…μὲ ὁποιοδήποτε πρόσχημα.
…μὲ ὁποιαδήποτε δικαιολογία…
…ἔτσι, γιὰ νὰ μὴ ξεμένουμε ἀπὸ …«ἐνδιαφέροντα»!!!
Βγῆκε, λέει, ὁ καρανίκας καὶ διεφήμιζε τὶς περιβαλλοντικὲς καταστροφὲς ποὺ ἔχει προκαλέσῃ ἡ «ἐπένδυσις» στὶς Σκουριές. Καί, ξαφνικά, ἀπὸ τὸ πουθενά, ἅπαντες, γνῶστες καὶ μή, ἀναπαρήγαγαν ἀμέτρητες, μεταξύ τους, …ἀσυναρτησίες…: Συνέχεια
Δημητρίτσι Βισαλτίας Σεῤῥῶν.
Ἕνα ἀκόμη μαρτυρικὸ χωριὸ τῆς Μακεδονίας, ποὺ ὑπέφερε ἀνθρώπινα θύματα καὶ καταστροφὲς ἀπὸ Βουλγάρους, ΕΛΑΣίτες καὶ ἀντάρτες τοῦ λεγομένου ΔΣΕ!
Συνέχεια
Μπλᾶ μπλᾶ Ντιμοκρατί…
Μπλᾶ, μπλᾶ Χιστουάρ…
Μπλᾶ μπλᾶ φρικασὲ ἒ γιουβετσί…
Πολλὲς φορὲς ἔχω τοποθετηθῇ προσωπικῶς γιὰ τὸ θέμα τῶν ὁπαδῶν. Γενικῶς τῶν ὁπαδῶν, ἀνεξαρτήτως «ἰδεολογικοῦ» ὑποβάθρου καὶ βιτρίνας. τοὺς θεωρῶ ἐν δυνάμει τραμπούκους (ἐὰν ὄχι τραμπούκους σκέτο) καὶ κατ’ ἐπέκτασιν ἐξαιρετικὰ ἐπικινδύνους γιὰ τὶς κοινωνικὲς ἰσοῤῥοπίες. Συνήθως μποροῦν νὰ διαβιοῦν γύρω μας σὲ ἐν ὑπνώσει καταστάσεις, ἀλλὰ μὲ μίαν ἁπλῆ ἀφορμή, ὄχι ἀπαραιτήτως σημαντική, νὰ μετατραποῦν σὲ σαρωτικὲς μάζες ἐκκαθαριστῶν. Καί, ἀπὸ ἐκεῖνη τὴν ἀφορμή, τὴν ἴσως καὶ ἀσήμαντον, δὲν εἶναι πολὺ μακρυὰ ἡ ἄλλη στιγμὴ ποὺ θὰ καννιβαλίζουν. Καὶ εἶναι πολλοὶ ὅλοι αὐτοί, ἀλλὰ ἀγνοῶ τὸν συνολικό τους ἀριθμός. Ὁπωσδήποτε ὅμως ἱκανοὶ νὰ μετατρέψουν σὲ κολαστήριο τὸν κόσμο μας
Συνέχεια
Ὁ Πλάτων εἶπε:
«Ἡ Ὑπερβολή, σὲ κάθε πράγμα, φέρνει τὴν μετάπτωση στὴν ἀντίθετο ὑπερβολή»!!!
Τελευταία, οἱ ῥεβανσιστικές, ἀνιστόρητες καὶ προσβλητικὲς πράξεις τῶν ἀριστερῶν καὶ τῶν συνοδοιπόρων τους, πρὸς τὰ ἀθῷα τοὺς θύματα τοῦ 1943-49, αὐξάνονται καθημερινῶ. Γιατὶ ἀθῴα θύματα ἦσαν οἱ χιλιάδες ἄμαχοι ποὺ ἐσφαγιάσθησαν ὡς «ἀντιδραστικοί» τὸ 1943-44, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ στρατιῶτες τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, ποὺ ὑπηρετοῦσαν τὴν θητεία τους τὸ 1946-49 καὶ ἔχασαν τὴν ζωή τους ἢ ἐβασανίσθησαν, πολεμώντας τοὺς ἀντάρτες τοῦ λεβομένου ΔΣΕ.
Ἂν ἐρωτήσῃς ὁποιανδήποτε σύγχρονη κοπέλλα: «τί θέλεις νά γίνῃς ὅταν μεγαλώσῃς;» – οὐδὲ μία πρόκειται νὰ σοῦ ἀπαντήσῃ σύζυγος καὶ μητέρα. Μία φοιτήτρια πλέον δὲν προβλέπεται νὰ παντρευθῇ πρὶν νὰ τελειώσῃ τὶς σπουδές της, ἡ καριέρα πάντα προηγεῖται. Ἡ οἰκογένεια δὲν θεωρεῖται ἀρκετὰ φιλόδοξο ὄνειρο γιὰ μίαν κοπέλλα. Εἰδικὰ ὁ ῥόλος τῆς νοικοκυρᾶς θεωρεῖται ὅ,τι πιὸ ὑποτιμητικό. Ἀντιθέτως, τὸ νὰ φέρεται ἡ γυναῖκα σὰν ἄνδρας (σεξουαλικὰ ἐπιθετική, ἀνόητες κοκκορομαχίες), νὰ μιλάει σὰν ἄνδρας («μαλάκα», «στ’ ἀρχίδι@ μου») καὶ να σκέφτεται σὰν ἄνδρας (μὲ δῆθεν βαθεῖς στοχασμούς, ἀντὶ γιὰ τὸ γυναικεῖο ἔνστικτο, ποὺ τὴν κάνει καὶ καλλίτερο κριτή χαρακτήρων) εἶναι ἔνδειξις ἀπελευθερώσεως. Ὡστόσο, δὲν νομίζω νὰ ὑπάρχῃ κάτι πιὸ ὑποτιμητικὸ γιὰ μίαν γυναῖκα ἀπὸ τὸ νὰ φέρεται σὰν ἄνδρας. Συνέχεια
