Ἡ κατοικία τοῦ Ἰωάννου Καποδίστρια στὴν Γενεύη, στὸν ἀριθμὸ 10 τῆς Rue de l’Hotel de Ville (Ὁδὸς Δημαρχείου), εἶναι τόσο ἁπλῆ, ὅσο ἁπλὸς ἦταν καὶ ὁ ἴδιος. 
Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ὁ γάμος εἶναι ῥῆμα κι ὄχι οὐσιαστικό!
Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι βλέπουν τὸν γάμο σὰν ἀπόκτημα καὶ σὰν ἕνα ἀπάνεμο λιμάνι γιὰ νὰ ἀράξουν.
Καὶ ἔτσι ἡ μόνιμη σχέσις γίνεται γιὰ ἐκείνους κάτι ποὺ πρέπει νὰ ἀποκτήσουν γιὰ νὰ νοιώσουν σιγουριὰ καὶ βεβαιότητα. Ἀλλὰ ὅταν τὸ κάνουν αὐτὸ μετὰ ἀπὸ λίγο ἀρχίζουν νὰ θεωροῦν τὸν ἄλλον δεδομένο, σταματοῦν νὰ δίνουν χρόνο καὶ ἐνέργεια, σταματοῦν νὰ τροφοδοτοοῦν τὴν σχέση αὐτὴ μὲ τὴν ἀπαραίτητη σπίθα τῆς γοητείας…
Συνέχεια
Γιὰ φτύσιμο…
Δέκα ἡμέρες ἄταφος ἕνας νεκρός…
Ἐπειδὴ ἔτσι τὸ θέλει ἡ πρεζοχώρα…
- Φτύνω στὰ μοῦτρα σου Ἑβραιώπη τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ τῆς ἀλληλεγγύης.
- Φτύνω στὰ μοῦτρα σου ΟΗΕ ὑποχείριο, καὶ Ἁρμοστεῖες ὑποκινούμενες. Συνέχεια
Ἀν τί τῶν εἰδήσεων νά προτείνω τήν …Χριστίνα; (ἀναδημοσίευσις)
Ἀγαπημένη ταινία…
Τρυφερή, νοσταλγική, ἀπολαυστική… Δίχως κάτι γιὰ νὰ κουράζῃ ἤ νὰ προβληματίζῃ, μὰ πάντα ὅμως κρύβει στὸ βάθος της τὴν πεπαίδευσι…
Μαζὺ μὲ κάποιες ἄλλες, ἐκείνης τῆς ἐποχῆς ταινίες, θεωρῶ πὼς ἴσως εἶναι ἀπὸ τὶς καλλίτερες στὸ εἶδος τους. Συνέχεια
Δικαιούμεθα νά ξεχάσουμε;
Λίγες μόλις ἡμέρες πρὶν ἕνα παλληκάρι, ἕνας λεβέντης, ἔπεσε ἀπὸ πυρὰ τῆς ἀλβανικῆς ΜΑΦΙΑΣ* νεκρὸ κάπου ἐκεῖ, στὰ βόρειά μας σύνορα, ὅπου ἡ ἑλληνικὴ γῆ, ἐδῶ καὶ αἰῶνες, βάφεται διαρκῶς ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς Ἐλευθερίας.
Μία περιοχὴ λησμονημένη καὶ ἐγκαταλελειμμένη, ἰδίως ἀπὸ ἐμᾶς, τὰ ἀδέλφια τῶν ἐκεῖ διαβιούντων.
Ἡ ἐν λόγῳ εἰκόνα εἶναι δημιούργημα τοῦ Σπυρίδωνος Ζαχαροπούλου εἰδικῶς γιὰ τὸν Κωνσταντῖνο Κατσίφα.
Ἐλήφθη δὲ ἀπὸ τὸν φίλο Ἰωάννη Γιαννάκενα.
Ἀν τί τῶν εἰδήσεων νά προτείνω τόν …Φανούρη; (ἀναδημοσίευσις)
Γιὰ νὰ μὴν ἐπαναλαμβάνομαι, ἄς διαβάσετε τὴν χθεσινή μας ἀνάρτησι, μὲ τίτλο: