Πόσοι ἀπό ἐσᾶς θά χαίρονταν μέ τόν θάνατο κάποιου;
Μέ τόν πόνο του;
Μέ τήν ἀῤῥώστεια του;
Ἐλάχιστοι φαντάζομαι καὶ σαφῶς, ὅσοι θὰ τὸ πάθαιναν κάτι τέτοιο, δὲν συμπεριλαμβάνονται σὲ αὐτοὺς ποὺ θέλουν νὰ ἀπελευθερώσουν αὐτὸν τὸν κόσμο ἀπὸ τὰ σαπρόφυτα ποὺ τὸν μολύνουν. Διότι ὅποιος ἐπιθυμεῖ νὰ τιμωρήσῃ τὰ καθάρματα μὲ τὶς δικές τους τακτικές, ἐλάχιστα διαφέρει ἀπὸ τὰ καθάρματα.
Σωστά; Συνέχεια →

Διαβάζω συχνὰ πυκνά, ἀπὸ κάθε πλευρά, (δεξιὰ κι ἀριστερά) μερικὰ φρικτὰ γιὰ τὰ παθήματα ἄλλων, ἀντιπάλων τους ἰδεολογικῶς. Προτάσεις σάν «ψόφος στὸ κάθαρμα», «θάνατος στοὺς …τάδε», «τσεκοῦρι στοὺς δείνα» μὲ κάνουν νὰ ντρέπομαι καὶ σὰν ἄνθρωπος καὶ σὰν Ἑλληνίς. Συνέχεια →