
Γράφεται ὅτι τὸ νόμισμα τοῦ Ἀλεξάνδρου (1), ἐκόπη στὴν Ἄστιβο ἢ στὸ Δαμάστιον τῆς Παιονίας καὶ αὐτὸ γιατί ὁ τρόπος γραφῆς εἶναι πανομοιότυπος μὲ αὐτὸν τῶν νομισμάτων τοῦ Αὐδωλέοντος (2). Συνέχεια

Γράφεται ὅτι τὸ νόμισμα τοῦ Ἀλεξάνδρου (1), ἐκόπη στὴν Ἄστιβο ἢ στὸ Δαμάστιον τῆς Παιονίας καὶ αὐτὸ γιατί ὁ τρόπος γραφῆς εἶναι πανομοιότυπος μὲ αὐτὸν τῶν νομισμάτων τοῦ Αὐδωλέοντος (2). Συνέχεια
Φανατικοί, ἀμετακίνητοι, ἀδιαπραγμάτευτοι…
Δίχως νὰ ἀμφισβητοῦν τὶς παπαρολογίες του καὶ μὲ σαφὴ ἐμμονὴ στὴν …παραμυθολογία, τὴν ὁποίαν, ἐπὶ πλέον, διατυμπανίζουν ὡς «μόνη καὶ ἀδιαπραγμάτευον ἀλήθεια»…
Ἀρνοῦνται τὶς συζητήσεις, ἀρνοῦνται τὶς ἀποδείξεις (ποὺ ἀκυρώνουν μία πρὸς μία τὶς κοτσάνες τους) καὶ ἐπὶ πλέον ἀπειλοῦν, μὲ κάθε εὐκαιρία, ὅσους τολμοῦν νὰ ὑψώσουν φωνὴ κι ἀνάστημα, ἀρνούμενοι νὰ συνεργήσουν στὸ ἐθνικὸ αὐτὸ ἔγκλημα. Συνέχεια
Τὸ πρόβλημά μου εἶναι ἕνα καὶ μοναδικό, ὡς πρὸς τὴν ἐπιθετικότητα τῶν μογγόλων.
Δὲν φοβᾶμαι, σὲ ὁποιανδήποτε περίπτωση, τὸν στρατό τους. Ἰσα – ἴσα, ποὺ παρακαλῶ ὅτι εἶναι νὰ συμβῇ νὰ συμβῇ ἐδῶ καὶ τώρα, ποὺ τοὺς «ἔχουμε» καὶ ὄχι ὕστερα ἀπὸ δύο-τρία χρόνια, ποὺ ὁ στρατιωτικὸς ἐξοπλισμὸς τῶν μογγόλων θὰ εἶναι ἔτη φωτὸς ἐμπρός μας… Συνέχεια
Ἀπὸ τὴν μία ἀκοῦμε γιὰ τὴν δραχμή…
…κι ἀπὸ τὴν ἄλλην γιὰ τὸ εὐρῶ… Συνέχεια
Εἴπαμε λοιπόν, ὡς λαός, νὰ …«ψηφίσουμε» τὴν Α΄ καὶ Β΄ «φορὰ ἀριστερά», πρὸ κειμένου νὰ δοῦμε στὴν πρᾶξιν τὸ τὶ σημαίνει καὶ ὁ πραγματικὸς σοσιαλισμός. (Κομμουνισμὸς εἶναι, ἀλλὰ κάποιοι ἀρνοῦνται, ἀκόμη, νὰ τὸ συνειδητοποιήσουν…!!!)
Ὄχι ὁ …«χαϊδευτικός» καὶ προπαρασκευαστικὸς (τύπου μΠατΣοΚ καὶ ΝουΔουλάρας), ἀλλὰ ὁ σκληροπυρηνικός, ὁ ὁλοκληρωτικός, ὁ δίχως ἐπιστροφή.
Κι ἐπεὶ δὴ ὡς κοινωνίες τὴν πατήσαμε, ἐφ΄ ὅσον οὔτε ἱστορία γνωρίζουμε, οὔτε γλῶσσα μά, κυρίως, οὔτε συνειδητοποιοῦμε τὸ τὶ ἀκριβῶς πρεσβεύουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ ὁλοκληρωτικὰ (τραπεζικά) καθεστώτα, πέσαμε μὲ τὰ μοῦτρα στὸν ἀγῶνα ἀναδείξεως καὶ ἐπιβολῆς τῶν ἀριστεροχριστιανιστῶν (γιὰ τὴν ὥρα), ποὺ προοδευτικῶς καταλήγουν ἁπλῶς τραπεζικοὶ δάκτυλοι.
(Ἀργήσαμε ἀλλὰ ἀρχίσαμε νὰ τὸ ἀντιλαμβανόμεθα πλέον…!!!)
Ἄσκησις στὶς ἀρετὲς τοῦ δημοσίου βίου τῶν Σπαρτιατῶν.

Ὁ Ξενοφὼν ἐξέθεσε τὸν ἀξιοθαύμαστο τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον ὁ Λυκοῦργος ἐπέτυχε νὰ θεωροῦν οἱ πολίτες προτιμότερο τὸν ἔνδοξο θάνατο ἀπὸ τὴν ἐπονείδιστο ζωὴ κι ἐξησφάλισε τὴν ἄσκηση τῶν πολιτῶν στὴν ἀρετή, μέχρι τὴν γεροντικὴ ἡλικία.
Παρακάτω παρατίθεται ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ κεφάλαιονποὺ ἀφορᾶ στὴν ἄσκηση τῶν Σπαρτιατῶν στὶς ἀρετὲς τοῦ Δημοσίου Βίου καί, ἰδίως, στὴν καλοκαγαθία. Συνέχεια