Ἐπαναλαμβάνομαι… καὶ ἴσως νὰ καταντῶ κουραστική…
Ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ σβήσουμε τὶς τηλεοράσεις μας, τότε προτιμότερον εἶναι, ἀν τὶ τῶν δελτίων εἰδήσεων νὰ καταπιαστοῦμε μὲ μίαν ἑλληνικὴ ταινία… Ὁποιαδήποτε… Δὲν ἔχει σημασία… Ἀκόμη κι αὐτὲς μὲ τὸ μαῦρο κι ἄραχνο κλᾶμα, εἶναι πολὺ καλλίτερες ἀπὸ τὸ νὰ δοῦμε εἰδήσεις… Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ξεσκισμένες σημαῖες
Αὐτὴ εἶναι ἡ εἰκόνα σήμερα ἔξω ἀπὸ τὴν Κεντρικὴ Δημοτικὴ Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης.
Μία εἰκόνα χίλιες λέξεις.
Σκισμένη καὶ κουρελιασμένη κυματίζει «γεμάτη ντροπὴ» ἡ Ἑλληνικὴ σημαία. Καὶ δὲν εἶναι ἡ μοναδικὴ περίπτωσις. Συνέχεια
Φθάνει νὰ μὴ …κουράζονται τὰ παιδιά!!!
Σύγχρονα ἐκπαιδευτικὰ συστήματα,
γνωστὰ καὶ ὡς:
Φύσει ἀριστερὸς κατὰ τὸ φύσει …βλάξ!!!
Ἤ φύσει κοντός… Ἤ φύσει λεπτός…
Αὐτὴν τὴν κουβέντα, τὸ «ἐμεῖς εἴμαστε φύσει ἀριστεροί», πρὸ ἐτῶν, μοῦ τὴν εἶπε δασκαλάκος κουκουρούκου.
Ὅταν προσεπάθησα, πνίγοντας τὴν ὀργή μου μὰ καὶ τὸ γέλιο μου, νὰ τοῦ ἐξηγήσω πὼς τὸ «φύσει» σημαίνει κάτι τελείως διαφορετικὸ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ εὐαγγελίζετο, μὲ ἕνα ἠλίθιο χαμόγελο, γιὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν βλακώδη (μά, κυρίως, ἀνήθικο) ἀγραμματοσύνη του (ἂν καὶ δάσκαλος, κατὰ πῶς ἐδήλωνε), κατάλαβα πὼς δὲν μᾶς φταίει κάτι ἄλλο γιὰ τὰ δεινά μας, παρὰ μόνον ἡ ἀτομική μας παραίτησις ἀπὸ τὸ αὐτονόητον: τὴν αὐτογνωσία καὶ τὴν τὴν αὐτό-πεπαίδευσιν. Ὅσο περισσότερο «κλωσσᾶμε» τὸ (κατὰ τὰ δικά μας μυαλὰ) «φύσει» τὸ μόνον ποὺ ἐπιτυγχάνουμε εἶναι νὰ προσπασθοῦμε, ἐναγωνίως, νὰ ἀποκρύψουμε τὸ φύσει βλακῶδες μας καὶ τὸ φύσει ὀλίγιστόν μας καὶ τὸ φύσει ἀνεπαρκές μας. Συνέχεια
Χρήσιμοι ἠλίθιοι οἱ σχεδιαστὲς τῶν μεγαλυτέρων ἐγκλημάτων κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητος
Τὰ χειρότερα ἐγκλήματα σὲ βάρος τῆς ἀνθρωπότητος δὲν τὰ σχεδίασαν δαιμονικὰ τέρατα.
Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά συναναστραφοῦμε καλλίτερα μέ ἕναν Ἀριστοτέλη …ἐπιπόλαιον; (ἀναδημοσίευσις)
Εἰδήσεις πάλι ἀπόψε ἐμπρός μας…
Τί θά κάνουμε;
Θά τίς δοῦμε ἤ θά τίς ἀποφύγουμε; Συνέχεια