Ἡ εἰκόνα τῆς ντροπῆς:
ἡ εἰδεχθὴς φοροληστεία γιὰ τὸ ἀπλὸ τομπάκο (καὶ παρόμοια εἶναι ἡ εἰκόνα στὰ οἰνοπνευματώδη) μέσα στὴν ΕΕ.
Πέραν τοῦ ὅ,τι ἐδῶ βλέπουμε τὸ ἀπόλυτο παράλογο, νὰ πληρώνῃ κάποιος ὑπέρογκα ὄχι γιὰ ἐμπορικὴ δραστηριότητα καὶ κέρδη, οὔτε κἂν γιὰ κατοχὴ περιουσίας, ὄχι… γιὰ μία ἀπλὴ προσωπικὴ του διασκέδαση… Συνέχεια
Καλὰ τὰ λέει ὁ ἀρθρογράφος ἀλλὰ ἄργησε. Τὸ ἐξωφρενικὸ συνέβη ὅταν ἡ παρουσία καπνοῦ τομπάκου στὴν γήινη ἀτμόσφαιρα ἔγινε δουλειὰ τῶν προαναφερθέντων γραφειοκρατῶν, ποὺ ἐπέμεναν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀσφαλὲς ὅριο ἐκθέσεως (ἐν ἀντιθέσει μὲ τοὺς νόμους τῆς φυσικῆς, ποὺ ἰσχύουν κανονικὰ γιὰ κάθε τὶ στὸ σύμπαν ἐκτὸς ἀπὸ τὸ τομπάκο) γι’ αὐτὸ καὶ αὐτὴ ἡ φοβερὴ καὶ τρομερὴ οὐσία ποὺ δὲν προκαλεῖ ἀπολύτως τίποτε ἔπρεπε νὰ ἀπαγορευθῇ ἀπὸ κάθε δημόσιο καὶ ἰδιωτικὸ χῶρο, ἀσχέτως ἰδιοκτησίας καὶ ἀσχέτως τῶν Συνέχεια
ἀλλά τις εὖ διαβὰς μενέτω ποσὶν ἀμφοτέροισι
στηριχθεὶς ἐπὶ γῆς, χεῖλος ὀδοῦσι δακών.
~ΤΥΡΤΑΙΟΣ
Συνέχεια
Το πετρέλαιο της Ελλάδας που δεν υπήρχε και ξαφνικά όλοι ενδιαφέρονται να το πάρουν… 
Πριν έναν χρόνο (αλλά και μέχρι σήμερα) κάποιοι που είχαν αποστηθίσει την “Παγκαλιάδα” τολμούσαν να χαρακτηρίζουν ως γραφικούς όλους εκείνους που αναφερόντουσαν στην πολύ σοβαρή πιθανότητα ύπαρξης εντός της Ελληνικής Επικράτειας (ηπειρωτικής και θαλάσσιας) μεγάλων ενεργειακών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων αλλά και φυσικού αερίου. Βέβαια, σήμερα το γεγονός είναι πως αίφνης εμφανίστηκαν εταιρείες από πολλά κράτη, οι οποίες ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στο κυνήγι της εξόρυξης Ελληνικού πετρελαίου και φυσικού αερίου. Συνέχεια
Γιὰ νὰ μὴν ἔχετε μερικοὶ ἀμφιβολία τίνος ἀπαιτήσεις ἦταν τὰ χαράτσια στὴν ἀκίνητη περιουσία, ἀπαξιώνοντας τὴν ἀτομικὴ ἰδιοκτησία, ὁ Ὀλι Ρέν (ποῖος ἄλλος;) ἔστειλε ἐρωτηματολόγιο στὸν Μπερλουσκόνι, ρωτώντας ἐὰν σκοπεύῃ νὰ ἐπαναφέρῃ τὸν ΦΟΡΟ ἀκινήτου ποὺ χρησιμοποιεῖται γιὰ ἰδιόκτητη κατοικία (!) καὶ ποὺ ὁ Σύλβιο Συνέχεια
ΕΧΩ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΑΝΩ ΣΕ ΟΛΗ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΩΣ ΣΕ ΕΥΡΩΠΗ:
Τὸ κεντρικὸ ἐξουσιαστικὸ μοντέλο στὴν πραξικοπηματικὴ ΕΕ ἔχει ὑψηλὰ ἐπίπεδα φόρων, κανονισμοὺς καὶ ἀσφυκτικὸ ρεγουλάρισμα ἀγορᾶς καὶ συνεκδοχικὰ μία συνεχὴ ἀνάγκη τροφοδοτήσεώς του μὲ χάρτινο χρῆμα. Συνέχεια
