Φτώχεια τῆς Γῆς μας, ὁ Πλοῦτος τῆς Ζωῆς μας

Οὐδεὶς Ἕλλην ἐσκοτίσθη γιὰ τήν φτώχεια τῆς γῆς του. Τὴν γλέντησε τούτη τὴν φτώχεια. Στὴν μεγάλη, τὴν δυνατὴ Ἀθηναϊκὴ Δημοκρατία, τότε τόν χρυσὸ καιρό της, οἱ «ἐλεύθεροι πολίτες» πέρναγαν κοτσάνι μὲ φακή, κρασάκι καὶ κριθαρένιο ψωμί. Ἀραιὴ καί ἑορταστικὴ ἦταν ἡ καλοφαγία. Τὸ μόνο ποὺ δούλευε ἄφθονα καὶ πληθωρικὰ ἦταν «ὁ νοῦς», ἡ σκέψις, τὸ πνεῦμα. Καὶ τὸ ἀνδριλίκι, ποὺ ἀντιμετώπιζε νικηφόρα ὀρδὲς ἀπὸ Ἀσιάτες ἐπιδρομεῖς, σὲ δυσαναλόγους ἀλλὰ νικηφόρους ἀγῶνες. Συνέχεια →

Δὲν θὰ γινόμασταν ὅμως …Βουλγαρία!!!

Στὴν ἀρχὴ τῆς κρίσεως ἡ κυριάρχος ἀπόφανσις, ἦταν: «ε, δὲν θὰ γίνουμε Βουλγαρία».

Ἦταν τόση ἡ ἄγνοια γιὰ τὸ τί εἶχε πραγματικὰ συμβεῖ, τόση ἡ βεβαιότης ὅτι εἴμαστε πλέον ὑψηλά, ὡς ὁ λαὸς ποὺ «κατεξιώθη καὶ ἀνήκει στὸν σκληρὸ πυρήνα τῆς Εὐρώπης», τόση ἡ ξιπασιὰ ἀπέναντι στοὺς κατωτέρους γείτονές μας, ποὺ θὰ ἀνεχόμασταν πολλά, ἀλλὰ ὄχι δὰ καὶ νὰ γίνουμε, ἐμεῖς οἱ ἄρχοντες, ἡ βαρειὰ ἀριστοκρατία τῶν Βαλκανίων, Βουλγαρία. Καὶ γιὰ νὰ μὴ γίνουμε Βουλγαρία μὲ τίποτα ἀποκοτιές, δώσαμε στὰ γρήγορα ἄφεσι στὴν ἀλητεία ποὺ μᾶς κατήντησε στὴν χρεωκοπία καὶ τῆς ἀναθέσαμε νὰ συνεχίσῃ νὰ μᾶς κυβερνᾷ γιὰ νὰ μᾶς σώσῃ.
Συνέχεια →

Χρεωκοπεῖ καί ἡ «ΑΒ Βασιλόπουλος»;

Συῤῥικνώνεται ἡ ΑΒ Βασιλόπουλος;;;;;

Στὰ π@πάρια μας!!!!!!

Να πᾶνε ὅπου στα τσακίδια θέλουν!!!

Ἡ κήρυξις δέ, πτωχεύσεως, ἔχει ἐξελιχθεῖ σὲ μία ἄκρως ἐπικερδὴς «μπίζνα», γιὰ κάθε καρχαρία.

Δεῖτε τζίρο τῶν τεσσάρων τελευταίων ἐτῶν, κατ΄ ἔτος, γιὰ νὰ καταλάβετε, ποιὸς δουλεύει ποιόν!!!
Συνέχεια →

Λεπέν ἤ Ἡνωμένη Εὐρώπη;

Ὅταν εἴχαμε τὶς ἐκλογὲς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, μεταξὺ Τρᾶμπ καὶ Κίλλαρυ, ὑπῆρξαν ἀρκετὲς ἀποχρῶσες ἐνδείξεις ποὺ ὁδηγγοῦσαν κάποιους παρατηρητὲς στὸ νὰ ἐκτιμήσουν πώς, παρὰ τὶς ἀντίθετες προβλέψεις, ὑπῆρχαν σοβαρὲς πιθανότητες νὰ ἐκλεγῇ ὁ Τρᾶμπ. Συνέχεια →

Ζήτουλες λουφέδων

Ἡ πρώτη ἀναγνώρισις (καὶ ἴσως ἡ οὐσιαστικοτέρα) τοῦ νεοελληνικοῦ μορφώματος ἔγινε ἀπὸ τὸν Ἄγγλο ἐπενδυτὴ μὲ τὴν χορήγησι τοῦ πρώτου δανείου. Συνέχεια →

Βουλγαρικὲς εὐκαιρίες …ἐργασίας!!!

Μὴν γελάσετε, ἀλλὰ εἶναι ἀληθινό.

Ἕως πέρυσι ἐρχόταν στὸ σπίτι, κάθε ἑβδομάδα ἢ 15 κάθε ἡμέρες, μία πολὺ καλὴ γυναῖκα ἀπὸ τὴν Βουλγαρία, ἡ Γκαμπριέλα καὶ βοηθοῦσε στὴν καθαριότητα.
Ἐξαιρετικὴ καὶ ἔμπιστη, καθὼς μοῦ τὴν εἶχε συστήση ὁ φίλος  ……., ὁ Νῖκος ********.
Συνέχεια →