
Σήμερα θὰ ἐπαναληφθοῦμε, διότι ἡ ἡμέρα αὐτή, παραμονὴ τῆς «μεγάλης αὐτῆς ἐπετείου» τῆς ἐξαπατήσεως τοῦ Ἔθνους μας, ἔχει λάβη διαστάσεις αἰσχρότητος καὶ χυδαιότητος. Καλὸ εἶναι νὰ ἐπιλέξουμε, ἐπὶ τέλους, σὲ ποιὰν …βάρκα θὰ σταθοῦμε. Στήν …βάρκα τῆς ἀληθείας, καὶ τελικῶς τῆς Ἐλευθερίας, ἤ στήν …βάρκα τοῦ ψεύδους καί τῆς δουλοποιήσεώς μας;
Συνέχεια
Ἡ περιφρόνησις καὶ ἡ ἐχθρότης πρὸς τὴν ἰδιοκτησία τοῦ νεοελληνικοῦ σοσιαλιστικοῦ μορφώματος καὶ δὴ αὐτοῦ ποὺ προέκυψε ἀπὸ τὸ ἀπαράδεκτο σοσιαλιστικὸ Σύνταγμα τοῦ 1975 (τὸ προοδευτικότερο τῆς Εὐρώπης, ὅπως ὑπερηφανεύονται οἱ «ἐθναρχικοί» κομπλεξικοὶ δεξιοί), δὲν μπορεῖ νὰ ἀποτυπωθῇ χαρακτηριστικότερα ἀπὸ τὴν ὕπαρξη τῆς πολεοδομίας καί, φεῦ, τῆς «ἀρχιτεκτονικῆς ἐπιτροπῆς».
Ἔτσι λέν, ἔτσι «ἀποδεικνύουν» μέσῳ τῆς μαγειρευτολογιστικῆς.