὶ κάθε ἑλληνικὴ ταινία, καλὴ ἤ κακή, βοηθῶντας μὲ νὰ χαλαρώσω, νὰ ἡρεμήσω καὶ νὰ ξεφύγω ἀπὸ τὴν καθημερινότητα…
Μὲ τὶς εἰδήσεις δέ, ἰδίως τὶς βραδυνές, ἔχω μίαν τόσο μεγάλη ἀπέχθεια, ποὺ τελικῶς θεωρῶ πὼς μία Συνέχεια
Ὑπάρχουν καί οἱ Ἀλβανοί;
«Οἱ Ἀλβανοὶ εἶναι τόσο ὑποανάπτυκτοι, ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν οὐρές.» Συνέχεια
Ἴδιες θέσεις διαφορετικὲς …«ἰδεολογίες»!!!
Ὡς «Δούρειος Ἵππος» δροῦσε (καὶ δρᾶ) ἡ ΕΥΠ…
Ὅταν ἐπὶ δικτατορίας διῳρίζετο ὁ μπαμπινιώτης, ποὺ σήμερα θεωρεῖται ὁ κατ’ ἐξοχὴν …«γλωσσολόγος» στὴν χώρα μας, οὐδεὶς ὑποψιάζετο τὴν πορεία του. Παρ΄ ὅλα αὐτά, ἂν καὶ μᾶλλον …σιωπηλός, ἐπέτυχε νὰ συμβάλῃ τὰ μέγιστα στὸ νὰ ἀποδιαλυθῇ ἡ ὁποία, ἐναπομείνασα, ἑλληνοκεντρικὴ παιδεία. (Προσοχή, προσοχή…!!! Δὲν ἐννοῶ ἑλληνοχριστιανική, ἀλλὰ ἑλληνοκεντρική, στὸν ἐλάχιστο ἀλλοτινό της βαθμό…!!!)
Συνέχεια
Χρήσιμοι ἤ περιττοί χαραμοφάηδες;
Σὲ μία γελοιογραφία τοῦ Δημήτρη Χαντζοπούλου ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, δύο φιγοῦρες, ποὺ ἀπὸ τὰ λόγια τους συμπεραίνουμε ὅτι πρόκειται γιὰ δημοσίους ὑπαλλήλους, συνομιλοῦν γιὰ τὸ φλέγον (τότε) θέμα τῆς ἐπικειμένου ἀξιολογήσεως στὸ Δημόσιο. Εἶναι ἀραχτοὶ στὶς καρέκλες τους, τὰ πόδια ἁπλωμένα νὰ ἀναπαύονται σὲ ἄλλες καρέκλες. Λέει ὁ ἕνας: «φοβᾶμαι τώρα μὲ τὴν ἀξιολόγηση μήπως μᾶς βγάλουν ἀχρήστους». Καὶ ἀπαντᾶ ὁ ἄλλος: «Αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτα· ἐγὼ φοβᾶμαι μήπως ἀξιολογηθοῦμε καὶ εὑρεθοῦμε ἱκανοί».
